Lucas 18
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Yeŧu akak ahoñ na baţaşarul adiimanaan baka kë bawo biki kado kañehan Naşibaţi ŋwal bŧi, kawut kawutandër.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Aji na baka : « Ubi ka ţi ubeeka uloŋ, nawayëş bţup aññoomuŋ Naşibaţi abot awo aanji ŧiink nin ñaaŋ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ţi ubeeka mënţ kak, ñaaţ nayoţ aloŋ awo da anţaali pbi du a bawayëşa. Aji ji na a : “Wayëşaan na naşoorad naan.”
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 « Nawayëş ajon kapok aşë bi ban ţuŋ aji : “Na manjoonan, mënji kaţi Naşibaţi abot awo mënji kaŧiink nin ñaaŋ ;
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 kë jibi ñaaţ i aknooranaanuŋ, dwayëşa. Woli abi'a bi ţi, abi baañşaan pdo kayewlënën.” »
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Ajugun kë aşë kak aji na baka : « Naŧiinkan uko wi nawayëş nawuţaan i ajakuŋ!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Kë Naşibaţi, aankbi kaţënk biki nul, kawayëş baka i, wi bakhuuranuluŋ añehan ŋwal bŧi? Ajon uţënk baka i?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Dţupan na manjoonan, awayëş baka kaŧaran ŧaran. Kë *Abuk Ñiinţ, aluŋle bi, aţënkaara ţi umundu bañaaŋ banfiyaaruŋ i? »
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Yeŧu akak ahoñ pa bañaaŋ banşaluŋ aji bawo baŧool aşë beeh bandukiiŋ, aji :
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 « Biinţ batëb babi ya pñehan Naşibaţi du Katohul Kaweek ; aloŋ awo *nafariŧay kë aloŋ awo *nakobraar daaşa.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Nafariŧay anaţ aşë ñehan Naşibaţi ţi uşalul aji : “Iwi Naşibaţi, dbeebu ţi uko wi mpaţuŋ na bañaaŋ bandukiiŋ, bakiij, bado buţaan, bajuban pjuban pi piinţ ; dbeebu kak wi nwooŋ mënnaam na nakobraar daaşa i.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Dji kayiman ŋnuur ŋtëb ţi kanëm kabot kafaaş uko wi nyeenkuŋ bŧi kado ifah iñeen, kajej kaloŋ kawulu.”
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Nakobraar daaşa ul kë aşë naţ alow, aandoo ñoom pkat këş katen baţi, aşë kuŋa iñen, aji : “Iwi Naşibaţi, ñagi'aan, nji nwooŋ nado buţaan.” »
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Yeŧu aji na baka : « Dţupan : Uŋ mënţan wi aţiişuŋ, Naşibaţi adinan kë awo naŧool ţi kadun ki nul, kë uşë wo uunwo haŋ pa nafariŧay. Hënk di uwooŋ, ankdëmanuŋ bkowul, baluŋ kawalana, kë anwalanuŋ bkowul, baluŋ kadeeŋa. »
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Bañaaŋ baloŋ baţij Yeŧu bapoţ bampoţi pa aban baka, kë baţaşarul bawin uko mënţ aşë ŋoman na baka.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Kë Yeŧu aşë do kë bañogan bapoţ aşë ji : « Nawutan bapoţ babi ţi nji! Nakneenan baka, ţiki *Pşih pi Naşibaţi pawo pi banwooŋ ji baka.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Dţupan na manjoonan : anŋaluŋ pneej ţi Pşih pi Naşibaţi awo kanaam na napoţ. »
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Kë ñiinţ aloŋ anŧiinkaniiŋ aşë hepar Yeŧu aji : « Najukan nanuura, we wi nwooŋ kado kayeenkna ubida wi mnţo ba? »
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yeŧu kë aşë ji na a : « Imeha kë Naşibaţi ţañ anuuriiŋ, ukaaŋ kë ikdu'ën nanuura i?
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ime uko wi *Bgah bi Moyiŧ bajakuŋ: “Iinkpiinţ na ahar ñaaŋ këme ayin ñaaŋ, iinkfiŋ ñaaŋ, iinkkiij, wutan katapar ñaaŋ uko wi awooŋ aandoo, mëbaan şaaş na naan bnuura.” »
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Kë ñiinţ aŧeema aji : « ddo iko mënţ bŧi wi nwooŋ napoţ te hënkuŋ. »
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uko waŋ aşë ji na a : « Iduka uko uloŋ kak : waapan iko yi ikaaŋ bŧi, ijej itaka iţen bajuuk, woli ido haŋ kşë ka pyok du baţi. Wal mënţ, kşë bi, kaţaşën. »
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Wi ñiinţ aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë jooţan, ţiki ayok maakan.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yeŧu awin kë ajooţanii aşë ji : « Utam maakan pa nayok aneej du *Pşih pi Naşibaţi!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Aa, uyoj apel pa unŧaam uweek wi pnkunkaali uneej ţi bhër bi kaguja kë di nayok aneej du Pşih pi Naşibaţi. »
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Bankŧiinkuluŋ kë başë ji : « Kë in ahilanuŋ keeri kabuur? »
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yeŧu kë aŧeem baka aji : « Bañaaŋ bajën baanhilan pbuuran ŋleef ŋi baka, kë Naşibaţi aşë hil pbuuran baka. »
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Ŧimoŋ Piyeer kë aşë ji na a wal mënţ: « Tenan, ŋduk iko yi ŋkaaŋ bŧi pa pţaşu. »
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Yeŧu kë aşë ji na baka : « Dţupan, manjoonan ma : ñaaŋ ankdukuŋ katohul, aharul, babuk aşin, na bajugul na babukul pa Pşih pi Naşibaţi,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 ayeenk kapelan maakan ţi umundu wi uko wi abiiŋ aka, kabot kayeenk ţi umundu unkmbiiŋ ubida wi mnţo. »
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yeŧu adu *banjañan iñeen na batëb mpaţ aşë ji na baka : « Hënkuŋ, ŋŧool ppaya du Yeruŧalem. Iko bŧi yi *baţupar Naşibaţi bapiiŧuŋ ţi *Abuk Ñiinţ idolana.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Abuk Ñiinţ aluŋ kawulana du banwooŋ baanwo *bayuday, baluŋ kabeŋa, kakara, katëfjëra ;
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 kakoba na itinŧël kaşë kafiŋa, unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kë banjañan iñeen na batëb başë ŧiink aşë wo baante uko wi ajakuŋ. Uţup mënţan uţëp baka kë baamme uko wi Yeŧu aŋaluŋ pji na baka.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Kë wi Yeŧu akñoguŋ ubeeka wi Yeriko, nakuul aloŋ aţo bñehan ţi kabaŋ ki bgah.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Wi aŧiinkuŋ bañaaŋ baŧum kë bakţëp, kë aşë hepar uko unwooŋ,
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 kë baţupa aji : « Yeŧu i *Naŧaret akţëpuŋ. »
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Wi wi aşaaŋ ahuuran aji : « Yeŧu *Abuk Dayiţ, ñagi'aan! »
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Banwooŋ ţi kadun baŋoman na a ayomp, kë abaa huuranaara huuran maakan aji : « Abuk Dayiţ, ñagi'aan! »
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Kë Yeŧu aşë naţ ado kë baţija a. Wi nakuul añoguŋ kë aşë hepara :
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 « we wi iŋaluŋ ndolu ba? » Kë aŧeem aji : « Ajugun, dolaan ndo kawin kak! »
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yeŧu kë aji na a : « Doon kawin, pfiyaar pi nu pajebanu. »
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Ţi dko mënţ kë akak awin abot aţaş Yeŧu, aşë dëman Naşibaţi. Kë bañaaŋ bŧi bakak ayeeh mndëm mi Naşibaţi wi bawinuŋ uko unţëpuŋ.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.