Hebreus 6

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hënk keeri, nawulën ŋduk pjukan pŧeek ţi uko wi *Kriŧtu, ŋya du pjukan panwooŋ pi banliinŧuŋ ţi pfiyaar. Ŋënkak akak ţi pjukan pŧeek mënţ, panwooŋ pi pwut pdo iko inkţijuŋ pkeţ, pi pfiyaar Naşibaţi,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 pi pjukan ţi uko wi batiŧmu, pi ppaf iñen, pi pnaţa ţi pkeţ na pi pwayëş pbaañşaani.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Uko mënţ wi wi ŋkdoluŋ, ulille Naşibaţi.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Na manjoonan, bambiiŋ ayeenk bjeehi bi Naşibaţi, ayeenk uţen unwoonuŋ du baţi, ayeenk *Uhaaş wi nul,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 awin jibi uţup wi nul unuuri, awin mnhina mi pşih pi Naşibaţi pankmbiiŋ,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 aşë duk bgah, ñaaŋ aanhil nin kado baka baţëlëş ŋbida ŋi baka, bakak bafiyaar : bawo wo ji bakak apaŋ Abuk Naşibaţi ţi kruŧ, akowandëna ţi kadun ki bañaaŋ.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Na manjoonan, woli mboş mi uşubal ujaaŋ uşubar wal undoli manbuk ŋdeey ŋannuuriiŋ pa biki bajaaraduŋ ŋa, Naşibaţi aji wul mboş mënţ bnuura.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Kë manşale buk iyiw na umbiilu, manji manwaaŋ udooni, kakak i pbi kafëpana, manji mambi baañşaan ţi ptër.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 An banoh naan biki nŋaluŋ maakan, woli ŋdoo ţiini haŋ na an, ŋme bnuura kë nawo ţi bgah bnuura banjaaŋ baţij mbuur.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Naşibaţi awo naŧool, aankţilma ulemp wi nan na uŋal wi naŋaluluŋ, adiiman wa, wi nabiiŋ aţënk bañaaŋ biki nul abot aţënkaara ţënk baka te nţa.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Kë ŋşë ŋal andoli ţi an aji mëban kaliinŧ te ubaañşaani, uko wi nahaţuŋ uhilna udolana bŧi.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Hënk, nawutan kaşabër, naţëpan ţëp nawo ji bantamanuŋ ţi pfiyaar te adoo yeenk uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Wi Naşibaţi akhoŋuŋ Abraham, aanka ampeluli i ahiluŋ kamehna ţi kadunul, ukaaŋ kë amehna ţi bkowul
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 aji : « Dmehna aji dwulu bnuura bweek maakan, ddo pntaali pankpënnuŋ ţi iwi paŧum. »
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Kë Abraham aţo amiir ayeenk uko wi Naşibaţi ahoŋuluŋ.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Na manjoonan, bañaaŋ bajën baji bamehna ţi ampeluŋ baka, kë pmehna mënţ paji padiiman kë uko wi ñaaŋ aţupuŋ ujoonani kaşë ba bţup.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Hënk di Naşibaţi, wi aŋaluŋ pdiiman banwooŋ i kayeenk iko yi ahoŋuŋ kë uko wi ajakuŋ aji ado wa, amehnaa.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Naşibaţi aanhil kaţup uko unwooŋ uunjoonani, ukaaŋ kë uko wi ahoŋuŋ amehna uunhil kaţëlëş. Hënk, nja ŋnţiiŋ aya du Naşibaţi ŋwo na mntëŋ mnweek kahilna kayeenk uko wi ŋhaţuŋ unkmbiiŋ.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Mnhaţ mënţ manwo uko unţijanuŋ ubida wi nja, manji mando nja ŋneej kaţëp blaañ bweek banŧaaŋuŋ na *dko dyimanaan maakan, di Naşibaţi awooŋ.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Yeŧu aneej nja da uŧeek, ahilna pţënk nja, akak naşih i baţeŋan te mnţo ji *Melkiŧedek.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.