Lucas 16
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ACF
1 Yeŧu abot aji na baţaşarul : « Ñiinţ aloŋ nayok abi ka namali, kë başë keeşaara du a aji aŧoka bka.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Kë ado kë badu namali aşë ji na a : “We wi mbaaŋ aŧiink kë bakţup ţi iwi ba? Yuujaan jibi idoluŋ na bka bi naan, hënkuŋ mënkak aŋal iwo namali i naan.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Kë namali aşë şal aji : “Dbaa do we, wi ajug katoh apënanaanuŋ ţi ulemp? Pya kajaar? Mënhinan ka. Bñehan? Dkowa ba.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Yoow! Dme uko wi nji kadoluŋ wi bakpënanaanuŋ ţi ulemp, pa bañaaŋ bahilna bayeenkën du itoh yi baka.”
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 « Kë hënk di di adooŋ kë badu banţeeţuŋ ajug katoh kë bakbiina aloolan aloolan, aji na naŧeek : “Hum di di iţeeţuŋ ajug katoh ba?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Kë ñiinţ ajaka : “Iniibi iñeen-week yi ukëra” kë aji na a : “Nje kakaarta ki nu, ţoon iŧaran ipiiŧ iniibi iñeen-kañeen.”
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Akak aji na aloŋ: “Kë iwi, hum di di iţeeţuŋ ajug katoh ba?” Kë aŧeema aji : “Iniibi iweek iñeen-week yi maaj” kë aji na a : “Nje kakaarta ki nu, ipiiŧ iniibi iweek iñeen bakreŋ.”
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Kë ajug katoh aşë maţ namali naguuru uŋ jibi adoluŋ mntit hënk. Hënk di uwooŋ, bañaaŋ banŋaluŋ umundu wi batit ţi mnwo mi baka na baŧënţ baka apel biki bjeehi bi Naşibaţi. »
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Yeŧu akak aji : « Dţupan : nalaan banoh na itaka yi umundu wi buţaan wi, nahilna unuur wi iko yi umundu wi ikbaaŋ, bayeenkan du itoh yi baţi inwooŋ yi mnţo.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Anwooŋ naŧool ţi uko umpoţi wi bawululuŋ aji wo naŧool ţi uŧum, kë anwooŋ aanwo naŧool ţi umpoţi aanji wo naŧool ţi uŧum.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Woli naanwo baŧool ţi pyok pi umundu wi buţaan wi, in akluŋ kawulan pyok pi manjoonan?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kë woli naanwo baŧool na bka bi ñaaŋ nampaţi, naşal aji Naşibaţi aluŋ kawulan banwooŋ bi nan i?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 « Nin ñaaŋ aanhil kalempar başih batëb : apok aloŋ kaŋal undu, këme amëban aloŋ, kaşë beeh undu. Naanhilan kalempar Naşibaţi kabot kalempar itaka. »
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 *Bafariŧay banjaaŋ baŋal itaka baŧiink iko mënţ bŧi aşë beŋ Yeŧu.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Kë aşë ji na baka : « An nawo bañaaŋ banjaaŋ badaar kawo baŧool ţi kadun ki bañaaŋ kë Naşibaţi aşë me ŋşal ŋi nan. Uko wi bañaaŋ badëmanuŋ uji uwo unwuţuŋ maakan ţi kadun ki Naşibaţi.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 « Ji *Yowan Nabatŧaar abi ado kabi, *Bgah bi Moyiŧ na *baţupar Naşibaţi bawooŋ ; du wal wi abiinuŋ kë başë ţupan *Uţup Ulil Unuura wi Pşih pi Naşibaţi, kë bañaaŋ bŧi bataman ado na pneej ţi pa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Baţi na mboş manyojnuŋ pŧok apel uko uloolan umpoţëţaanuŋ ţi *Bgah bi Moyiŧ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 « Ñaaŋ andookuŋ aharul akuţ aniim aloŋ ajuban pjuban pi piinţ, kë anniimuŋ ñaaţ i ayinul adookuŋ ajuban pjuban pi piinţ. »
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Yeŧu akak aji : « Ubi ka ñiinţ aloŋ nayok, anjaki ñëga kabot kade bnuura, kawo ţi unoh na ŋnuur.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Kë başë fël ţi plëman pi katohul ñiinţ aloŋ najuuk i bajaaŋ bado Laŧaar i uleef unniinkuŋ ŋjad.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ado ji ŋal ŋal pjejënţ iŧuk injotnuŋ ţi umeeşa wi nayok. Ŋbuş ŋadooŋ aji ŋalaj ŋjad ŋi nul.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Kë najuuk uŋ abi keţ, kë ŋwanjuŧ ŋaya na a kë aţo akab du *Abraham. Kë nayok abi keţ kak, kë bamoya.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 « Wi nayok awooŋ du mnkeţ, ahaj maakan, aşë kat këş awin Abraham du kalowan, kë Laŧaar aţo añoga.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Wi wi ahuuranuŋ adu'a aji : “Abraham Paapa, ñagi'aan, iyil Laŧaar aŧoop pkoñ ţi meel abi ñowanaan pndemënt, dhaj maakan ţi bdoo bi.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kë Abraham aşë ŧeema aji : “Abuk naan, leşan kë iwin bnuura wal wi iwooŋ du mboş, kë Laŧaar ul, aşë wo ţi mnhaj. Hënkuŋ awo ţi atuumara, iwi kë işë haj.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Tenan kak : bwal bweek bakak apaţëşun na an, banŋaluŋ pţëp bahilna bawo baankţëp, ñaaŋ aanhil pmuur bwal bi kabi du un.”
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 « Kë nayok aşë ji na a wal mënţ: “Keeri Paap, dkooţu kooţ, yilan Laŧaar du katoh ki paapa,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 dka babuk paapa kañeen ; aya aţup baka uko wi awinuŋ, bawutna kabi kak ţi dko di mnhaj di.”
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Kë Abraham aşë ji na a : “Bawo na ŋlibra ŋi *Moyiŧ na ŋi *baţupar Naşibaţi, baŧiinkan uko wi baţupuŋ ţi ŋa.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Kë ñiinţ nayok uŋ aji na a : “Uunkkëşa këş baka, bë woli ñaaŋ anwoonuŋ du mnkeţ aya ţup baka, bawut pjuban, kaţëlëş ŋbida.”
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Kë Abraham aşë ji na a : “Wi bawooŋ baanji baŧiink *Moyiŧ na baţupar Naşibaţi, woli ñaaŋ adoo naţa ţi pkeţ abi aţup baka, baankteha te.” »
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.