Lucas 15
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 *Bakobraar daaşa na bado buţaan bŧi baji bañog Yeŧu, kaŧiinka.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 *Bafariŧay na *bajukan Bgah başë kahoopaţër kaji : « Ñiinţ i aji naakiir na bado buţaan, kabot kade na baka. »
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kë Yeŧu aşë hoñ na baka aji :
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 « Ahoŋ ţi an ajaaŋ aka nţe ŋkaneel iñeen-week aşë neemandën uloolan, aanji duk ŋundu du pşaar, kaya pla unneemuŋ, te wi awinaŋ wa?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Wal wi awinuŋ wa, aji lilan maakan, kalap wa,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 kaya katoh, kadu banohul na bakinţul, kaji na baka : “Nalilaan na nji, dwin unkaneel wi naan unneemuŋ.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Kë hënk di uwohaŋ, mnlilan mnweek manwo du baţi pa nado buţaan aloolan anţëlşuŋ ubida kapel bañaaŋ baŧum banwooŋ baŧool, banwooŋ baannuma pţëlëş ŋbida. »
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 « Kë ñaaţ ahoŋ ajaaŋ wonţi aka baluk bi ŋnuur iñeen, aşë neemandën baluk bi unuur uloolan, aanji ŧehan unkaniya, kawet dko bnuura, te wi awinuŋ baluk mënţ i?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Wal wi awinuŋ ba, aji du banohul na bakinţul kaji na baka : “Nalilaan na nji, dwin baluk bi mbiiŋ aneemandën.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Hënk di mnlilan manjaaŋ manwo ţi ŋwanjuŧ ŋi Naşibaţi pa nado buţaan aloolan anţëlşuŋ ubida. »
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yeŧu akak aji na baka : « Ñiinţ aloŋ abi ka bapoţ batëb.
11 Jesus continuou:
12 Anwooŋ nabaaşa kë aşë ji na aşin : “Paap, wulaan kafah ki naan ţi bka bi nu.” Kë aşin afaaş baka bka bi nul.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Wi nabaaşa adoluŋ ŋnuur ŋntiişu aşë ţonkrën bka bi nul bŧi, aŧool aya du uŧaak uloŋ unlowuŋ aŧok ŧokan bka bi nul ţi unoh.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 « Wi aŧokuŋ bka bi nul bŧi, kë ubon wi katër ilëmënt uşë mara mara ajot ţi uŧaak mënţ, kë ajun pwo ţi kanuma.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Wi wi ayaaŋ aneej ulemp du ñiinţ aloŋ i uŧaak mënţ, kë uŋ mënţ aţu'a pyeŋ ŋnkuma.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ado ji ŋal pde ilëfa yi ŋnkuma kaŧumanaan kayiŋ bë nin aloŋ aanji ţena ya.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Wal mënţ kë aşë şalnţën aji : “Balemp hum bawooŋ du uko paapa, aji bade kayok kado dukşën, kë nji nşë wo ţi akeţ ubon!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Dkak du paapa kaji na a : ‘Paap djuban ţi kadun ki Baţi abot ajuban ţi kadunu ;
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 mënkak aŧaaŋ na pdu'ana abuku, jejaan ji aloŋ ţi balemp biki nu.”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Kë hënk di aŧooluŋ pkak du aşin.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Kë abukul aşë ji na a : “Paap, djuban ţi kadun ki Baţi abot ajuban ţi kadun ki nu, mënkak aŧaaŋ na pdu'ana abuku.”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Kë aşin aşë ji na balemp biki nul : “Naŧaraan, naţijan kamişa kannuurnaaniiŋ, nawoharëna, naţu'ana paneel ţi pkoñ, nabot naţu'a işapaat ţi ihoţ.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Nayaaran uwit ummagnuŋ ţi batani nafiŋ, ŋde, ŋnoha,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 abuk naan annaţuŋ i abi keţ aşë kak ţi umundu, abi neem, aşë winana!” Kë başë wo ţi unoh.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 « Bajeen ñiinţ awo wal mënţan du uţeeh. Wi akbiiŋ, añog katoh aşë ŧiink kë bakkob abot aki.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Adu wal mënţ nalemp i aşin aloŋ ahepara uko umba'i duk awo wo.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Kë uŋ aŧeema aji : “Aţa'u abiiŋ, kë şaaş afiŋ uwit ummagnuŋ ţiki akak najoob.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Kë bajeen aşë deebaţ, apok pneej katoh. Kë aşin aşë pën akooţa.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Kë aşë ŧeema aji : “Ddo ŋşubal ŋŧum, alemparu, mëmbaaŋ kapoka nin pdo uko wi ijakuŋ, kë iimbaaŋ kaţenarën upi umpoţi nnohnaana na baŧënţ naan ;
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 kë abuku i aşaaŋ akak, ul anyaaŋ ade bka bi nu na baaţ bawuţaan aba, kë işë do kë bafiŋ uwit ummagnuŋ!”
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 « Kë aşin aşë ji na a : “Abuk naan, iwi, iji kwo na nji na ŋnuur nuur, uko wi nkaaŋ bŧi uwo wi ŧu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Kë ŋşë wo i kanoha kabot kawo ţi mnlilan, ţiki aţa'u i abi keţ, aşë kak ţi umundu ; abi neem aşë winana !” »
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.