Lucas 14
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Ţi *unuur wi pnoorfën uloŋ Yeŧu aya pyoban du uko naweek aloŋ i *bafariŧay, kë bañaaŋ başë wo ţi ptena bnuura.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Kë ñiinţ aloŋ anwooŋ na ŋnţëŋ aşë wo ţi kadunul.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ahepar *bajukan Bgah na bafariŧay aji : « Bgah bi nun badinan ñaaŋ ajeban namaakal ţi *unuur wi pnoorfën këme baandinani? »
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Kë başë yomp. Yeŧu kë aşë ban namaakal ajebana aşë dola kë ayaa.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Ahoŋ ţi an awooŋ aankpënan ţi dko mënţ abukul këme uwitul unjoti ţi pliik ţi unuur wi pnoorfën ba? »
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Kë baanhinan aŧeema.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Yeŧu awin kë bambiiŋ pyoban baji badat dko dţo di kadun, ukaaŋ kë ahoñ na baka, aji :
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 « Woli badu'u ufeŧtu wi bniim, wutan kaya kaţo du kadun. Iwo kaţi nayoban ampeliiŋ abi aban,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 andu'anaŋ pyoban iwi na a aşë bi, aji na iwi iţen ñiinţ mënţ aţo. Wal mënţ inaţa kawo na mnkow kaya kaţo du kafeţ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Kë woli badu'u ufeŧtu, yaan iţo du kafeţ, andu'iiŋ pyoban abile, aşë ji na iwi : “Nanoh ñogan moŋ kadun.” Wal mënţ, idëm ţi kadun ki bañaaŋ bŧi banţooŋ na iwi ţi umeeşa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Hënk di uwooŋ, ñaaŋ ankdëmanuŋ bkowul, baluŋ kawalana, kë ankwalanuŋ bkowul, baluŋ kadëmana. »
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Yeŧu akak aji na andu'uluŋ pyoban : « Woli idu bañaaŋ pyoban këme pde kañah, wutan kadu banohu, babuk şaaş, bayiţu këme bakinţu bayok, ţiki bukal baluŋ kadu'u kak pyoban këme pde kañah, uwo baluk bi nu.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Kë woli ido ufeŧtu, ţëpan ţëp idu bajuuk, banţakmuŋ, bankjiinkuŋ, na bakuul,
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 işë inuurandën, ţiki baankhilan pluku. Na manjoonan, iluŋ kaluka ţi wal wi bañaaŋ baŧool baknaţiiŋ ţi pkeţ. »
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Wi aloŋ ţi biki baduuŋ pyoban aŧiinkuŋ uko waŋ aşë ji na Yeŧu : « Ankluŋ kaţo kade du *Pşih pi Naşibaţi anuurandën! »
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñiinţ aloŋ abi wo i pdo ufeŧtu uweek aşë du bañaaŋ baŧum.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Wi wal wi pde kañah ubanuŋ kë aşë yil nalemparul aya aji na biki aduuŋ: “Nabiini, kañah kabaa.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 « Kë başë junna aloolan aloolan bukal bŧi pji amiir baka. Naŧeek aji na a : “Dba nug nug uţeeh, dwo i kaya pten wa, dkooţu kooţ miiraan.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Kë aloŋ aji na a : “Dba nug nug ŋngit iñeen ŋjaari dya hënk pten jibi ŋaklempi, dkooţu kooţ miiraan.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Aloŋ kë aji na a : “Dba niim niim hënkuŋ, ukaaŋ kë mënhilan pbi.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 « Kë nalemparul aya akakalëş ajugul uko wi baŧeemuluŋ. Ajug katoh adeebaţ wal mënţ aşë ji na nalemparul : “Ŧaraan iya du iyiti na igah yi ubeeka iţijën ţi, bajuuk, banţakmuŋ, bakuul na bankjiinkuŋ.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Kë nalemparul aya akak aji na a : “Naweek, ddo uko wi ijakuŋ kë dko daanŧuma ŧum.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kë ajug katoh aşë ji na a wal mënţ: “Yaan na igah yi ŋţeeh ido kaţaş ibiig, idabër bañaaŋ, katoh naan kahilna kaŧum.”
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Dţupan, nin aloŋ ţi baŧeek biki nduuŋ aankñem kañah naan. »
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bañaaŋ baŧum bawo ţi ppoş na Yeŧu ; kë aşë kok aji na baka :
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 « Woli ñaaŋ abi ţi nji bë aanŋalën maakan apelan aşin, anin, aharul, babukul, baţa'ul na baweekul na uleeful kak, aanhil pwo naţaşaraan.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Anwooŋ aankuŋa kruŧ ki nul kadinan phaj ji nji udole wo ţi pkeţ, kapoş ţi kafeţ ki naan, aanhil pwo naţaşaraan. »
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 « Ahoŋ ţi an ajaaŋ aŋal pniw katoh kaweek bë aanji dun kaţo kaşal bnuura katen itaka yi anumiiŋ, kame me ahilan pniw ka kaba?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Woli aando haŋ, ajun pniw bë aambi hilan pbaañëş, bankwinuŋ ka babeŋa
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 kaji : “Ñaaŋ i ajunuŋ pniw bë aanhilan pbaañëş!”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 « Kë naşih ahoŋ ajaaŋ wonţi aya pgut na naşih aloŋ aanji dun kaşal katen me ahilan na bangoli iñeen-week ŋyaaş iñeen week (10.000) pgut na anwooŋ na bangoli iñeen-week ŋyaaş iñeen-week ŋtëb ba (20.000)?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Woli aanhilani, ayil du naşih undu wi ahumuŋ nlowi, kakooţa baŧiinkar.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Kë hënk di uwooŋ, woli aloŋ ţi an aanduk bka bi nul bŧi aanhil pwo naţaşaraan. »
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Yeŧu akak aji na baka : « Pnam pawo uko unuura, paşale kak ayaş, bakakanaan kaŧaabare ki pa na we ba?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Nin paankak anuura pa mboş, këme pa umëñan ; paji pafël.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.