Lucas 14
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Ţi *unuur wi pnoorfën uloŋ Yeŧu aya pyoban du uko naweek aloŋ i *bafariŧay, kë bañaaŋ başë wo ţi ptena bnuura.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Kë ñiinţ aloŋ anwooŋ na ŋnţëŋ aşë wo ţi kadunul.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ahepar *bajukan Bgah na bafariŧay aji : « Bgah bi nun badinan ñaaŋ ajeban namaakal ţi *unuur wi pnoorfën këme baandinani? »
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Kë başë yomp. Yeŧu kë aşë ban namaakal ajebana aşë dola kë ayaa.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Ahoŋ ţi an awooŋ aankpënan ţi dko mënţ abukul këme uwitul unjoti ţi pliik ţi unuur wi pnoorfën ba? »
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Kë baanhinan aŧeema.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yeŧu awin kë bambiiŋ pyoban baji badat dko dţo di kadun, ukaaŋ kë ahoñ na baka, aji :
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 « Woli badu'u ufeŧtu wi bniim, wutan kaya kaţo du kadun. Iwo kaţi nayoban ampeliiŋ abi aban,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 andu'anaŋ pyoban iwi na a aşë bi, aji na iwi iţen ñiinţ mënţ aţo. Wal mënţ inaţa kawo na mnkow kaya kaţo du kafeţ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Kë woli badu'u ufeŧtu, yaan iţo du kafeţ, andu'iiŋ pyoban abile, aşë ji na iwi : “Nanoh ñogan moŋ kadun.” Wal mënţ, idëm ţi kadun ki bañaaŋ bŧi banţooŋ na iwi ţi umeeşa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Hënk di uwooŋ, ñaaŋ ankdëmanuŋ bkowul, baluŋ kawalana, kë ankwalanuŋ bkowul, baluŋ kadëmana. »
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yeŧu akak aji na andu'uluŋ pyoban : « Woli idu bañaaŋ pyoban këme pde kañah, wutan kadu banohu, babuk şaaş, bayiţu këme bakinţu bayok, ţiki bukal baluŋ kadu'u kak pyoban këme pde kañah, uwo baluk bi nu.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Kë woli ido ufeŧtu, ţëpan ţëp idu bajuuk, banţakmuŋ, bankjiinkuŋ, na bakuul,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 işë inuurandën, ţiki baankhilan pluku. Na manjoonan, iluŋ kaluka ţi wal wi bañaaŋ baŧool baknaţiiŋ ţi pkeţ. »
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Wi aloŋ ţi biki baduuŋ pyoban aŧiinkuŋ uko waŋ aşë ji na Yeŧu : « Ankluŋ kaţo kade du *Pşih pi Naşibaţi anuurandën! »
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñiinţ aloŋ abi wo i pdo ufeŧtu uweek aşë du bañaaŋ baŧum.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Wi wal wi pde kañah ubanuŋ kë aşë yil nalemparul aya aji na biki aduuŋ: “Nabiini, kañah kabaa.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 « Kë başë junna aloolan aloolan bukal bŧi pji amiir baka. Naŧeek aji na a : “Dba nug nug uţeeh, dwo i kaya pten wa, dkooţu kooţ miiraan.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Kë aloŋ aji na a : “Dba nug nug ŋngit iñeen ŋjaari dya hënk pten jibi ŋaklempi, dkooţu kooţ miiraan.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Aloŋ kë aji na a : “Dba niim niim hënkuŋ, ukaaŋ kë mënhilan pbi.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 « Kë nalemparul aya akakalëş ajugul uko wi baŧeemuluŋ. Ajug katoh adeebaţ wal mënţ aşë ji na nalemparul : “Ŧaraan iya du iyiti na igah yi ubeeka iţijën ţi, bajuuk, banţakmuŋ, bakuul na bankjiinkuŋ.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Kë nalemparul aya akak aji na a : “Naweek, ddo uko wi ijakuŋ kë dko daanŧuma ŧum.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kë ajug katoh aşë ji na a wal mënţ: “Yaan na igah yi ŋţeeh ido kaţaş ibiig, idabër bañaaŋ, katoh naan kahilna kaŧum.”
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Dţupan, nin aloŋ ţi baŧeek biki nduuŋ aankñem kañah naan. »
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bañaaŋ baŧum bawo ţi ppoş na Yeŧu ; kë aşë kok aji na baka :
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 « Woli ñaaŋ abi ţi nji bë aanŋalën maakan apelan aşin, anin, aharul, babukul, baţa'ul na baweekul na uleeful kak, aanhil pwo naţaşaraan.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Anwooŋ aankuŋa kruŧ ki nul kadinan phaj ji nji udole wo ţi pkeţ, kapoş ţi kafeţ ki naan, aanhil pwo naţaşaraan. »
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 « Ahoŋ ţi an ajaaŋ aŋal pniw katoh kaweek bë aanji dun kaţo kaşal bnuura katen itaka yi anumiiŋ, kame me ahilan pniw ka kaba?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Woli aando haŋ, ajun pniw bë aambi hilan pbaañëş, bankwinuŋ ka babeŋa
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 kaji : “Ñaaŋ i ajunuŋ pniw bë aanhilan pbaañëş!”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 « Kë naşih ahoŋ ajaaŋ wonţi aya pgut na naşih aloŋ aanji dun kaşal katen me ahilan na bangoli iñeen-week ŋyaaş iñeen week (10.000) pgut na anwooŋ na bangoli iñeen-week ŋyaaş iñeen-week ŋtëb ba (20.000)?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Woli aanhilani, ayil du naşih undu wi ahumuŋ nlowi, kakooţa baŧiinkar.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kë hënk di uwooŋ, woli aloŋ ţi an aanduk bka bi nul bŧi aanhil pwo naţaşaraan. »
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Yeŧu akak aji na baka : « Pnam pawo uko unuura, paşale kak ayaş, bakakanaan kaŧaabare ki pa na we ba?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Nin paankak anuura pa mboş, këme pa umëñan ; paji pafël.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.