João 20
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Ţi unuur unţaşuŋ *unuur wi pnoorfën, bdëm bahumi kë Mariya i ubeeka wi Magdala aşë ya du dko di bhër. Aţënk kë plaak pweek maakan pandëŧnuŋ plëman pi bhër kë papëni.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Aţi wal mënţ aya du bi Ŧimoŋ Piyeer na naţaşar Yeŧu undu, i Yeŧu amaganuŋ, aşë ji na baka : « Bapënan Ajugun du bhër, kë ŋëmme dko di baţu'u li. »
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Kë Piyeer apën na naţaşar Yeŧu undu, kë bakya du dko di bhër.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Baţi bŧi batëb ; kë naţaşarul undu aşë ŧar apel Piyeer, ajota kadun, abana uŧeek du bhër.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Ajuunknaa awin ilaañ yi babiiŋ aŧaayna puum, aşë wo aanneeji.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Wal mënţ, kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ban ; aneej du bhër, aten ilaañ.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Akak aten blaañ bambooţanaanuŋ bkow kë babëkan bnuura awo mpaţ.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Wi wi naţaşarul undu ambanuŋ uŧeek abaaŋ aneej. Awin akuţ afiyaar.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 Na manjoonan te wal mënţ baando bi me kë jibi bapiiŧuŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi, Yeŧu awo i kanaţa ţi pkeţ.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Baţaşarul bakak wal mënţ du katoh ki baka.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Mariya anaţ du kañog bhër du bdig, awooni. Wi akwooniiŋ, aşë juţ aten du bhër meeţ.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Awin ŋwanjuŧ ŋtëb ŋanwohi imişa ifaaŧal kë ŋaţo ţi dko di puum pi Yeŧu pabiiŋ abëkan, uloŋ du bkow, uloŋ du ihoţ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Ŋwanjuŧ ŋuŋ ŋaji na a : « Abuk ñaaţ, we wi ikwooniiŋ ba? »
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Wi ajakuŋ haŋ aşë kok, awin Yeŧu kë anaţi, kë aşë wo aamme kë ul a.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Abuk ñaaţ, we wi ikwooniiŋ ba? In i iklaaŋ ba? »
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Kë aji na a : « Mariya! »
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Kë aji na a : « Kmëbanaan, mëndo bi paya du Paapa. Yaan iwin bayiţ naan iji na baka dpaya du Paapa, anwooŋ kak Aşin baka, du Naşibaţi, anwooŋ kak Naşibaţi i baka. »
17 Jesus disse:
18 Kë Mariya i ubeeka wi Magdala aşë ya aji na baţaşar Yeŧu : « Dwin Ajugun. » Kë hënk di di akakalëşuŋ baka uko wi ajakuluŋ.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Ţi utaakal wi unuur unţaşuŋ unuur wi pnoorfën baţaşar Yeŧu bayit du katoh kaloŋ anigan ilëman bŧi ţiki baţi baweek biki bayuday, kë Yeŧu aşë bi anaţ ţi pŧoof pi baka aji : « Bnuura bawo na an! »
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Wi ajakuŋ haŋ, aşë diiman baka iñen na kanŧaagan. Baţaşarul balilan maakan wi bawinuŋ Ajugun.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Akak aji na baka : « Bnuura bawo na an. Jibi Paapa ayilnuŋ, hënk di di nkaaŋ ayilan. »
21 Então Jesus disse de novo:
22 Wi ajakuŋ haŋ, aşë fuuţ ţi baka aji : « Nayeenkan Uhaaş wi Naşibaţi.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Bañaaŋ biki nakmiiruŋ ipekadu, Naşibaţi amiir baka ya ; kë biki nawooŋ naankmiir ya, Naşibaţi aankmiir baka ya. »
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Kë Tooma, aloŋ ţi baţaşar Yeŧu iñeen na batëb i bajaaŋ bado kbet aşë wo aanwo da wi Yeŧu abiiŋ du baka.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Kë baţaşar Yeŧu bandukiiŋ başë bi aji na a : « Ŋwin Ajugun! »
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Wi kanëm kaţëpuŋ, baţaşar Yeŧu bakak ayitiir du meeţ, kë Tooma awo na baka. Ilëman iniigani kë Yeŧu aşë pën, abi anaţ ţi pŧoof pi baka aşë ji : « Bnuura bawo na an. »
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Wi wi aşaaŋ aji na Tooma : « Iñen yi naan yii yi, ţuun pkoñ ţi ; ţuun kañen ţi kanŧaagan ki naan. Wutan katam bkow, fiyaarën. »
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Kë aşë ji : « Ajugun, Naşibaţi i naan! »
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Kë aji na a : « Iwinën ukaaŋ kë ifiyaari. Banwooŋ baanwin aşë fiyaar banuurandëni. »
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Yeŧu akak ado ţi kadun ki baţaşarul iko iñoŋarënaan iŧum inwooŋ iimpiiŧana ţi ulibra wi.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Iko impiiŧaniiŋ ţi, ipiiŧana piiŧana, nahilna nafiyaar kë Yeŧu awooŋ *Kriŧtu, Abuk Naşibaţi, nakuţ nahilna naka ubida ţi a woli nafiyaari.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.