Lucas 24

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na nfa kub, ţi unuur unţaşuŋ *unuur wi pnoorfën, baaţ baya du bhër, aţij ukëra wi babomanuŋ na ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ. Baaţ du bhër bandukiiŋ bjinţ|src="cn01850C.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="24.1"
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Baţënk kë plaak pweek maakan pandëŧnuŋ plëman pi bhër kë pakëlanaa, awo ţi kabaŋ.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Baneej, aşë wo baanţënk puum pi Yeŧu Ajugun da.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Bañoŋar, baamme uko wi bakdoluŋ, kë biinţ batëb banwohariiŋ imişa inknuuruŋ başë pën awinana ţi kadun ki baka.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Balënk maakan, aşë juţ, kë biinţ bukuŋ başë ji na baka : « Nabaa la we ñaaŋ najeb ţi bankeţuŋ ba?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 [Aanwo ţi, Naşibaţi anaţana ţi pkeţ.] Naleşan uko wi abiiŋ ajakan wi ahumuŋ du *Galilay.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Aţiini na an aji *Abuk Ñiinţ awo i kawulana du bado buţaan, kapaŋana ţi kruŧ, kaşë kanaţa ţi pkeţ unuur uwajanţën. »
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Kë başë leş ŋţup ŋi Yeŧu.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Wi baaţ bawoonuŋ bhër, bakakalëş iko mënţ bŧi *banjañan iñeen na aloŋ na bandukiiŋ bŧi.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Baaţ mënţ bawooŋ *Mariya i ubeeka wi Magdala, Yowana, na Mariya anin Yakob. Baaţ bangakandëruŋ na baka bakak aţup wa banjañan ;
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 kë bukal başë nuŋ kë babura ţupa ţup, baanfiyaar baka.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 [Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë naţa wal mënţ aţi te du bhër. Ajiŋ aten, aşë winaara ilaañ ţañ, wi wi akakuŋ katohul añoŋar ţi uko unţëpuŋ.]
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ţi unuur mënţan, baţaşar Yeŧu batëb baŧool pya untanka wi Emayuŧ unlowiiruŋ na Yeruŧalem uko ji ŋwoori ŋtëb ŋi poş.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Bawo ţi pţiiniyaan iko inţëpuŋ.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Wi bakţiiniiŋ, alaţar, kë Yeŧu ţi uleeful aşë ñog baka agakandër na baka,
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 kë uko uloŋ uşë neenan baka pyikrëna.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yeŧu kë aşë ji na baka : « we wi nabaaŋ aţiiniyaan hënk wi nakpoşuŋ ba? »
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Aloŋ ţi baka anwooŋ katim ki Kleyofaŧ kë aşë ţiini na a aji : « Unaam iwoha aloolan, anwooŋ ţi Yeruŧalem anwooŋ aamme uko unţëpuŋ ţi ŋnuur ŋi! »
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Kë aŧeem baka aji : « We ula ba? » Kë baji na a : « Uko wi Yeŧu i ubeeka wi *Naŧaret! Abi wo *Naţupar Naşibaţi anhiniiŋ, ţi udo na uţup ţi kadun ki Naşibaţi na ki bañaaŋ bŧi.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 *Baţeŋan baweek biki nun, na baweek biki nun bawula kë baţu'a pkeţ, apaŋa ţi kruŧ.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ŋbi haţ aji ul awooŋ i kabuuran *Iŧrayel, kë iko yaŋ bŧi işë do hënkuŋ ŋnuur ŋwajanţ ŋi iţëpi.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Baaţ baloŋ banwooŋ na un, kë başë ñoŋarënun maakan na manjoonan. Baya na nfa kub du bhër,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 kë wi bawooŋ baanwin puum pi nul, aşë wugşa. Bajakun aji ŋwanjuŧ ŋado pën awinana ţi kadun ki baka aji awo najeb.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Baloŋ ţi un baya du bhër, aţënk kë bawo jibi baaţ baţupuŋ baka ; kë ul, başë wo baanwina! »
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Wal mënţ kë Yeŧu aşë ji na baka : « An bawaaŋ ŋşal, naji nanoom ţi pfiyaar iko bŧi yi baţupar Naşibaţi bajakuŋ!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 *Kriŧtu aanwo i lah kahaj hënk i, ji abi ado kaneej du mndëm? »
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Wi wi aşaaŋ ajunna ţi uko wi *Moyiŧ apiiŧuŋ, aţiiniyaan uko wi Baţupar Naşibaţi bŧi, aţëpna ţi Ulibra wi Naşibaţi apiban baka uko wi baţupuŋ ţi a.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Wi bañoguŋ ufëţ wi bawooŋ i pya, kë Yeŧu aşë awo ji ñaaŋ ankyaaŋ na bgahul.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Kë başë dabëra aji na a : « Ţoon na un, unuur uyobi, uŧejan udobi ban ban. » Kë aneej aţo na baka.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Wi wi aşaaŋ aţo ţi umeeşa na baka, ajej kapoom, abeeb Naşibaţi, aşë kitëş ka awul baka.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Wal mënţ kë këş kaşë haabşa na baka kë bayikrëna, wi wi aşaaŋ ayon ţi kadun ki baka.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Kë başë ţiini bukal bukal aji : « Ŋënŧiink lah mnlilan ţi iţëbun i, wi akţiiniiŋ na un du bgah abot apibanun Ulibra wi Naşibaţi? »
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Banaţa ţi dko mënţ akak Yeruŧalem. Baya ţënk da *banjañan iñeen na aloŋ banwoyi da na baŧënţ baka,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 kë bakţiini aji : « Ajugun anaţa ţi pkeţ na manjoonan, apën awinana ţi kadun ki Ŧimoŋ! »
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Kë bukal başë kakalëş uko unţëpuŋ ţi bgah na jibi bayikrënuŋ Yeŧu wal wi akitëşuŋ kapoom.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Bahum kaţiini, kë Yeŧu ţi uleeful aşë pën ţi pŧoof pi baka aji : « Bnuura bawo na an. »
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Balënk maakan, ţiki başal aji bawin ujurte.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nayewlaa ba? We ukaaŋ kë nawo na ŋşal ŋtëb ţi iţëb yi nan ba?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Natenan iñen na ihoţ yi naan : Nji a na manjoonan! Nabanaan, naten, ujurte uunji uka uleef uŧënţ wi, upaţ na nji, jibi nahilanuŋ kawin. »
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 [Aţiini haŋ aşë diiman baka iñen na ihoţ yi nul.]
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Kë jibi bawooŋ ţi mnlilan abot añoŋar, ukaaŋ kë baanhilan afiyaar, kë aşë hepar baka aji : « Nawo na uko ude ţi i? »
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Kë bawula uţëb wi baŧoowuŋ.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ajej wa, ade ţi kadun ki baka.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Wi nhumuŋ na an, ŋţup ŋi, ŋi ŋi nţupanaŋ: Uko wi Ulibra wi Naşibaţi ujakuŋ ţi nji ţi dko di *Moyiŧ apiiŧuŋ, na di *baţupar Naşibaţi bapiiŧuŋ, na ţi Iyeeh yi pñaamarën Naşibaţi, iko mënţ bŧi iwo yi kadolana. »
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Wal mënţ kë aşë haabëş baka ŋşal bahilna bayikrën uţup wi Ulibra wi Naşibaţi.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Aji na baka : « Uko wi bapiiŧuŋ wii wi : *Kriŧtu awo i kahaj, kabot kanaţa ţi pkeţ unuur uwajanţën.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Bañaaŋ bawo kaţup ţi katim ki nul ţi bañaaŋ biki ŋŧaak bŧi, kajunna ţi Yeruŧalem, kaji na baka bawut pjuban, baţëlëş ŋbida, Naşibaţi ahilna amiir baka ipekadu.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nawo bamaar biki iko mënţ bŧi.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Kë nji ţi uleef naan, nşë luŋ kawulan uko wi Paapa ahoŋuŋ. An, nadukiin ţi ubeeka te wal wi nakŧumuŋ na phina panwoonuŋ baţi. »
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aya na baţaşarul te ufëţ wi Betani, aşë tar iñen, añehan Naşibaţi awul baka bnuura bi nul.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wi akdoluŋ haŋ, aşë duk baka, adeeŋana du baţi.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Bukal, kë başë dëmana, aşë kak Yeruŧalem, aŧum na mnlilan.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Baji babi duka duka kadëman Naşibaţi du katoh kaweek ki nul.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.