Lucas 16
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Yeŧu abot aji na baţaşarul : « Ñiinţ aloŋ nayok abi ka namali, kë başë keeşaara du a aji aŧoka bka.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Kë ado kë badu namali aşë ji na a : “We wi mbaaŋ aŧiink kë bakţup ţi iwi ba? Yuujaan jibi idoluŋ na bka bi naan, hënkuŋ mënkak aŋal iwo namali i naan.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Kë namali aşë şal aji : “Dbaa do we, wi ajug katoh apënanaanuŋ ţi ulemp? Pya kajaar? Mënhinan ka. Bñehan? Dkowa ba.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Yoow! Dme uko wi nji kadoluŋ wi bakpënanaanuŋ ţi ulemp, pa bañaaŋ bahilna bayeenkën du itoh yi baka.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 « Kë hënk di di adooŋ kë badu banţeeţuŋ ajug katoh kë bakbiina aloolan aloolan, aji na naŧeek : “Hum di di iţeeţuŋ ajug katoh ba?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Kë ñiinţ ajaka : “Iniibi iñeen-week yi ukëra” kë aji na a : “Nje kakaarta ki nu, ţoon iŧaran ipiiŧ iniibi iñeen-kañeen.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Akak aji na aloŋ: “Kë iwi, hum di di iţeeţuŋ ajug katoh ba?” Kë aŧeema aji : “Iniibi iweek iñeen-week yi maaj” kë aji na a : “Nje kakaarta ki nu, ipiiŧ iniibi iweek iñeen bakreŋ.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kë ajug katoh aşë maţ namali naguuru uŋ jibi adoluŋ mntit hënk. Hënk di uwooŋ, bañaaŋ banŋaluŋ umundu wi batit ţi mnwo mi baka na baŧënţ baka apel biki bjeehi bi Naşibaţi. »
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Yeŧu akak aji : « Dţupan : nalaan banoh na itaka yi umundu wi buţaan wi, nahilna unuur wi iko yi umundu wi ikbaaŋ, bayeenkan du itoh yi baţi inwooŋ yi mnţo.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Anwooŋ naŧool ţi uko umpoţi wi bawululuŋ aji wo naŧool ţi uŧum, kë anwooŋ aanwo naŧool ţi umpoţi aanji wo naŧool ţi uŧum.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Woli naanwo baŧool ţi pyok pi umundu wi buţaan wi, in akluŋ kawulan pyok pi manjoonan?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kë woli naanwo baŧool na bka bi ñaaŋ nampaţi, naşal aji Naşibaţi aluŋ kawulan banwooŋ bi nan i?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 « Nin ñaaŋ aanhil kalempar başih batëb : apok aloŋ kaŋal undu, këme amëban aloŋ, kaşë beeh undu. Naanhilan kalempar Naşibaţi kabot kalempar itaka. »
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 *Bafariŧay banjaaŋ baŋal itaka baŧiink iko mënţ bŧi aşë beŋ Yeŧu.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Kë aşë ji na baka : « An nawo bañaaŋ banjaaŋ badaar kawo baŧool ţi kadun ki bañaaŋ kë Naşibaţi aşë me ŋşal ŋi nan. Uko wi bañaaŋ badëmanuŋ uji uwo unwuţuŋ maakan ţi kadun ki Naşibaţi.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 « Ji *Yowan Nabatŧaar abi ado kabi, *Bgah bi Moyiŧ na *baţupar Naşibaţi bawooŋ ; du wal wi abiinuŋ kë başë ţupan *Uţup Ulil Unuura wi Pşih pi Naşibaţi, kë bañaaŋ bŧi bataman ado na pneej ţi pa.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Baţi na mboş manyojnuŋ pŧok apel uko uloolan umpoţëţaanuŋ ţi *Bgah bi Moyiŧ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 « Ñaaŋ andookuŋ aharul akuţ aniim aloŋ ajuban pjuban pi piinţ, kë anniimuŋ ñaaţ i ayinul adookuŋ ajuban pjuban pi piinţ. »
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Yeŧu akak aji : « Ubi ka ñiinţ aloŋ nayok, anjaki ñëga kabot kade bnuura, kawo ţi unoh na ŋnuur.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Kë başë fël ţi plëman pi katohul ñiinţ aloŋ najuuk i bajaaŋ bado Laŧaar i uleef unniinkuŋ ŋjad.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ado ji ŋal ŋal pjejënţ iŧuk injotnuŋ ţi umeeşa wi nayok. Ŋbuş ŋadooŋ aji ŋalaj ŋjad ŋi nul.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Kë najuuk uŋ abi keţ, kë ŋwanjuŧ ŋaya na a kë aţo akab du *Abraham. Kë nayok abi keţ kak, kë bamoya.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 « Wi nayok awooŋ du mnkeţ, ahaj maakan, aşë kat këş awin Abraham du kalowan, kë Laŧaar aţo añoga.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Wi wi ahuuranuŋ adu'a aji : “Abraham Paapa, ñagi'aan, iyil Laŧaar aŧoop pkoñ ţi meel abi ñowanaan pndemënt, dhaj maakan ţi bdoo bi.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kë Abraham aşë ŧeema aji : “Abuk naan, leşan kë iwin bnuura wal wi iwooŋ du mboş, kë Laŧaar ul, aşë wo ţi mnhaj. Hënkuŋ awo ţi atuumara, iwi kë işë haj.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Tenan kak : bwal bweek bakak apaţëşun na an, banŋaluŋ pţëp bahilna bawo baankţëp, ñaaŋ aanhil pmuur bwal bi kabi du un.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 « Kë nayok aşë ji na a wal mënţ: “Keeri Paap, dkooţu kooţ, yilan Laŧaar du katoh ki paapa,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 dka babuk paapa kañeen ; aya aţup baka uko wi awinuŋ, bawutna kabi kak ţi dko di mnhaj di.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Kë Abraham aşë ji na a : “Bawo na ŋlibra ŋi *Moyiŧ na ŋi *baţupar Naşibaţi, baŧiinkan uko wi baţupuŋ ţi ŋa.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Kë ñiinţ nayok uŋ aji na a : “Uunkkëşa këş baka, bë woli ñaaŋ anwoonuŋ du mnkeţ aya ţup baka, bawut pjuban, kaţëlëş ŋbida.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Kë Abraham aşë ji na a : “Wi bawooŋ baanji baŧiink *Moyiŧ na baţupar Naşibaţi, woli ñaaŋ adoo naţa ţi pkeţ abi aţup baka, baankteha te.” »
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.