João 20

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ţi unuur unţaşuŋ *unuur wi pnoorfën, bdëm bahumi kë Mariya i ubeeka wi Magdala aşë ya du dko di bhër. Aţënk kë plaak pweek maakan pandëŧnuŋ plëman pi bhër kë papëni.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Aţi wal mënţ aya du bi Ŧimoŋ Piyeer na naţaşar Yeŧu undu, i Yeŧu amaganuŋ, aşë ji na baka : « Bapënan Ajugun du bhër, kë ŋëmme dko di baţu'u li. »
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Kë Piyeer apën na naţaşar Yeŧu undu, kë bakya du dko di bhër.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Baţi bŧi batëb ; kë naţaşarul undu aşë ŧar apel Piyeer, ajota kadun, abana uŧeek du bhër.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ajuunknaa awin ilaañ yi babiiŋ aŧaayna puum, aşë wo aanneeji.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Wal mënţ, kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ban ; aneej du bhër, aten ilaañ.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Akak aten blaañ bambooţanaanuŋ bkow kë babëkan bnuura awo mpaţ.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Wi wi naţaşarul undu ambanuŋ uŧeek abaaŋ aneej. Awin akuţ afiyaar.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Na manjoonan te wal mënţ baando bi me kë jibi bapiiŧuŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi, Yeŧu awo i kanaţa ţi pkeţ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Baţaşarul bakak wal mënţ du katoh ki baka.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Mariya anaţ du kañog bhër du bdig, awooni. Wi akwooniiŋ, aşë juţ aten du bhër meeţ.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Awin ŋwanjuŧ ŋtëb ŋanwohi imişa ifaaŧal kë ŋaţo ţi dko di puum pi Yeŧu pabiiŋ abëkan, uloŋ du bkow, uloŋ du ihoţ.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ŋwanjuŧ ŋuŋ ŋaji na a : « Abuk ñaaţ, we wi ikwooniiŋ ba? »
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Wi ajakuŋ haŋ aşë kok, awin Yeŧu kë anaţi, kë aşë wo aamme kë ul a.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Abuk ñaaţ, we wi ikwooniiŋ ba? In i iklaaŋ ba? »
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Kë aji na a : « Mariya! »
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Kë aji na a : « Kmëbanaan, mëndo bi paya du Paapa. Yaan iwin bayiţ naan iji na baka dpaya du Paapa, anwooŋ kak Aşin baka, du Naşibaţi, anwooŋ kak Naşibaţi i baka. »
17 Jesus continuou:
18 Kë Mariya i ubeeka wi Magdala aşë ya aji na baţaşar Yeŧu : « Dwin Ajugun. » Kë hënk di di akakalëşuŋ baka uko wi ajakuluŋ.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Ţi utaakal wi unuur unţaşuŋ unuur wi pnoorfën baţaşar Yeŧu bayit du katoh kaloŋ anigan ilëman bŧi ţiki baţi baweek biki bayuday, kë Yeŧu aşë bi anaţ ţi pŧoof pi baka aji : « Bnuura bawo na an! »
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Wi ajakuŋ haŋ, aşë diiman baka iñen na kanŧaagan. Baţaşarul balilan maakan wi bawinuŋ Ajugun.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Akak aji na baka : « Bnuura bawo na an. Jibi Paapa ayilnuŋ, hënk di di nkaaŋ ayilan. »
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Wi ajakuŋ haŋ, aşë fuuţ ţi baka aji : « Nayeenkan Uhaaş wi Naşibaţi.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Bañaaŋ biki nakmiiruŋ ipekadu, Naşibaţi amiir baka ya ; kë biki nawooŋ naankmiir ya, Naşibaţi aankmiir baka ya. »
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Kë Tooma, aloŋ ţi baţaşar Yeŧu iñeen na batëb i bajaaŋ bado kbet aşë wo aanwo da wi Yeŧu abiiŋ du baka.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Kë baţaşar Yeŧu bandukiiŋ başë bi aji na a : « Ŋwin Ajugun! »
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Wi kanëm kaţëpuŋ, baţaşar Yeŧu bakak ayitiir du meeţ, kë Tooma awo na baka. Ilëman iniigani kë Yeŧu aşë pën, abi anaţ ţi pŧoof pi baka aşë ji : « Bnuura bawo na an. »
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Wi wi aşaaŋ aji na Tooma : « Iñen yi naan yii yi, ţuun pkoñ ţi ; ţuun kañen ţi kanŧaagan ki naan. Wutan katam bkow, fiyaarën. »
27 E logo disse a Tomé:
28 Kë aşë ji : « Ajugun, Naşibaţi i naan! »
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Kë aji na a : « Iwinën ukaaŋ kë ifiyaari. Banwooŋ baanwin aşë fiyaar banuurandëni. »
29 Jesus lhe disse:
30 Yeŧu akak ado ţi kadun ki baţaşarul iko iñoŋarënaan iŧum inwooŋ iimpiiŧana ţi ulibra wi.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Iko impiiŧaniiŋ ţi, ipiiŧana piiŧana, nahilna nafiyaar kë Yeŧu awooŋ *Kriŧtu, Abuk Naşibaţi, nakuţ nahilna naka ubida ţi a woli nafiyaari.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.