Lucas 10
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Wi uko waŋ uţëpuŋ, kë Yeŧu Ajugun aşë dat bañaaŋ iñeen paaj na aloŋ na batëb (72) kak ţi baţaşarul, ayil baka kë bakyaana batëb batëb, ajota kadun ţi ŋbeeka bŧi na dko bŧi di akluŋ kaţëpna.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Aji na baka : « Kakit kadëmi, kë balemp başë tiinkëţ ; nakooţan Ajug kakit ado balemp babi kakit ki nul.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Nayaani, dyilan ji ŋkaneel ŋmpoţi du pŧoof pi ŋñiiŋ.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Nakţij nin umbooţu, nin umañ, nin kaşapaat, naknaţ pwul nin ñaaŋ aloŋ mboş ţi bgah.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 « Woli naneej ţi katoh kaloŋ, naduniin naji : “Bnuura bawo ţi katoh ki.”
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Woli ñaaŋ i bnuura awooŋ ţi katoh mënţ, bnuura bi nañehanuŋ buŋ baduka ţi a ; bë woli aanwo ñaaŋ i bnuura, aankyeenk bnuura bi nañehanuŋ.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Ţi katoh ki bakyeenkanaŋ, naţoon da, nadaan nabot nade uko wi bakwulanaŋ, ţiki nalemp aka na ptuumara. Nakdo kañaay na itoh.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 « Woli naneej ţi ubeeka uloŋ kë bayeenkan, nadeen uko wi bakwulanaŋ.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Najebaan bamaakal biki ubeeka mënţ nabot naji na banfëţuŋ da : “*Pşih pi Naşibaţi pañogan.”
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Bë woli naneej ţi ubeeka uloŋ kë baanyeenkan, napën du igah kaji :
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Ŋdoo dan danan pdëpalën pi ubeeka wi nan pankabuŋ ţi ihoţ yi nun kadukaran pa. Kë naşë wo kame kakşa uko wi : Pşih pi Naşibaţi pañogan.”
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Dţupan, ţi unuur wi pwayëş, uko wi Naşibaţi akluŋ kado ubeeka mënţ utam kapel wi badoluŋ Ŧodom.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 « Nawuţani, an biki ubeeka wi Koraŧim, nawuţani an biki ubeeka wi Betŧayida, woli mlagre mandolaniiŋ du an mandolaniiŋ lah du ŋbeeka ŋi Tir na Ŧidoŋ, banfëţuŋ da badobi wohara undiimaan ŋşaaku kabot kaţo ţi ufob kadiimanaan kë baŋal pţëlëş ŋbida ŋi baka.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Ukaaŋ kë ţi unuur wi pwayëş uko wi Naşibaţi akdolanaŋ uluŋ katam kapel wi biki Tir na Ŧidoŋ.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Kë an biki Kapernawum, nanuŋ aji naluŋ kadeeŋana te du baţi i? Nabaa ţëp ţëp kawalana te du infernu. »
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Yeŧu akak aji na baţaşarul : « Ñaaŋ anŧiinkanaŋ, aŧiinkën ; ampokanaŋ apokën, kë ampoknuŋ apok anyilnuŋ. »
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Baţaşar Yeŧu iñeen paaj na aloŋ na batëb bakak na mnlilan aşë ji na a : « Ajugun, ŋnŧaayi ŋadoo ji ŋado uko wi ŋjakuŋ ţi katim ki nu. »
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Dwin *Ŧatana kë awoona baţi ajot ji kaliik liik.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Natenan! Dwulan mnhina mi ppoş ŋpula na ŋtifar na pi ppoş phina bŧi pi naşooradun, bë nin uko uloŋ uunkdolan do.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Kë naşë wo kalilan ţi uko wi itiman ipiiŧaniiŋ du baţi kapel uko wi ŋnŧaayi ŋakŧiinkanaŋ. »
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Wal mënţ, *Uhaaş wi Naşibaţi uţu mnlilan mnweek ţi Yeŧu kë aşë ji : « Dbeebu Paap, Ajug baţi na mboş, wi imenuŋ iko yi bantohi na bammeeŋ, aşë diiman ya bapoţ bampoţi. Yoow Paap, ţiki waŋ uwooŋ uko wi iŋaluŋ.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 « Paapa awulnuŋ iko bŧi. Nin ñaaŋ aamme nji Abukul uko wi nwooŋ bë mënţ Paapa a, kë nin ñaaŋ aamme uko wi Paapa awooŋ bë mënţ nji Abukul a, na biki ndatuŋ adiiman baka a. »
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Wi wi Yeŧu aşaaŋ awugşa ţi baţaşarul aşë ji na baka : « Këş kankwinuŋ uko wi nakwinuŋ kanuurandëni.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Dţupan, *baţupar Naşibaţi baŧum, na başih baŧum babi ŋal pwin uko wi nakwinuŋ bë baanwin wa, abot aŋal kaŧiink wi nakŧiinkuŋ bë baanŧiink wa. »
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Kë *najukan Bgah aloŋ anŋali pţaawan Yeŧu aşë naţa aji na a : « Najukan, we wi nhinanuŋ kado, kayeenkna ubida wi mnţo? »
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yeŧu kë aşë ŧeema aji : « We wi bapiiŧuŋ ţi ulibra wi Bgah ba? We wi iwinuŋ ba? »
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Kë najukan Bgah aŧeem aji : «“Ŋalan Ajugun Naşibaţi i nu na kaţëbu bŧi, na uhaaşu bŧi na uforŧa wi nu bŧi, na uşalu bŧi, ibot iŋal aŧënţu jibi iŋaluŋ uleefu.” »
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na a : « Iŧeem bnuura. Dolan haŋ iluŋ kayeenk ubida. »
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Kë najukan Bgah aşë ŋalaara pdiiman kë awo ţi kafaŋ aşë ji na a : « Kë in abaaŋ awo aŧënţ naan ba? »
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yeŧu kë aşë ji na a : « Ñiinţ aloŋ abi walnaana Yeruŧalem aŧool pya ubeeka wi Yeriko aşë yit na bakit bgah kë bawohëşa bŧi abot akoba bnuura, aşë duka ţuŋ kë añogan pkeţ, kë baŧool aya na bgah bi baka.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Naţeŋan aloŋ amara mara aţëpna bgah mënţ, awina, aŋawşa'a.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Kë ñiinţ aloŋ anklempnuŋ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi akak aţëpna bgah mënţ, awina, akak aŋawşa'a.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Kë ñiinţ aloŋ i uŧaak wi *Ŧamariya ankyaaŋ bayaaş aşë bi añog, awina, aşë ñagi'a.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Añoga, akuraara ijën, na ukëra na poot, aşë tan ya. Wi wi aşaaŋ apayana ţi ubuuru wi nul aţija du katoh ki bayaanţ, atena.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Wi unuur ujinţuŋ, ñiinţ i uŧaak wi Ŧamariya apënan itaka awul ajug katoh ki bayaanţ, abot aji na a : “Doon katena bnuura, woli iduk apënan itaka iloŋ, kë nwoona bayaaş, kakakanu ya.” »
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Yeŧu ahepar najukan Bgah aji : « Ţi uşalu, ţi bañaaŋ bawajanţ bukuŋ in awoonuŋ aŧënţ ñiinţ anjotuŋ ţi pŧoof pi bakit bgah? »
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Kë aŧeem aji : « Aññagi'uluŋ a. »
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Wi Yeŧu na baţaşarul bakyaaŋ na bgah, kë aşë neej ţi ufëţ uloŋ, kë ñaaţ aloŋ anwooŋ katim ki Maarta adu'a pyoban du katohul.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Maarta mënţ aka aţa'ul aloŋ anwooŋ katim ki Mariya, ambiiŋ aţo ţi ihoţ yi Ajugun aŧiink uţup wi nul.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Kë Maarta ul aşë lanta na ulemp wi katoh. Wi wi aşaaŋ abi ţi Yeŧu aşë ji : « Ajugun, uundolu ukoolan i, wi aţa naan awutnuŋ nji aloolan na ulemp? Jakana abi aţënkën. »
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ajugun kë aşë ŧeema aji na a : « Maarta, Maarta, iba yewla we anooran bkowu, ala iko iŧum ba?
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Uko uwo umpooţ, udoo wo wo uloolan, *Mariya adatuŋ kafah kannuurnaaniiŋ, baankluŋ kaŧeha ka. »
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.