João 20

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ţi unuur unţaşuŋ *unuur wi pnoorfën, bdëm bahumi kë Mariya i ubeeka wi Magdala aşë ya du dko di bhër. Aţënk kë plaak pweek maakan pandëŧnuŋ plëman pi bhër kë papëni.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Aţi wal mënţ aya du bi Ŧimoŋ Piyeer na naţaşar Yeŧu undu, i Yeŧu amaganuŋ, aşë ji na baka : « Bapënan Ajugun du bhër, kë ŋëmme dko di baţu'u li. »
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Kë Piyeer apën na naţaşar Yeŧu undu, kë bakya du dko di bhër.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Baţi bŧi batëb ; kë naţaşarul undu aşë ŧar apel Piyeer, ajota kadun, abana uŧeek du bhër.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Ajuunknaa awin ilaañ yi babiiŋ aŧaayna puum, aşë wo aanneeji.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Wal mënţ, kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ban ; aneej du bhër, aten ilaañ.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Akak aten blaañ bambooţanaanuŋ bkow kë babëkan bnuura awo mpaţ.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Wi wi naţaşarul undu ambanuŋ uŧeek abaaŋ aneej. Awin akuţ afiyaar.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Na manjoonan te wal mënţ baando bi me kë jibi bapiiŧuŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi, Yeŧu awo i kanaţa ţi pkeţ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Baţaşarul bakak wal mënţ du katoh ki baka.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Mariya anaţ du kañog bhër du bdig, awooni. Wi akwooniiŋ, aşë juţ aten du bhër meeţ.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Awin ŋwanjuŧ ŋtëb ŋanwohi imişa ifaaŧal kë ŋaţo ţi dko di puum pi Yeŧu pabiiŋ abëkan, uloŋ du bkow, uloŋ du ihoţ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ŋwanjuŧ ŋuŋ ŋaji na a : « Abuk ñaaţ, we wi ikwooniiŋ ba? »
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Wi ajakuŋ haŋ aşë kok, awin Yeŧu kë anaţi, kë aşë wo aamme kë ul a.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Abuk ñaaţ, we wi ikwooniiŋ ba? In i iklaaŋ ba? »
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Kë aji na a : « Mariya! »
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Kë aji na a : « Kmëbanaan, mëndo bi paya du Paapa. Yaan iwin bayiţ naan iji na baka dpaya du Paapa, anwooŋ kak Aşin baka, du Naşibaţi, anwooŋ kak Naşibaţi i baka. »
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Kë Mariya i ubeeka wi Magdala aşë ya aji na baţaşar Yeŧu : « Dwin Ajugun. » Kë hënk di di akakalëşuŋ baka uko wi ajakuluŋ.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Ţi utaakal wi unuur unţaşuŋ unuur wi pnoorfën baţaşar Yeŧu bayit du katoh kaloŋ anigan ilëman bŧi ţiki baţi baweek biki bayuday, kë Yeŧu aşë bi anaţ ţi pŧoof pi baka aji : « Bnuura bawo na an! »
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Wi ajakuŋ haŋ, aşë diiman baka iñen na kanŧaagan. Baţaşarul balilan maakan wi bawinuŋ Ajugun.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Akak aji na baka : « Bnuura bawo na an. Jibi Paapa ayilnuŋ, hënk di di nkaaŋ ayilan. »
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Wi ajakuŋ haŋ, aşë fuuţ ţi baka aji : « Nayeenkan Uhaaş wi Naşibaţi.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Bañaaŋ biki nakmiiruŋ ipekadu, Naşibaţi amiir baka ya ; kë biki nawooŋ naankmiir ya, Naşibaţi aankmiir baka ya. »
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Kë Tooma, aloŋ ţi baţaşar Yeŧu iñeen na batëb i bajaaŋ bado kbet aşë wo aanwo da wi Yeŧu abiiŋ du baka.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Kë baţaşar Yeŧu bandukiiŋ başë bi aji na a : « Ŋwin Ajugun! »
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Wi kanëm kaţëpuŋ, baţaşar Yeŧu bakak ayitiir du meeţ, kë Tooma awo na baka. Ilëman iniigani kë Yeŧu aşë pën, abi anaţ ţi pŧoof pi baka aşë ji : « Bnuura bawo na an. »
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Wi wi aşaaŋ aji na Tooma : « Iñen yi naan yii yi, ţuun pkoñ ţi ; ţuun kañen ţi kanŧaagan ki naan. Wutan katam bkow, fiyaarën. »
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Kë aşë ji : « Ajugun, Naşibaţi i naan! »
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Kë aji na a : « Iwinën ukaaŋ kë ifiyaari. Banwooŋ baanwin aşë fiyaar banuurandëni. »
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yeŧu akak ado ţi kadun ki baţaşarul iko iñoŋarënaan iŧum inwooŋ iimpiiŧana ţi ulibra wi.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Iko impiiŧaniiŋ ţi, ipiiŧana piiŧana, nahilna nafiyaar kë Yeŧu awooŋ *Kriŧtu, Abuk Naşibaţi, nakuţ nahilna naka ubida ţi a woli nafiyaari.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.