Lucas 18

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yeŧu akak ahoñ na baţaşarul adiimanaan baka kë bawo biki kado kañehan Naşibaţi ŋwal bŧi, kawut kawutandër.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Aji na baka : « Ubi ka ţi ubeeka uloŋ, nawayëş bţup aññoomuŋ Naşibaţi abot awo aanji ŧiink nin ñaaŋ.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Ţi ubeeka mënţ kak, ñaaţ nayoţ aloŋ awo da anţaali pbi du a bawayëşa. Aji ji na a : “Wayëşaan na naşoorad naan.”
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 « Nawayëş ajon kapok aşë bi ban ţuŋ aji : “Na manjoonan, mënji kaţi Naşibaţi abot awo mënji kaŧiink nin ñaaŋ ;
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 kë jibi ñaaţ i aknooranaanuŋ, dwayëşa. Woli abi'a bi ţi, abi baañşaan pdo kayewlënën.” »
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Ajugun kë aşë kak aji na baka : « Naŧiinkan uko wi nawayëş nawuţaan i ajakuŋ!
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Kë Naşibaţi, aankbi kaţënk biki nul, kawayëş baka i, wi bakhuuranuluŋ añehan ŋwal bŧi? Ajon uţënk baka i?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Dţupan na manjoonan, awayëş baka kaŧaran ŧaran. Kë *Abuk Ñiinţ, aluŋle bi, aţënkaara ţi umundu bañaaŋ banfiyaaruŋ i? »
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Yeŧu akak ahoñ pa bañaaŋ banşaluŋ aji bawo baŧool aşë beeh bandukiiŋ, aji :
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 « Biinţ batëb babi ya pñehan Naşibaţi du Katohul Kaweek ; aloŋ awo *nafariŧay kë aloŋ awo *nakobraar daaşa.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Nafariŧay anaţ aşë ñehan Naşibaţi ţi uşalul aji : “Iwi Naşibaţi, dbeebu ţi uko wi mpaţuŋ na bañaaŋ bandukiiŋ, bakiij, bado buţaan, bajuban pjuban pi piinţ ; dbeebu kak wi nwooŋ mënnaam na nakobraar daaşa i.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Dji kayiman ŋnuur ŋtëb ţi kanëm kabot kafaaş uko wi nyeenkuŋ bŧi kado ifah iñeen, kajej kaloŋ kawulu.”
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Nakobraar daaşa ul kë aşë naţ alow, aandoo ñoom pkat këş katen baţi, aşë kuŋa iñen, aji : “Iwi Naşibaţi, ñagi'aan, nji nwooŋ nado buţaan.” »
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Yeŧu aji na baka : « Dţupan : Uŋ mënţan wi aţiişuŋ, Naşibaţi adinan kë awo naŧool ţi kadun ki nul, kë uşë wo uunwo haŋ pa nafariŧay. Hënk di uwooŋ, ankdëmanuŋ bkowul, baluŋ kawalana, kë anwalanuŋ bkowul, baluŋ kadeeŋa. »
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Bañaaŋ baloŋ baţij Yeŧu bapoţ bampoţi pa aban baka, kë baţaşarul bawin uko mënţ aşë ŋoman na baka.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Kë Yeŧu aşë do kë bañogan bapoţ aşë ji : « Nawutan bapoţ babi ţi nji! Nakneenan baka, ţiki *Pşih pi Naşibaţi pawo pi banwooŋ ji baka.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Dţupan na manjoonan : anŋaluŋ pneej ţi Pşih pi Naşibaţi awo kanaam na napoţ. »
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Kë ñiinţ aloŋ anŧiinkaniiŋ aşë hepar Yeŧu aji : « Najukan nanuura, we wi nwooŋ kado kayeenkna ubida wi mnţo ba? »
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Yeŧu kë aşë ji na a : « Imeha kë Naşibaţi ţañ anuuriiŋ, ukaaŋ kë ikdu'ën nanuura i?
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Ime uko wi *Bgah bi Moyiŧ bajakuŋ: “Iinkpiinţ na ahar ñaaŋ këme ayin ñaaŋ, iinkfiŋ ñaaŋ, iinkkiij, wutan katapar ñaaŋ uko wi awooŋ aandoo, mëbaan şaaş na naan bnuura.” »
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Kë ñiinţ aŧeema aji : « ddo iko mënţ bŧi wi nwooŋ napoţ te hënkuŋ. »
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uko waŋ aşë ji na a : « Iduka uko uloŋ kak : waapan iko yi ikaaŋ bŧi, ijej itaka iţen bajuuk, woli ido haŋ kşë ka pyok du baţi. Wal mënţ, kşë bi, kaţaşën. »
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Wi ñiinţ aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë jooţan, ţiki ayok maakan.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yeŧu awin kë ajooţanii aşë ji : « Utam maakan pa nayok aneej du *Pşih pi Naşibaţi!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Aa, uyoj apel pa unŧaam uweek wi pnkunkaali uneej ţi bhër bi kaguja kë di nayok aneej du Pşih pi Naşibaţi. »
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Bankŧiinkuluŋ kë başë ji : « Kë in ahilanuŋ keeri kabuur? »
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Yeŧu kë aŧeem baka aji : « Bañaaŋ bajën baanhilan pbuuran ŋleef ŋi baka, kë Naşibaţi aşë hil pbuuran baka. »
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Ŧimoŋ Piyeer kë aşë ji na a wal mënţ: « Tenan, ŋduk iko yi ŋkaaŋ bŧi pa pţaşu. »
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Yeŧu kë aşë ji na baka : « Dţupan, manjoonan ma : ñaaŋ ankdukuŋ katohul, aharul, babuk aşin, na bajugul na babukul pa Pşih pi Naşibaţi,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 ayeenk kapelan maakan ţi umundu wi uko wi abiiŋ aka, kabot kayeenk ţi umundu unkmbiiŋ ubida wi mnţo. »
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Yeŧu adu *banjañan iñeen na batëb mpaţ aşë ji na baka : « Hënkuŋ, ŋŧool ppaya du Yeruŧalem. Iko bŧi yi *baţupar Naşibaţi bapiiŧuŋ ţi *Abuk Ñiinţ idolana.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Abuk Ñiinţ aluŋ kawulana du banwooŋ baanwo *bayuday, baluŋ kabeŋa, kakara, katëfjëra ;
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 kakoba na itinŧël kaşë kafiŋa, unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Kë banjañan iñeen na batëb başë ŧiink aşë wo baante uko wi ajakuŋ. Uţup mënţan uţëp baka kë baamme uko wi Yeŧu aŋaluŋ pji na baka.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Kë wi Yeŧu akñoguŋ ubeeka wi Yeriko, nakuul aloŋ aţo bñehan ţi kabaŋ ki bgah.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Wi aŧiinkuŋ bañaaŋ baŧum kë bakţëp, kë aşë hepar uko unwooŋ,
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 kë baţupa aji : « Yeŧu i *Naŧaret akţëpuŋ. »
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Wi wi aşaaŋ ahuuran aji : « Yeŧu *Abuk Dayiţ, ñagi'aan! »
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Banwooŋ ţi kadun baŋoman na a ayomp, kë abaa huuranaara huuran maakan aji : « Abuk Dayiţ, ñagi'aan! »
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Kë Yeŧu aşë naţ ado kë baţija a. Wi nakuul añoguŋ kë aşë hepara :
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 « we wi iŋaluŋ ndolu ba? » Kë aŧeem aji : « Ajugun, dolaan ndo kawin kak! »
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Yeŧu kë aji na a : « Doon kawin, pfiyaar pi nu pajebanu. »
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Ţi dko mënţ kë akak awin abot aţaş Yeŧu, aşë dëman Naşibaţi. Kë bañaaŋ bŧi bakak ayeeh mndëm mi Naşibaţi wi bawinuŋ uko unţëpuŋ.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.