Lucas 24

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Na nfa kub, ţi unuur unţaşuŋ *unuur wi pnoorfën, baaţ baya du bhër, aţij ukëra wi babomanuŋ na ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ. Baaţ du bhër bandukiiŋ bjinţ|src="cn01850C.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="24.1"
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Baţënk kë plaak pweek maakan pandëŧnuŋ plëman pi bhër kë pakëlanaa, awo ţi kabaŋ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Baneej, aşë wo baanţënk puum pi Yeŧu Ajugun da.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Bañoŋar, baamme uko wi bakdoluŋ, kë biinţ batëb banwohariiŋ imişa inknuuruŋ başë pën awinana ţi kadun ki baka.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Balënk maakan, aşë juţ, kë biinţ bukuŋ başë ji na baka : « Nabaa la we ñaaŋ najeb ţi bankeţuŋ ba?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 [Aanwo ţi, Naşibaţi anaţana ţi pkeţ.] Naleşan uko wi abiiŋ ajakan wi ahumuŋ du *Galilay.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Aţiini na an aji *Abuk Ñiinţ awo i kawulana du bado buţaan, kapaŋana ţi kruŧ, kaşë kanaţa ţi pkeţ unuur uwajanţën. »
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Kë başë leş ŋţup ŋi Yeŧu.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Wi baaţ bawoonuŋ bhër, bakakalëş iko mënţ bŧi *banjañan iñeen na aloŋ na bandukiiŋ bŧi.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Baaţ mënţ bawooŋ *Mariya i ubeeka wi Magdala, Yowana, na Mariya anin Yakob. Baaţ bangakandëruŋ na baka bakak aţup wa banjañan ;
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 kë bukal başë nuŋ kë babura ţupa ţup, baanfiyaar baka.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 [Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë naţa wal mënţ aţi te du bhër. Ajiŋ aten, aşë winaara ilaañ ţañ, wi wi akakuŋ katohul añoŋar ţi uko unţëpuŋ.]
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ţi unuur mënţan, baţaşar Yeŧu batëb baŧool pya untanka wi Emayuŧ unlowiiruŋ na Yeruŧalem uko ji ŋwoori ŋtëb ŋi poş.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Bawo ţi pţiiniyaan iko inţëpuŋ.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Wi bakţiiniiŋ, alaţar, kë Yeŧu ţi uleeful aşë ñog baka agakandër na baka,
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 kë uko uloŋ uşë neenan baka pyikrëna.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yeŧu kë aşë ji na baka : « we wi nabaaŋ aţiiniyaan hënk wi nakpoşuŋ ba? »
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Aloŋ ţi baka anwooŋ katim ki Kleyofaŧ kë aşë ţiini na a aji : « Unaam iwoha aloolan, anwooŋ ţi Yeruŧalem anwooŋ aamme uko unţëpuŋ ţi ŋnuur ŋi! »
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Kë aŧeem baka aji : « We ula ba? » Kë baji na a : « Uko wi Yeŧu i ubeeka wi *Naŧaret! Abi wo *Naţupar Naşibaţi anhiniiŋ, ţi udo na uţup ţi kadun ki Naşibaţi na ki bañaaŋ bŧi.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 *Baţeŋan baweek biki nun, na baweek biki nun bawula kë baţu'a pkeţ, apaŋa ţi kruŧ.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Ŋbi haţ aji ul awooŋ i kabuuran *Iŧrayel, kë iko yaŋ bŧi işë do hënkuŋ ŋnuur ŋwajanţ ŋi iţëpi.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Baaţ baloŋ banwooŋ na un, kë başë ñoŋarënun maakan na manjoonan. Baya na nfa kub du bhër,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 kë wi bawooŋ baanwin puum pi nul, aşë wugşa. Bajakun aji ŋwanjuŧ ŋado pën awinana ţi kadun ki baka aji awo najeb.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Baloŋ ţi un baya du bhër, aţënk kë bawo jibi baaţ baţupuŋ baka ; kë ul, başë wo baanwina! »
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Wal mënţ kë Yeŧu aşë ji na baka : « An bawaaŋ ŋşal, naji nanoom ţi pfiyaar iko bŧi yi baţupar Naşibaţi bajakuŋ!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 *Kriŧtu aanwo i lah kahaj hënk i, ji abi ado kaneej du mndëm? »
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Wi wi aşaaŋ ajunna ţi uko wi *Moyiŧ apiiŧuŋ, aţiiniyaan uko wi Baţupar Naşibaţi bŧi, aţëpna ţi Ulibra wi Naşibaţi apiban baka uko wi baţupuŋ ţi a.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Wi bañoguŋ ufëţ wi bawooŋ i pya, kë Yeŧu aşë awo ji ñaaŋ ankyaaŋ na bgahul.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Kë başë dabëra aji na a : « Ţoon na un, unuur uyobi, uŧejan udobi ban ban. » Kë aneej aţo na baka.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Wi wi aşaaŋ aţo ţi umeeşa na baka, ajej kapoom, abeeb Naşibaţi, aşë kitëş ka awul baka.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Wal mënţ kë këş kaşë haabşa na baka kë bayikrëna, wi wi aşaaŋ ayon ţi kadun ki baka.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Kë başë ţiini bukal bukal aji : « Ŋënŧiink lah mnlilan ţi iţëbun i, wi akţiiniiŋ na un du bgah abot apibanun Ulibra wi Naşibaţi? »
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Banaţa ţi dko mënţ akak Yeruŧalem. Baya ţënk da *banjañan iñeen na aloŋ banwoyi da na baŧënţ baka,
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 kë bakţiini aji : « Ajugun anaţa ţi pkeţ na manjoonan, apën awinana ţi kadun ki Ŧimoŋ! »
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Kë bukal başë kakalëş uko unţëpuŋ ţi bgah na jibi bayikrënuŋ Yeŧu wal wi akitëşuŋ kapoom.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Bahum kaţiini, kë Yeŧu ţi uleeful aşë pën ţi pŧoof pi baka aji : « Bnuura bawo na an. »
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Balënk maakan, ţiki başal aji bawin ujurte.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nayewlaa ba? We ukaaŋ kë nawo na ŋşal ŋtëb ţi iţëb yi nan ba?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Natenan iñen na ihoţ yi naan : Nji a na manjoonan! Nabanaan, naten, ujurte uunji uka uleef uŧënţ wi, upaţ na nji, jibi nahilanuŋ kawin. »
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 [Aţiini haŋ aşë diiman baka iñen na ihoţ yi nul.]
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kë jibi bawooŋ ţi mnlilan abot añoŋar, ukaaŋ kë baanhilan afiyaar, kë aşë hepar baka aji : « Nawo na uko ude ţi i? »
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kë bawula uţëb wi baŧoowuŋ.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ajej wa, ade ţi kadun ki baka.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Wi nhumuŋ na an, ŋţup ŋi, ŋi ŋi nţupanaŋ: Uko wi Ulibra wi Naşibaţi ujakuŋ ţi nji ţi dko di *Moyiŧ apiiŧuŋ, na di *baţupar Naşibaţi bapiiŧuŋ, na ţi Iyeeh yi pñaamarën Naşibaţi, iko mënţ bŧi iwo yi kadolana. »
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Wal mënţ kë aşë haabëş baka ŋşal bahilna bayikrën uţup wi Ulibra wi Naşibaţi.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Aji na baka : « Uko wi bapiiŧuŋ wii wi : *Kriŧtu awo i kahaj, kabot kanaţa ţi pkeţ unuur uwajanţën.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Bañaaŋ bawo kaţup ţi katim ki nul ţi bañaaŋ biki ŋŧaak bŧi, kajunna ţi Yeruŧalem, kaji na baka bawut pjuban, baţëlëş ŋbida, Naşibaţi ahilna amiir baka ipekadu.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nawo bamaar biki iko mënţ bŧi.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Kë nji ţi uleef naan, nşë luŋ kawulan uko wi Paapa ahoŋuŋ. An, nadukiin ţi ubeeka te wal wi nakŧumuŋ na phina panwoonuŋ baţi. »
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aya na baţaşarul te ufëţ wi Betani, aşë tar iñen, añehan Naşibaţi awul baka bnuura bi nul.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wi akdoluŋ haŋ, aşë duk baka, adeeŋana du baţi.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Bukal, kë başë dëmana, aşë kak Yeruŧalem, aŧum na mnlilan.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Baji babi duka duka kadëman Naşibaţi du katoh kaweek ki nul.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.