Lucas 15
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 *Bakobraar daaşa na bado buţaan bŧi baji bañog Yeŧu, kaŧiinka.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 *Bafariŧay na *bajukan Bgah başë kahoopaţër kaji : « Ñiinţ i aji naakiir na bado buţaan, kabot kade na baka. »
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Kë Yeŧu aşë hoñ na baka aji :
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 « Ahoŋ ţi an ajaaŋ aka nţe ŋkaneel iñeen-week aşë neemandën uloolan, aanji duk ŋundu du pşaar, kaya pla unneemuŋ, te wi awinaŋ wa?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Wal wi awinuŋ wa, aji lilan maakan, kalap wa,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 kaya katoh, kadu banohul na bakinţul, kaji na baka : “Nalilaan na nji, dwin unkaneel wi naan unneemuŋ.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Kë hënk di uwohaŋ, mnlilan mnweek manwo du baţi pa nado buţaan aloolan anţëlşuŋ ubida kapel bañaaŋ baŧum banwooŋ baŧool, banwooŋ baannuma pţëlëş ŋbida. »
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 « Kë ñaaţ ahoŋ ajaaŋ wonţi aka baluk bi ŋnuur iñeen, aşë neemandën baluk bi unuur uloolan, aanji ŧehan unkaniya, kawet dko bnuura, te wi awinuŋ baluk mënţ i?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Wal wi awinuŋ ba, aji du banohul na bakinţul kaji na baka : “Nalilaan na nji, dwin baluk bi mbiiŋ aneemandën.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Hënk di mnlilan manjaaŋ manwo ţi ŋwanjuŧ ŋi Naşibaţi pa nado buţaan aloolan anţëlşuŋ ubida. »
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yeŧu akak aji na baka : « Ñiinţ aloŋ abi ka bapoţ batëb.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Anwooŋ nabaaşa kë aşë ji na aşin : “Paap, wulaan kafah ki naan ţi bka bi nu.” Kë aşin afaaş baka bka bi nul.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Wi nabaaşa adoluŋ ŋnuur ŋntiişu aşë ţonkrën bka bi nul bŧi, aŧool aya du uŧaak uloŋ unlowuŋ aŧok ŧokan bka bi nul ţi unoh.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 « Wi aŧokuŋ bka bi nul bŧi, kë ubon wi katër ilëmënt uşë mara mara ajot ţi uŧaak mënţ, kë ajun pwo ţi kanuma.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Wi wi ayaaŋ aneej ulemp du ñiinţ aloŋ i uŧaak mënţ, kë uŋ mënţ aţu'a pyeŋ ŋnkuma.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ado ji ŋal pde ilëfa yi ŋnkuma kaŧumanaan kayiŋ bë nin aloŋ aanji ţena ya.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Wal mënţ kë aşë şalnţën aji : “Balemp hum bawooŋ du uko paapa, aji bade kayok kado dukşën, kë nji nşë wo ţi akeţ ubon!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Dkak du paapa kaji na a : ‘Paap djuban ţi kadun ki Baţi abot ajuban ţi kadunu ;
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 mënkak aŧaaŋ na pdu'ana abuku, jejaan ji aloŋ ţi balemp biki nu.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Kë hënk di aŧooluŋ pkak du aşin.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Kë abukul aşë ji na a : “Paap, djuban ţi kadun ki Baţi abot ajuban ţi kadun ki nu, mënkak aŧaaŋ na pdu'ana abuku.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Kë aşin aşë ji na balemp biki nul : “Naŧaraan, naţijan kamişa kannuurnaaniiŋ, nawoharëna, naţu'ana paneel ţi pkoñ, nabot naţu'a işapaat ţi ihoţ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Nayaaran uwit ummagnuŋ ţi batani nafiŋ, ŋde, ŋnoha,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 abuk naan annaţuŋ i abi keţ aşë kak ţi umundu, abi neem, aşë winana!” Kë başë wo ţi unoh.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 « Bajeen ñiinţ awo wal mënţan du uţeeh. Wi akbiiŋ, añog katoh aşë ŧiink kë bakkob abot aki.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Adu wal mënţ nalemp i aşin aloŋ ahepara uko umba'i duk awo wo.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kë uŋ aŧeema aji : “Aţa'u abiiŋ, kë şaaş afiŋ uwit ummagnuŋ ţiki akak najoob.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Kë bajeen aşë deebaţ, apok pneej katoh. Kë aşin aşë pën akooţa.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Kë aşë ŧeema aji : “Ddo ŋşubal ŋŧum, alemparu, mëmbaaŋ kapoka nin pdo uko wi ijakuŋ, kë iimbaaŋ kaţenarën upi umpoţi nnohnaana na baŧënţ naan ;
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 kë abuku i aşaaŋ akak, ul anyaaŋ ade bka bi nu na baaţ bawuţaan aba, kë işë do kë bafiŋ uwit ummagnuŋ!”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 « Kë aşin aşë ji na a : “Abuk naan, iwi, iji kwo na nji na ŋnuur nuur, uko wi nkaaŋ bŧi uwo wi ŧu.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Kë ŋşë wo i kanoha kabot kawo ţi mnlilan, ţiki aţa'u i abi keţ, aşë kak ţi umundu ; abi neem aşë winana !” »
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.