Lucas 13
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Ţi ŋwal mënţ, kë bañaaŋ baloŋ başë bi, akakalëş Yeŧu uko wi bagalilay, biki *Pilat adooŋ kë bafiŋi kë pñaak pi baka panaakiir na pi ŋnŧaam ŋi baţijuŋ afiŋar Naşibaţi.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Kë aşë ŧeem baka aji : « Naşal aji bagalilay mënţ bawo bajuban apel bagalilay bandukiiŋ bŧi ukaaŋ kë bahaj haŋ i?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Dţupan mënţ hënk da, nawutan pjuban, naţëlëş ŋbida këme nakeţ an bŧi ji baka.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 « Kë bañaaŋ iñeen na bakreŋ biki pmboş pweek pi uniw wi Ŧilowe pajotnuŋ afiŋ, naŋuur kë bajuban apel bañaaŋ biki Yeruŧalem bandukiiŋ bŧi i?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Dţupan, mënţ hënk da, woli naanwut pjuban, aţëlëş ŋbida nakeţ an bŧi ji baka. »
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Kë Yeŧu aşë kakalëş bañaaŋ uhoñ wi : « Ñiinţ aloŋ abi ŧepi blemani du uţeeh wi nul. Abi pmar mnlemani aşë wo aanţënk nin ploolan ţi ba.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Wi wi aşaaŋ aji na nalemparul : “Ddo ŋşubal ŋwajanţ ŋi njaki kabi pmar mnlemani bë mënji kaţënk ba babuk. Tiban ba. Babaa wo i kado kanooran mboş we ba?”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Kë undu aşë ŧeema aji : “Ajugun, wutan ba kak piikal, nwuñëş mboş ţi pţeef pi ba, mmëñan ba.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Ulome baluŋ babuk. Woli baambuki, kbaa tib ba.” »
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Yeŧu awo ţi pjukan du *katoh kañehanaani ki bayuday kaloŋ ţi *unuur wi pnoorfën.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Kë ñaaţ aloŋ aşë wo da i unŧaayi udoluŋ kë aţakëm ado ŋşubal iñeen na bakreŋ ; aŋuuk aankak ahil nin pheŧan uleef.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Wi Yeŧu awinuluŋ aşë du'a aji na a : « Ñaaţu, pmaak papën ţi iwi. »
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Wi wi aşaaŋ apafa iñen, ţi dko mënţ kë aheŧi, aşë jun pbeeb Naşibaţi.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Kë naweek i katoh kañehanaani aşë deebaţ uko wi Yeŧu ajebanuŋ ţi unuur wi pnoorfën. Aţiini wal mënţ na pnŧuk pi bañaaŋ aji na baka : « Naka ŋnuur paaj ŋi ñaaŋ ajaaŋ awo kalemp. Nawo i kabi ţuŋ ŋnuur mënţ pdo bajebanan, mënţ ţi unuur wi pnoorfën wa. »
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Ajugun kë aşë ŧeema aji : « An balagare! Ţi unuur wi pnoorfën, jëm andoli ţi an aji fënëş uwit wi nul këme ubuuru wi nul du kampen kañooţ wa uya udaan i?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Kë ñaaţ i, anwooŋ i pntaali pi *Abraham, i *Ŧatana atanuŋ ŋşubal iñeen na bakreŋ, aanwo i kafënëşa ţi unuur wi pnoorfën i? »
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Wi ajakuŋ haŋ, kë banklaţuluŋ bŧi başë kowa fuţ, bañaaŋ kë başë lilan ţi iko inuura iweek bŧi yi akdoluŋ.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Wal mënţan kë aşë ji : « Na we wi *Pşih pi Naşibaţi panaamuŋ ba? Kë na we wi nhilanuŋ pnaamnţën pa ba?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Pawo ji pbuk pmpoţi pi ñaaŋ ajejuŋ aŧepi du uţeehul. Kë panaţaa, akak bgof, kë ŋkaŧ ŋadoo bi ado inŧaŋ ţi inah yi ba. »
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Yeŧu akak aji : « Na we wi nhilanuŋ kanaamnţën *Pşih pi Naşibaţi ba?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Panaam ji bko btiişu bi ñaaţ ajaaŋ aţu ţi pşon pŧum te pado taaj bŧi. »
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Wi Yeŧu akyaanţuŋ pban Yeruŧalem, aţëpna ţi ŋbeeka na ŋfëţ ajukan aşë ya.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Kë aloŋ aşë ji na a : « Ajugun, bañaaŋ bantiinku bakluŋ kabuur i? » Kë aşë ji na baka :
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 « Natamaan naneejna plëman pammiŋuŋ, ţiki dţupan, baŧum baluŋ kado na pneej bë baankhilan.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Woli ajug katoh anaţa adoo tuh plëman, kë naşë hoj du bdig, nakob plëman kabot kakooţ bahaabëşan kaji “Ajugun, haabëşun plëman.” Aşë ŧeeman kaji : “Mëmme di nawoonuŋ.”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 An naşë ji na a : “Ŋde akuţ adaan na iwi, kë ikuţ ajukan ţi igah yi nun.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ul kaşë ŧeem kaji : “Mëmme di nawoonuŋ, an bŧi bado buţaan, nalowaan.”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 « Naluŋ kawooni, kadeebaţ, katibrën iñiiŋ wal wi nakluŋ kawin *Abraham na *Iŧaak na *Yakob na *baţupar Naşibaţi bŧi du Pşih pi Naşibaţi, an ţi ŋleefan başë bafëlan bdig.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Wal mënţ, bañaaŋ başë bapënna umayar unuur, kayoba, btamşanka na btammaŋu kabi pmaar ufeŧtu uweek du Pşih pi Naşibaţi.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Kë hënk di di baloŋ ţi bambaañşaanuŋ bakluŋ kawo baŧeek, kë baloŋ ţi baŧeek baluŋ kawo babaañşaani. »
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Ţi wal mënţan kë *bafariŧay baloŋ başë bi ţi Yeŧu aji na a : « Pënan ţi dko di iya dmpaţi, *Herod aŋal kafiŋu. »
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Kë aşë ŧeem aji na baka : « Nayaan naji na unfëş waŋ: “dpënan ŋnŧaayi ţi bañaaŋ kabot kajeban bañaaŋ nţa na faan, unuur uwajanţën, nşë mba ulemp wi naan.”
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Kë nşë wo i kaya na bgah naan nţa na faan na kankoţan. Hënk di uwooŋ, na manjoonan nin *Naţupar Naşibaţi aloŋ aanhil kakeţna du dko dloŋ dampaţi na Yeruŧalem.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 « Yeruŧalem, Yeruŧalem, iwi injaaŋ kfiŋ baţupar Naşibaţi, katap biki ayiliiŋ mnlaak, ŋyaaş ŋŧum ddo na pţonkrën babuku jibi uguk ujaaŋ uboof ŋbuk wa, kë ipoki.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Ënhën, Naşibaţi aluŋ kadukaran katohan. Kë nşë ţupan, naankak awinën te wal wi nakluŋ kado kaji : “Bnuura bi Naşibaţi ţi ankmbiiŋ ţi katim ki Ajugun !” »
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.