Lucas 19
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Yeŧu aneej ţi Yeriko awo ţi pmuur ubeeka,
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 kë ñiinţ aloŋ anwooŋ katim ki Ŧake aşë wo da, awo naweek i *bakobraar daaşa abot ayok maakan.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ado na pwin ñaaŋ anwooŋ Yeŧu aşë wo aanhinani ţiki bañaaŋ baŧumi, kë abot awo ñaaŋ naţamñaan.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Aţi wal mënţ ajot kadun aşë paya ţi bko bloŋ kahilna kawin Yeŧu, ankţëpnuŋ da.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Wi Yeŧu abanuŋ du dko di apayiiŋ aşë kat këş aji na a : « Ŧake, ŧaraan iwala, dwo i kawala du katohu nţa. »
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Kë aŧaran awala ayeenka na mnlilan.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Wi bañaaŋ bŧi bawinuŋ uko waŋ, aşë ŋur ŋuran aji : « Aya awala du uko ñiinţ nado buţaan! »
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Kë Ŧake aşë naţa anaţ, aji na Ajugun : « Ajugun, tenan, dfaaş bka bi naan ţi pŧoof kaţen bajuuk, akak awo woli dguur ñaaŋ bka bi nul kakakana ŋyaaş ŋbaakër uko wi nyeenkuluŋ. »
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yeŧu kë aşë ji na a : « Naşibaţi abuuran nţa bañaaŋ biki katoh ki, iwi kak iwo abuk *Abraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Hënk di uwooŋ, *Abuk Ñiinţ abi bi pla kabot kabuuran banneemuŋ. »
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Wi bañaaŋ bawooŋ ţi pŧiink Yeŧu, kë aşë hoñ na baka ţiki añog Yeruŧalem, kë başë şal aji *Pşih pi Naşibaţi pawinana wal mënţ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Aji na baka : « Ñiinţ aloŋ i kabuka kaweek abi ya du uŧaak unlowuŋ pya kayeenk pşih pi uŧaak wi nul, kaşë kawugşa.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Adu balemparul iñeen, awul baka andoli baluk bi kli kwajanţ aşë ji na baka : “Nalempan na itaka yi te ubi'ën.”
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 « Bañaaŋ biki uŧaakul kë başë şoora, ayil bañaaŋ baloŋ kë baya du naşih najeenkal aji na a : “Ŋënŋal ñaaŋ i aşihun.”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 « Wi bayaaŋ aţoorana du pşih, kë aşë wugşa. Wi abanuŋ, aşë do kë badu balemparul biki abiiŋ awul itaka, katen jibi andoli ţi baka aduki alemp.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Naŧeek abi ajaka : “Naşih, itaka yi iwulnuŋ yii yi, dduk aka uko wi iwulnuŋ ŋyaaş iñeen.”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Kë aji na a : “Ido bnuura, iwo nalemp nanuura ; jibi iwooŋ nanuura ţi uko umpoţi wi nwuliiŋ, iwo nanŧuŋa i ŋbeeka iñeen.”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 « Natëbanţën kë abii, aji na a : “Naşih, itaka yi iwulnuŋ yii yi, dduk aka uko wi iwulnuŋ ŋyaaş kañeen.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Kë akak aji na uŋ mënţan : “Iwo nanŧuŋa i ŋbeeka kañeen.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 « Undu kak kë abii aji : “Naşih, itaka yi nu yii yi, dtan ya ţi blaañ ahank.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Dţi'u, iwi inwooŋ ñiinţ najooţ, anjaaŋ ayeenk uko wi awooŋ aanhankani, kabot kakit uko wi awooŋ aanŧepi.”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Kë naşih uŋ aşë ji na a : “Iwi nalemp nawuţaan, dwayëşu na ŋţup ŋi iţupuŋ iwi ţi uleefu. Ime aji dwo ñaaŋ najooţ anjaaŋ ayeenk uko wi awooŋ aanhankani, kabot kakit wi awooŋ aanŧepi.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Kë we ukaaŋ keeri kë iinjej itaka yi nwuliiŋ ahankan du naţeeţan ba? Işaaŋ kabuk uko uloŋ, woli dyaarad ya.”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 « Wi wi aşaaŋ aji na bañaaŋ banţooŋ da : “Nayeenkana itaka yi nul, nabot nawul ya andukiiŋ aka ŋyaaş iñeen uko wi nwululuŋ.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Kë baŧeema aji : “Adobi ka ka itaka iŧum!”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Kë akak aji na baka : “Dţupan, ñaaŋ ankaaŋ, baluŋ kaţena kak, bë anwooŋ aankaa, bado yeenka wi akaaŋ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Kë başoorad naan, banwooŋ baambi ŋal nşih baka, naţijan baka ţi, nafaal ţi kadun naan.” »
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Wi Yeŧu aţiiniiŋ haŋ aba, aşë ŧool pya Yeruŧalem, apoş ţi kadun ki pnŧuk.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Wi añoguŋ ŋfëţ ŋi Beŧfage na Betani, kañog pnkuŋ pi bajaaŋ bado « Pnkuŋ pi Mnoliwera » aşë yil baţaşarul batëb aji na baka :
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 « Nayaan du ufëţ unwooŋ ţi kadunan wuŋ, woli naneej da, naţënk ubuuru umpoţi untanuŋ, wi nin ñaaŋ awooŋ aambaaŋ kadapi'aara ; nafënëşan wa naţij.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Woli aloŋ ahepar uko unkaaŋ kë nakfënëş wa, najaka Ajugun anumiiŋ wa. »
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Wi bayili bayaaŋ, baya ţënk kë uko uwo jibi Yeŧu ajakuŋ na baka.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Wi bawooŋ ţi pfënëş ubuuru umpoţi wuŋ, bajug wa kë başë ji : « we ukaaŋ kë nakfënëş ubuuru ba? »
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Kë başë ŧeem aji : « Ajugun anuma wa. »
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Wi wi bajejuŋ wa aţij Yeŧu, aşë pënan iyeti yi baka agur wa, aşë dola kë apayaa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Wi akyaaŋ, kë bañaaŋ başë pënan iyeti yi baka aşeef ţi bgah.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Wi Yeŧu abanuŋ du bgah bankwalnaaniiŋ Pnkuŋ pi Mnoliwera aŧool pya Yeruŧalem, kë pnŧuk pi baţaşarul bŧi paşë lilan maakan, ahuuran maakan awo ţi pdëman Naşibaţi pa mlagre mi bawinuŋ bŧi.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Baji : « Bnuura nuura ţi naşih ankmbiiŋ ţi katimul! Mnjeeh du baţi na mndëm du baţi duuţ ! »
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 *Bafariŧay baloŋ banwooŋ ţi pnŧuk kë başë aji na Yeŧu : « Najukan, ŋomaan na baţaşaru baţañan. »
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Kë aşë ŧeem baka aji : « Dţupan, woli bayompi, mnlaak mi manhuuran. »
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Wi Yeŧu añoguŋ, awin ubeeka wi Yeruŧalem, aşë ţëgara wa,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 aji : « Dŋal lah iwi kak iyikrën iko inkţijiiŋ nţa di mnjeeh, kë iko mënţ işë mena, këş ki nu kaanhilan pwin ya.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ŋnuur ŋloŋ ŋabi ŋi başooradu bakdoluŋ uniw wi mboş kakoolnţënu, kagut na iwi.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Baluŋ kaŧoku, iwi na babuku. Baankwut nin katoh kaloŋ kanaţ, ţiki iinyikrën wal wi Naşibaţi abiiŋ pbuuranu. »
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yeŧu aneej wal mënţ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi aşë jun pdook bawaap,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 aji na baka : « Naşibaţi aţup ţi Ulibra wi Uţup wi nul aji : “Katoh naan kawo kañehanaani.” Kë an naşë kakan ka dko dmennaani di bakiij! »
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Unuur unjinţi, Yeŧu aji jukan du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi. Kë *baţeŋan baweek na *bajukan Bgah na baweek biki *bayuday başë la pfiŋa,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 aşë wo baamme jibi bakdoli, ţiki bañaaŋ bŧi bawat ibaţ aŧiinka bnuura.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.