Lucas 14

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ţi *unuur wi pnoorfën uloŋ Yeŧu aya pyoban du uko naweek aloŋ i *bafariŧay, kë bañaaŋ başë wo ţi ptena bnuura.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Kë ñiinţ aloŋ anwooŋ na ŋnţëŋ aşë wo ţi kadunul.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ahepar *bajukan Bgah na bafariŧay aji : « Bgah bi nun badinan ñaaŋ ajeban namaakal ţi *unuur wi pnoorfën këme baandinani? »
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Kë başë yomp. Yeŧu kë aşë ban namaakal ajebana aşë dola kë ayaa.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Ahoŋ ţi an awooŋ aankpënan ţi dko mënţ abukul këme uwitul unjoti ţi pliik ţi unuur wi pnoorfën ba? »
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Kë baanhinan aŧeema.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Yeŧu awin kë bambiiŋ pyoban baji badat dko dţo di kadun, ukaaŋ kë ahoñ na baka, aji :
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 « Woli badu'u ufeŧtu wi bniim, wutan kaya kaţo du kadun. Iwo kaţi nayoban ampeliiŋ abi aban,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 andu'anaŋ pyoban iwi na a aşë bi, aji na iwi iţen ñiinţ mënţ aţo. Wal mënţ inaţa kawo na mnkow kaya kaţo du kafeţ.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Kë woli badu'u ufeŧtu, yaan iţo du kafeţ, andu'iiŋ pyoban abile, aşë ji na iwi : “Nanoh ñogan moŋ kadun.” Wal mënţ, idëm ţi kadun ki bañaaŋ bŧi banţooŋ na iwi ţi umeeşa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Hënk di uwooŋ, ñaaŋ ankdëmanuŋ bkowul, baluŋ kawalana, kë ankwalanuŋ bkowul, baluŋ kadëmana. »
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yeŧu akak aji na andu'uluŋ pyoban : « Woli idu bañaaŋ pyoban këme pde kañah, wutan kadu banohu, babuk şaaş, bayiţu këme bakinţu bayok, ţiki bukal baluŋ kadu'u kak pyoban këme pde kañah, uwo baluk bi nu.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Kë woli ido ufeŧtu, ţëpan ţëp idu bajuuk, banţakmuŋ, bankjiinkuŋ, na bakuul,
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 işë inuurandën, ţiki baankhilan pluku. Na manjoonan, iluŋ kaluka ţi wal wi bañaaŋ baŧool baknaţiiŋ ţi pkeţ. »
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Wi aloŋ ţi biki baduuŋ pyoban aŧiinkuŋ uko waŋ aşë ji na Yeŧu : « Ankluŋ kaţo kade du *Pşih pi Naşibaţi anuurandën! »
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñiinţ aloŋ abi wo i pdo ufeŧtu uweek aşë du bañaaŋ baŧum.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Wi wal wi pde kañah ubanuŋ kë aşë yil nalemparul aya aji na biki aduuŋ: “Nabiini, kañah kabaa.”
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 « Kë başë junna aloolan aloolan bukal bŧi pji amiir baka. Naŧeek aji na a : “Dba nug nug uţeeh, dwo i kaya pten wa, dkooţu kooţ miiraan.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Kë aloŋ aji na a : “Dba nug nug ŋngit iñeen ŋjaari dya hënk pten jibi ŋaklempi, dkooţu kooţ miiraan.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Aloŋ kë aji na a : “Dba niim niim hënkuŋ, ukaaŋ kë mënhilan pbi.”
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 « Kë nalemparul aya akakalëş ajugul uko wi baŧeemuluŋ. Ajug katoh adeebaţ wal mënţ aşë ji na nalemparul : “Ŧaraan iya du iyiti na igah yi ubeeka iţijën ţi, bajuuk, banţakmuŋ, bakuul na bankjiinkuŋ.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Kë nalemparul aya akak aji na a : “Naweek, ddo uko wi ijakuŋ kë dko daanŧuma ŧum.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Kë ajug katoh aşë ji na a wal mënţ: “Yaan na igah yi ŋţeeh ido kaţaş ibiig, idabër bañaaŋ, katoh naan kahilna kaŧum.”
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Dţupan, nin aloŋ ţi baŧeek biki nduuŋ aankñem kañah naan. »
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bañaaŋ baŧum bawo ţi ppoş na Yeŧu ; kë aşë kok aji na baka :
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 « Woli ñaaŋ abi ţi nji bë aanŋalën maakan apelan aşin, anin, aharul, babukul, baţa'ul na baweekul na uleeful kak, aanhil pwo naţaşaraan.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Anwooŋ aankuŋa kruŧ ki nul kadinan phaj ji nji udole wo ţi pkeţ, kapoş ţi kafeţ ki naan, aanhil pwo naţaşaraan. »
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 « Ahoŋ ţi an ajaaŋ aŋal pniw katoh kaweek bë aanji dun kaţo kaşal bnuura katen itaka yi anumiiŋ, kame me ahilan pniw ka kaba?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Woli aando haŋ, ajun pniw bë aambi hilan pbaañëş, bankwinuŋ ka babeŋa
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 kaji : “Ñaaŋ i ajunuŋ pniw bë aanhilan pbaañëş!”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 « Kë naşih ahoŋ ajaaŋ wonţi aya pgut na naşih aloŋ aanji dun kaşal katen me ahilan na bangoli iñeen-week ŋyaaş iñeen week (10.000) pgut na anwooŋ na bangoli iñeen-week ŋyaaş iñeen-week ŋtëb ba (20.000)?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Woli aanhilani, ayil du naşih undu wi ahumuŋ nlowi, kakooţa baŧiinkar.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Kë hënk di uwooŋ, woli aloŋ ţi an aanduk bka bi nul bŧi aanhil pwo naţaşaraan. »
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Yeŧu akak aji na baka : « Pnam pawo uko unuura, paşale kak ayaş, bakakanaan kaŧaabare ki pa na we ba?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Nin paankak anuura pa mboş, këme pa umëñan ; paji pafël.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.