Lucas 19
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA
1 Yeŧu aneej ţi Yeriko awo ţi pmuur ubeeka,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 kë ñiinţ aloŋ anwooŋ katim ki Ŧake aşë wo da, awo naweek i *bakobraar daaşa abot ayok maakan.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Ado na pwin ñaaŋ anwooŋ Yeŧu aşë wo aanhinani ţiki bañaaŋ baŧumi, kë abot awo ñaaŋ naţamñaan.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Aţi wal mënţ ajot kadun aşë paya ţi bko bloŋ kahilna kawin Yeŧu, ankţëpnuŋ da.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Wi Yeŧu abanuŋ du dko di apayiiŋ aşë kat këş aji na a : « Ŧake, ŧaraan iwala, dwo i kawala du katohu nţa. »
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Kë aŧaran awala ayeenka na mnlilan.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Wi bañaaŋ bŧi bawinuŋ uko waŋ, aşë ŋur ŋuran aji : « Aya awala du uko ñiinţ nado buţaan! »
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Kë Ŧake aşë naţa anaţ, aji na Ajugun : « Ajugun, tenan, dfaaş bka bi naan ţi pŧoof kaţen bajuuk, akak awo woli dguur ñaaŋ bka bi nul kakakana ŋyaaş ŋbaakër uko wi nyeenkuluŋ. »
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Yeŧu kë aşë ji na a : « Naşibaţi abuuran nţa bañaaŋ biki katoh ki, iwi kak iwo abuk *Abraham.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Hënk di uwooŋ, *Abuk Ñiinţ abi bi pla kabot kabuuran banneemuŋ. »
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Wi bañaaŋ bawooŋ ţi pŧiink Yeŧu, kë aşë hoñ na baka ţiki añog Yeruŧalem, kë başë şal aji *Pşih pi Naşibaţi pawinana wal mënţ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Aji na baka : « Ñiinţ aloŋ i kabuka kaweek abi ya du uŧaak unlowuŋ pya kayeenk pşih pi uŧaak wi nul, kaşë kawugşa.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Adu balemparul iñeen, awul baka andoli baluk bi kli kwajanţ aşë ji na baka : “Nalempan na itaka yi te ubi'ën.”
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 « Bañaaŋ biki uŧaakul kë başë şoora, ayil bañaaŋ baloŋ kë baya du naşih najeenkal aji na a : “Ŋënŋal ñaaŋ i aşihun.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 « Wi bayaaŋ aţoorana du pşih, kë aşë wugşa. Wi abanuŋ, aşë do kë badu balemparul biki abiiŋ awul itaka, katen jibi andoli ţi baka aduki alemp.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Naŧeek abi ajaka : “Naşih, itaka yi iwulnuŋ yii yi, dduk aka uko wi iwulnuŋ ŋyaaş iñeen.”
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Kë aji na a : “Ido bnuura, iwo nalemp nanuura ; jibi iwooŋ nanuura ţi uko umpoţi wi nwuliiŋ, iwo nanŧuŋa i ŋbeeka iñeen.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 « Natëbanţën kë abii, aji na a : “Naşih, itaka yi iwulnuŋ yii yi, dduk aka uko wi iwulnuŋ ŋyaaş kañeen.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Kë akak aji na uŋ mënţan : “Iwo nanŧuŋa i ŋbeeka kañeen.”
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 « Undu kak kë abii aji : “Naşih, itaka yi nu yii yi, dtan ya ţi blaañ ahank.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Dţi'u, iwi inwooŋ ñiinţ najooţ, anjaaŋ ayeenk uko wi awooŋ aanhankani, kabot kakit uko wi awooŋ aanŧepi.”
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Kë naşih uŋ aşë ji na a : “Iwi nalemp nawuţaan, dwayëşu na ŋţup ŋi iţupuŋ iwi ţi uleefu. Ime aji dwo ñaaŋ najooţ anjaaŋ ayeenk uko wi awooŋ aanhankani, kabot kakit wi awooŋ aanŧepi.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Kë we ukaaŋ keeri kë iinjej itaka yi nwuliiŋ ahankan du naţeeţan ba? Işaaŋ kabuk uko uloŋ, woli dyaarad ya.”
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 « Wi wi aşaaŋ aji na bañaaŋ banţooŋ da : “Nayeenkana itaka yi nul, nabot nawul ya andukiiŋ aka ŋyaaş iñeen uko wi nwululuŋ.”
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Kë baŧeema aji : “Adobi ka ka itaka iŧum!”
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Kë akak aji na baka : “Dţupan, ñaaŋ ankaaŋ, baluŋ kaţena kak, bë anwooŋ aankaa, bado yeenka wi akaaŋ.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Kë başoorad naan, banwooŋ baambi ŋal nşih baka, naţijan baka ţi, nafaal ţi kadun naan.” »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Wi Yeŧu aţiiniiŋ haŋ aba, aşë ŧool pya Yeruŧalem, apoş ţi kadun ki pnŧuk.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Wi añoguŋ ŋfëţ ŋi Beŧfage na Betani, kañog pnkuŋ pi bajaaŋ bado « Pnkuŋ pi Mnoliwera » aşë yil baţaşarul batëb aji na baka :
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 « Nayaan du ufëţ unwooŋ ţi kadunan wuŋ, woli naneej da, naţënk ubuuru umpoţi untanuŋ, wi nin ñaaŋ awooŋ aambaaŋ kadapi'aara ; nafënëşan wa naţij.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Woli aloŋ ahepar uko unkaaŋ kë nakfënëş wa, najaka Ajugun anumiiŋ wa. »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Wi bayili bayaaŋ, baya ţënk kë uko uwo jibi Yeŧu ajakuŋ na baka.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Wi bawooŋ ţi pfënëş ubuuru umpoţi wuŋ, bajug wa kë başë ji : « we ukaaŋ kë nakfënëş ubuuru ba? »
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Kë başë ŧeem aji : « Ajugun anuma wa. »
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Wi wi bajejuŋ wa aţij Yeŧu, aşë pënan iyeti yi baka agur wa, aşë dola kë apayaa.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Wi akyaaŋ, kë bañaaŋ başë pënan iyeti yi baka aşeef ţi bgah.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Wi Yeŧu abanuŋ du bgah bankwalnaaniiŋ Pnkuŋ pi Mnoliwera aŧool pya Yeruŧalem, kë pnŧuk pi baţaşarul bŧi paşë lilan maakan, ahuuran maakan awo ţi pdëman Naşibaţi pa mlagre mi bawinuŋ bŧi.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Baji : « Bnuura nuura ţi naşih ankmbiiŋ ţi katimul! Mnjeeh du baţi na mndëm du baţi duuţ ! »
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 *Bafariŧay baloŋ banwooŋ ţi pnŧuk kë başë aji na Yeŧu : « Najukan, ŋomaan na baţaşaru baţañan. »
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Kë aşë ŧeem baka aji : « Dţupan, woli bayompi, mnlaak mi manhuuran. »
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Wi Yeŧu añoguŋ, awin ubeeka wi Yeruŧalem, aşë ţëgara wa,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 aji : « Dŋal lah iwi kak iyikrën iko inkţijiiŋ nţa di mnjeeh, kë iko mënţ işë mena, këş ki nu kaanhilan pwin ya.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Ŋnuur ŋloŋ ŋabi ŋi başooradu bakdoluŋ uniw wi mboş kakoolnţënu, kagut na iwi.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Baluŋ kaŧoku, iwi na babuku. Baankwut nin katoh kaloŋ kanaţ, ţiki iinyikrën wal wi Naşibaţi abiiŋ pbuuranu. »
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Yeŧu aneej wal mënţ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi aşë jun pdook bawaap,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 aji na baka : « Naşibaţi aţup ţi Ulibra wi Uţup wi nul aji : “Katoh naan kawo kañehanaani.” Kë an naşë kakan ka dko dmennaani di bakiij! »
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Unuur unjinţi, Yeŧu aji jukan du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi. Kë *baţeŋan baweek na *bajukan Bgah na baweek biki *bayuday başë la pfiŋa,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 aşë wo baamme jibi bakdoli, ţiki bañaaŋ bŧi bawat ibaţ aŧiinka bnuura.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.