Lucas 19

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yeŧu aneej ţi Yeriko awo ţi pmuur ubeeka,
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 kë ñiinţ aloŋ anwooŋ katim ki Ŧake aşë wo da, awo naweek i *bakobraar daaşa abot ayok maakan.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ado na pwin ñaaŋ anwooŋ Yeŧu aşë wo aanhinani ţiki bañaaŋ baŧumi, kë abot awo ñaaŋ naţamñaan.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Aţi wal mënţ ajot kadun aşë paya ţi bko bloŋ kahilna kawin Yeŧu, ankţëpnuŋ da.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Wi Yeŧu abanuŋ du dko di apayiiŋ aşë kat këş aji na a : « Ŧake, ŧaraan iwala, dwo i kawala du katohu nţa. »
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Kë aŧaran awala ayeenka na mnlilan.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Wi bañaaŋ bŧi bawinuŋ uko waŋ, aşë ŋur ŋuran aji : « Aya awala du uko ñiinţ nado buţaan! »
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Kë Ŧake aşë naţa anaţ, aji na Ajugun : « Ajugun, tenan, dfaaş bka bi naan ţi pŧoof kaţen bajuuk, akak awo woli dguur ñaaŋ bka bi nul kakakana ŋyaaş ŋbaakër uko wi nyeenkuluŋ. »
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Yeŧu kë aşë ji na a : « Naşibaţi abuuran nţa bañaaŋ biki katoh ki, iwi kak iwo abuk *Abraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Hënk di uwooŋ, *Abuk Ñiinţ abi bi pla kabot kabuuran banneemuŋ. »
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Wi bañaaŋ bawooŋ ţi pŧiink Yeŧu, kë aşë hoñ na baka ţiki añog Yeruŧalem, kë başë şal aji *Pşih pi Naşibaţi pawinana wal mënţ.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Aji na baka : « Ñiinţ aloŋ i kabuka kaweek abi ya du uŧaak unlowuŋ pya kayeenk pşih pi uŧaak wi nul, kaşë kawugşa.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Adu balemparul iñeen, awul baka andoli baluk bi kli kwajanţ aşë ji na baka : “Nalempan na itaka yi te ubi'ën.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 « Bañaaŋ biki uŧaakul kë başë şoora, ayil bañaaŋ baloŋ kë baya du naşih najeenkal aji na a : “Ŋënŋal ñaaŋ i aşihun.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 « Wi bayaaŋ aţoorana du pşih, kë aşë wugşa. Wi abanuŋ, aşë do kë badu balemparul biki abiiŋ awul itaka, katen jibi andoli ţi baka aduki alemp.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Naŧeek abi ajaka : “Naşih, itaka yi iwulnuŋ yii yi, dduk aka uko wi iwulnuŋ ŋyaaş iñeen.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Kë aji na a : “Ido bnuura, iwo nalemp nanuura ; jibi iwooŋ nanuura ţi uko umpoţi wi nwuliiŋ, iwo nanŧuŋa i ŋbeeka iñeen.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 « Natëbanţën kë abii, aji na a : “Naşih, itaka yi iwulnuŋ yii yi, dduk aka uko wi iwulnuŋ ŋyaaş kañeen.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Kë akak aji na uŋ mënţan : “Iwo nanŧuŋa i ŋbeeka kañeen.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 « Undu kak kë abii aji : “Naşih, itaka yi nu yii yi, dtan ya ţi blaañ ahank.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Dţi'u, iwi inwooŋ ñiinţ najooţ, anjaaŋ ayeenk uko wi awooŋ aanhankani, kabot kakit uko wi awooŋ aanŧepi.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Kë naşih uŋ aşë ji na a : “Iwi nalemp nawuţaan, dwayëşu na ŋţup ŋi iţupuŋ iwi ţi uleefu. Ime aji dwo ñaaŋ najooţ anjaaŋ ayeenk uko wi awooŋ aanhankani, kabot kakit wi awooŋ aanŧepi.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Kë we ukaaŋ keeri kë iinjej itaka yi nwuliiŋ ahankan du naţeeţan ba? Işaaŋ kabuk uko uloŋ, woli dyaarad ya.”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 « Wi wi aşaaŋ aji na bañaaŋ banţooŋ da : “Nayeenkana itaka yi nul, nabot nawul ya andukiiŋ aka ŋyaaş iñeen uko wi nwululuŋ.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Kë baŧeema aji : “Adobi ka ka itaka iŧum!”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Kë akak aji na baka : “Dţupan, ñaaŋ ankaaŋ, baluŋ kaţena kak, bë anwooŋ aankaa, bado yeenka wi akaaŋ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Kë başoorad naan, banwooŋ baambi ŋal nşih baka, naţijan baka ţi, nafaal ţi kadun naan.” »
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Wi Yeŧu aţiiniiŋ haŋ aba, aşë ŧool pya Yeruŧalem, apoş ţi kadun ki pnŧuk.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Wi añoguŋ ŋfëţ ŋi Beŧfage na Betani, kañog pnkuŋ pi bajaaŋ bado « Pnkuŋ pi Mnoliwera » aşë yil baţaşarul batëb aji na baka :
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 « Nayaan du ufëţ unwooŋ ţi kadunan wuŋ, woli naneej da, naţënk ubuuru umpoţi untanuŋ, wi nin ñaaŋ awooŋ aambaaŋ kadapi'aara ; nafënëşan wa naţij.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Woli aloŋ ahepar uko unkaaŋ kë nakfënëş wa, najaka Ajugun anumiiŋ wa. »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Wi bayili bayaaŋ, baya ţënk kë uko uwo jibi Yeŧu ajakuŋ na baka.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Wi bawooŋ ţi pfënëş ubuuru umpoţi wuŋ, bajug wa kë başë ji : « we ukaaŋ kë nakfënëş ubuuru ba? »
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Kë başë ŧeem aji : « Ajugun anuma wa. »
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Wi wi bajejuŋ wa aţij Yeŧu, aşë pënan iyeti yi baka agur wa, aşë dola kë apayaa.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Wi akyaaŋ, kë bañaaŋ başë pënan iyeti yi baka aşeef ţi bgah.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Wi Yeŧu abanuŋ du bgah bankwalnaaniiŋ Pnkuŋ pi Mnoliwera aŧool pya Yeruŧalem, kë pnŧuk pi baţaşarul bŧi paşë lilan maakan, ahuuran maakan awo ţi pdëman Naşibaţi pa mlagre mi bawinuŋ bŧi.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Baji : « Bnuura nuura ţi naşih ankmbiiŋ ţi katimul! Mnjeeh du baţi na mndëm du baţi duuţ ! »
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 *Bafariŧay baloŋ banwooŋ ţi pnŧuk kë başë aji na Yeŧu : « Najukan, ŋomaan na baţaşaru baţañan. »
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Kë aşë ŧeem baka aji : « Dţupan, woli bayompi, mnlaak mi manhuuran. »
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Wi Yeŧu añoguŋ, awin ubeeka wi Yeruŧalem, aşë ţëgara wa,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 aji : « Dŋal lah iwi kak iyikrën iko inkţijiiŋ nţa di mnjeeh, kë iko mënţ işë mena, këş ki nu kaanhilan pwin ya.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ŋnuur ŋloŋ ŋabi ŋi başooradu bakdoluŋ uniw wi mboş kakoolnţënu, kagut na iwi.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Baluŋ kaŧoku, iwi na babuku. Baankwut nin katoh kaloŋ kanaţ, ţiki iinyikrën wal wi Naşibaţi abiiŋ pbuuranu. »
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yeŧu aneej wal mënţ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi aşë jun pdook bawaap,
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 aji na baka : « Naşibaţi aţup ţi Ulibra wi Uţup wi nul aji : “Katoh naan kawo kañehanaani.” Kë an naşë kakan ka dko dmennaani di bakiij! »
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Unuur unjinţi, Yeŧu aji jukan du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi. Kë *baţeŋan baweek na *bajukan Bgah na baweek biki *bayuday başë la pfiŋa,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 aşë wo baamme jibi bakdoli, ţiki bañaaŋ bŧi bawat ibaţ aŧiinka bnuura.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.