Lucas 16
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Yeŧu abot aji na baţaşarul : « Ñiinţ aloŋ nayok abi ka namali, kë başë keeşaara du a aji aŧoka bka.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Kë ado kë badu namali aşë ji na a : “We wi mbaaŋ aŧiink kë bakţup ţi iwi ba? Yuujaan jibi idoluŋ na bka bi naan, hënkuŋ mënkak aŋal iwo namali i naan.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Kë namali aşë şal aji : “Dbaa do we, wi ajug katoh apënanaanuŋ ţi ulemp? Pya kajaar? Mënhinan ka. Bñehan? Dkowa ba.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Yoow! Dme uko wi nji kadoluŋ wi bakpënanaanuŋ ţi ulemp, pa bañaaŋ bahilna bayeenkën du itoh yi baka.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 « Kë hënk di di adooŋ kë badu banţeeţuŋ ajug katoh kë bakbiina aloolan aloolan, aji na naŧeek : “Hum di di iţeeţuŋ ajug katoh ba?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Kë ñiinţ ajaka : “Iniibi iñeen-week yi ukëra” kë aji na a : “Nje kakaarta ki nu, ţoon iŧaran ipiiŧ iniibi iñeen-kañeen.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Akak aji na aloŋ: “Kë iwi, hum di di iţeeţuŋ ajug katoh ba?” Kë aŧeema aji : “Iniibi iweek iñeen-week yi maaj” kë aji na a : “Nje kakaarta ki nu, ipiiŧ iniibi iweek iñeen bakreŋ.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Kë ajug katoh aşë maţ namali naguuru uŋ jibi adoluŋ mntit hënk. Hënk di uwooŋ, bañaaŋ banŋaluŋ umundu wi batit ţi mnwo mi baka na baŧënţ baka apel biki bjeehi bi Naşibaţi. »
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Yeŧu akak aji : « Dţupan : nalaan banoh na itaka yi umundu wi buţaan wi, nahilna unuur wi iko yi umundu wi ikbaaŋ, bayeenkan du itoh yi baţi inwooŋ yi mnţo.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Anwooŋ naŧool ţi uko umpoţi wi bawululuŋ aji wo naŧool ţi uŧum, kë anwooŋ aanwo naŧool ţi umpoţi aanji wo naŧool ţi uŧum.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Woli naanwo baŧool ţi pyok pi umundu wi buţaan wi, in akluŋ kawulan pyok pi manjoonan?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kë woli naanwo baŧool na bka bi ñaaŋ nampaţi, naşal aji Naşibaţi aluŋ kawulan banwooŋ bi nan i?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 « Nin ñaaŋ aanhil kalempar başih batëb : apok aloŋ kaŋal undu, këme amëban aloŋ, kaşë beeh undu. Naanhilan kalempar Naşibaţi kabot kalempar itaka. »
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 *Bafariŧay banjaaŋ baŋal itaka baŧiink iko mënţ bŧi aşë beŋ Yeŧu.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Kë aşë ji na baka : « An nawo bañaaŋ banjaaŋ badaar kawo baŧool ţi kadun ki bañaaŋ kë Naşibaţi aşë me ŋşal ŋi nan. Uko wi bañaaŋ badëmanuŋ uji uwo unwuţuŋ maakan ţi kadun ki Naşibaţi.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 « Ji *Yowan Nabatŧaar abi ado kabi, *Bgah bi Moyiŧ na *baţupar Naşibaţi bawooŋ ; du wal wi abiinuŋ kë başë ţupan *Uţup Ulil Unuura wi Pşih pi Naşibaţi, kë bañaaŋ bŧi bataman ado na pneej ţi pa.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Baţi na mboş manyojnuŋ pŧok apel uko uloolan umpoţëţaanuŋ ţi *Bgah bi Moyiŧ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 « Ñaaŋ andookuŋ aharul akuţ aniim aloŋ ajuban pjuban pi piinţ, kë anniimuŋ ñaaţ i ayinul adookuŋ ajuban pjuban pi piinţ. »
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Yeŧu akak aji : « Ubi ka ñiinţ aloŋ nayok, anjaki ñëga kabot kade bnuura, kawo ţi unoh na ŋnuur.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Kë başë fël ţi plëman pi katohul ñiinţ aloŋ najuuk i bajaaŋ bado Laŧaar i uleef unniinkuŋ ŋjad.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Ado ji ŋal ŋal pjejënţ iŧuk injotnuŋ ţi umeeşa wi nayok. Ŋbuş ŋadooŋ aji ŋalaj ŋjad ŋi nul.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Kë najuuk uŋ abi keţ, kë ŋwanjuŧ ŋaya na a kë aţo akab du *Abraham. Kë nayok abi keţ kak, kë bamoya.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 « Wi nayok awooŋ du mnkeţ, ahaj maakan, aşë kat këş awin Abraham du kalowan, kë Laŧaar aţo añoga.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Wi wi ahuuranuŋ adu'a aji : “Abraham Paapa, ñagi'aan, iyil Laŧaar aŧoop pkoñ ţi meel abi ñowanaan pndemënt, dhaj maakan ţi bdoo bi.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Kë Abraham aşë ŧeema aji : “Abuk naan, leşan kë iwin bnuura wal wi iwooŋ du mboş, kë Laŧaar ul, aşë wo ţi mnhaj. Hënkuŋ awo ţi atuumara, iwi kë işë haj.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Tenan kak : bwal bweek bakak apaţëşun na an, banŋaluŋ pţëp bahilna bawo baankţëp, ñaaŋ aanhil pmuur bwal bi kabi du un.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 « Kë nayok aşë ji na a wal mënţ: “Keeri Paap, dkooţu kooţ, yilan Laŧaar du katoh ki paapa,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 dka babuk paapa kañeen ; aya aţup baka uko wi awinuŋ, bawutna kabi kak ţi dko di mnhaj di.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Kë Abraham aşë ji na a : “Bawo na ŋlibra ŋi *Moyiŧ na ŋi *baţupar Naşibaţi, baŧiinkan uko wi baţupuŋ ţi ŋa.”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Kë ñiinţ nayok uŋ aji na a : “Uunkkëşa këş baka, bë woli ñaaŋ anwoonuŋ du mnkeţ aya ţup baka, bawut pjuban, kaţëlëş ŋbida.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Kë Abraham aşë ji na a : “Wi bawooŋ baanji baŧiink *Moyiŧ na baţupar Naşibaţi, woli ñaaŋ adoo naţa ţi pkeţ abi aţup baka, baankteha te.” »
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.