João 13
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 *Ufeŧtu wi Mbuur uñogi, kë Yeŧu ame kë wal wi pduk umundu wi kakak du Naşibaţi Aşin ubani. Kë jibi aŋaluŋ baţaşarul banwooŋ ţi umundu, hënk di aŋalaŋ baka te wal ubaañşaani.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yeŧu na baţaşarul bawo ţi pde kañah, kë Unŧaayi Uweek uşë do bi neej ţi *Yuda, abuk Ŧimoŋ Iŧkariyot, kë akten jibi akdoluŋ kadoo kawaap Yeŧu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yeŧu ame kë Aşin aţu iko bŧi ţi iñen yi nul, abot ame kë awoona du Naşibaţi akuţ akak du a.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Wi wi aşaaŋ anaţa, awohëş kamişa, atan blaañ ţi blank,
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 ajej meel aţu ţi ubaaldu aşë jun pñow ihoţ yi baţaşarul awent ya na blaañ bi atanuŋ ţi blank.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Abi aban ţi Ŧimoŋ Piyeer, kë uŋ aşë jaka aji : « Ajugun, iwi, kañowën ihoţ? »
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Kë aŧeema aji : « Uko wi nji kadoluŋ hënk, iimme wa, iluŋ kame wa. »
7 Jesus respondeu:
8 Kë aŧeema aji : « Nin iinkñowën ihoţ! »
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Kë aşë ji na a : « Ajugun, kwut kañowën ihoţ ţañ, ñowaan kak iñen na bkow! »
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Kë aŧeema aji : « Aññowiiŋ aankak anuma kañowa ; awo najinţ bŧi. Ihoţ ţañ yi yi awooŋ kañow. An kak nawo bajinţ, aşë wo mënţ an bŧi baka. »
10 Aí Jesus disse:
11 Na manjoonan Yeŧu ame ankmbiiŋ kawaapa, ukaaŋ kë aji mënţ bukal bŧi bajinţuŋ.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Wi abaaŋ pñow baka ihoţ, akak awohara kamişa aţo aşë ji na baka : « Name uko wi ndolanaŋ hënk i?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Naji nadu'ën kaji Najukan kaji Ajugun ; nafaŋi, dwo a.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Woli nji Ajugan na Najukan dñowan ihoţ, an kak nawo i kado kañowar ihoţ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ddo do haŋ adiimanaanan, an kak nado kado jibi ndolanaŋ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Na manjoonan, dţupan, nalemp aambaaŋ kapel i aklemparuŋ, kë nayili aampel anyiluluŋ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Name hënkuŋ iko yaŋ, woli nado ya, nawo ţi mnlilan.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Mënţ an bŧi biki nji kaţiiniyaanuŋ. Dme biki nji ndatuŋ bnuura, kë uko umpiiŧaniiŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi uşë wo i kadolana :
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 « Dţupan hënkuŋ ji uko mënţ ubi udolana, nahilna woli uko mënţ uluŋ adolana name kë nji *dwooŋ anwooŋ.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Na manjoonan, dţupan, anyeenkuŋ ñaaŋ i nji nyiluŋ, ayeenkën ; kë anyeenknuŋ, ayeenk anyilnuŋ. »
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Wi Yeŧu aţiiniiŋ haŋ aba, uşalul uţëla ţëla maakan kë aşë ji : « Dţupan, na manjoonan, aloŋ ţi an aluŋ kawaapën. »
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Baţaşarul bawo ţi ptenar ţiki baamme ahoŋ ţi baka i i ajakuŋ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Aloŋ ţi baţaşarul, i amaganuŋ aţo akab ţi a.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ŧimoŋ Piyeer ado na kañen aji na a ahepara ñaaŋ mënţ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Kë uŋ ajuţ ţi Yeŧu aşë hepara aji : « Ajugun, in ul a ba? »
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Kë aŧeem aji : « I nji kawuluŋ kapoom ki nji kaŧoopuŋ ţi poŧ a. » Ajej wal mënţ kapoom aŧoop ţi poŧ awul *Yudaŧ, abuk Ŧimoŋ Iŧkariyot.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Wi ayeenkuŋ ka, kë *Ŧatana aşë neej ţi a. Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na a : « Uko wi iwooŋ i pdo, ŧaraan ido wa. »
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Kë nin aloŋ ţi banwooŋ da aşë wo aamme uko unkayi kë ajaka haŋ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Jibi Yudaŧ awooŋ anjaaŋ ahank itaka, baŧum başal aji aji ji na a aya anug iko yi banumiiŋ pa ufeŧtu, këme awul bajuuk uko uloŋ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Wi ayeenkuŋ kapoom kuŋ aşë pën ; uŧejan uban wal mënţ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Wi Yudaŧ apënuŋ kë Yeŧu aşë ji : « Hënkuŋ mndëm mi *Abuk Ñiinţ manwinana, kë mndëm mi Naşibaţi mankak awinana ţi a.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 [Kë woli mndëm mi Naşibaţi manwinana ţi a,] Naşibaţi akak adiiman ul ţi uleeful mndëm mi Abukul, ado uko mënţ hënkuŋ. »
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 An babuk naan, dwo na an ŋwal ŋntiinku ţañ. Naluŋ kado kala'ën, kë nşë ţupan uko wi nţupuŋ bayuday bandukiiŋ: naanhil pya dko di nji kayaaŋ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Dţupan uko uhalu wi nawooŋ i kado kado : Naŋaladan, aa, jibi nji nŋalanaŋ, naŋaladan haŋ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Woli naŋaladi, bañaaŋ bŧi bayikrën wal mënţ kë nawo baţaşaraan. »
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ŧimoŋ Piyeer aji na a wal mënţ: « Ajugun, iya ţuŋ ba? »
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Kë aşë ji na a : « Ajugun, we ukaaŋ kë mënhil pţaşu da hënkuŋ ba? Woli udoo wo nkeţ pa uko wi nu, nji wi! »
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Kë aŧeema aji : « Kë iji iluŋ kakeţ pa uko wi naan? Dţupu na manjoonan : Ji uguk udo kahaan nţa, ipok ŋyaaş ŋwajanţ kaji iimme'ën. »
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.