Hebreus 12
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Bañaaŋ banfiyaaruŋ biki mbaaŋ aţiiniyaan ţiiniyaan bawo ji pnŧuk pweek panfooyuŋ nja aten. Nawulën ŋwalan keeri iko inkdiţanuŋ nja, na pekadu danjaaŋ datam pjab ţi nja, ŋtaman ŋdo kaţi pţi pi baţuuŋ nja.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Nawulën ŋţu këş ţi Yeŧu anhaabëşuŋ nja bgah ŋhilna ŋfiyaar, ul ajaaŋ ado ŋliinŧa liinŧ ţi pfiyaar te mnţo. Amiir adoo keţ ţi kruŧ, bë aanţo aten mnkow manwooŋ ţi pkeţ pŧënţ puŋ mënţ ţiki abi win mnlilan manwooŋ i pbi, aşë ya hënkuŋ aţo du kañen kadeenu ki Naşibaţi.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Naşalana keeri, jibi amiiruŋ wi bado buţaan bakhajanuluŋ, nawutna kanoor, ŋhaaşan ŋawo ŋaankwutan.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Ţi ugut wi nakgutuŋ na pekadu, naando bi gutan te pkeţ.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Naţilma jibi Naşibaţi atëŋţënanaŋ ji babukul i? Upiiŧana ţi *Ulibra wi nul aji :
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Ajugun aji kakan ţi bgah ñaaŋ i ŋŋaluŋ,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Namiiran mnhaj mi najaaŋ nahaj woli Naşibaţi akakanan ţi bgah ; aji do haŋ na babukul. Napoţ ahoŋ i i aşin awooŋ aanji kakan ţi bgah?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Woli Naşibaţi aankakanan ţi bgah ji babukul bŧi, naanwo keeri babukul na manjoonan, nawo bapoţ bampaţi.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Naleşan başin nja biki mboş: baji babi kakan nja ţi bgah kë ŋşë ŧiinkaara ŧiink baka. Hënk di ŋwooŋ kaŧiink maakan Aşin nja i baţi kayeenkna ubida.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Başin nja babi ji bakakan nja ţi bgah ŋwal ŋloŋ jibi başaluŋ, kë Naşibaţi aşë ji kakan nja ţi bgah ŋhilna ŋwo bnuura ŋbot ŋyiman ji a.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Woli bakakan ñaaŋ ţi bgah, aji jooţan wal mënţ aanji lilan ; aşale ţo aban ţuŋ, kakob mënţ kaji kado awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi uhaaş uşë ujoobëţ na a.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Nadeeŋan keeri iñen imbeewuŋ, naliinŧan ihoţ inknaayuŋ!
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Napoşan ţi ilël iŧool, ihoţ inkjiinkuŋ iwutna kajiink kak maakan, iţëp ţëp ijeb.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Natamaan nawo bnuura na bañaaŋ bŧi nakuţ nado kado uko unwooŋ ujinţ ţi këş ki Naşibaţi ; woli naanwo bajinţ ţi këş ki Naşibaţi naankwin Ajugun.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Naţaafaraan aloŋ ţi an adek kafeţ bnuura bi Naşibaţi ; naţaafaraan aloŋ awo ji bko bwuţaan banjaaŋ badëm kaşë kabuk mnko mnŧum manwuţuŋ. Ñaaŋ mënţ ahil kaneeman baŧum maakan.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Nin aloŋ awutan kawo ţi pjuban pi piinţ, nin aloŋ awutan kabeeh iko inyimanuŋ ji *Eŧawu i pde ploolan pakaaŋ kë awaap pweek pi nul.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Name kë wi abiiŋ aţo aban ţuŋ, abi ŋal pyeenk ubeeb wi aşin ţi pwo bajeen, kë başë dooka. Ado na pwooni kadolna aşin apënan uko mënţ aşë wo aanhili.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Na manjoonan, naanñog pnkuŋ pi Ŧinayi : naaññog dko di bdoo banktëruŋ, di uŧejan na bdëm, di ukëk,
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 naanñog dko di balulnuŋ na di pdiim paŧiinkaniiŋ. Wi babuk *Iŧrayel baŧiinkuŋ pdiim mënţ, baankak adi di nin pŧiink pa.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Uko wi pdiim mënţ pajakuŋ na baka ulënkan baka maakan, paji na baka : « Ñaaŋ ankbanuŋ pnkuŋ batapa mnlaak kafiŋ, awole ñaaŋ këme unŧaam. »
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Uko mënţ uyiban maakan kë Moyiŧ adoo ji : « Dlënk maakan adoo kat kat. »
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Kë naşë ñog pnkuŋ pi *Ŧiyoŋ, ubeeka wi Naşibaţi anwooŋ ukumpëş wi ubida, Yeruŧalem di baţi di ŋwanjuŧ ŋŧum maakan ŋawooŋ,
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 du dko di pnŧuk pi banfiyaaruŋ panwooŋ ţi ufeŧtu pawooŋ, pi banwooŋ bajeen biki Naşibaţi, biki itim ipiiŧaniiŋ du baţi. Nañog Naşibaţi anjaaŋ awayëş bañaaŋ bajën bŧi na ŋhaaş ŋi bañaaŋ biki Naşibaţi adoluŋ kë ŋawo ŋjinţ piş.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Nañog Yeŧu i Naşibaţi aţeŋanaanuŋ bhoŋar bhalu na pñaakul pantuliiŋ ; pñaak mënţ uko wi pakdiimanuŋ ulil apel wi pi *Abel pakdiimanuŋ.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Naţaafaraan keeri kadek ankţiiniiŋ na an kafeţ. Na manjoonan, bateem nja bampokuŋ pŧiink ankţaŋuŋ baka ţi mboş baambuur kakob. Kë nja ŋënkhil kabuur kakob woli ŋdek kafeţ ankţiiniiŋ na nja du baţi.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Ţi wal wi *Moyiŧ, pdiim pi nul pabi şinţ şinţan mboş, kë aşë hoŋ nja hënkuŋ aji : « Dkak aluŋ kaşinţ şinţan byaaş bloŋ kak, mënţ mboş ţañ, dşinţ şinţan kak baţi. »
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Wi ajakuŋ aji dkak aluŋ kaşinţ şinţan byaaş bloŋ, adiiman diiman kë iko impaşaniiŋ iluŋ kaşinţar kaŧoka, uko unwooŋ uunkşinţar ţañ uhilna uduka.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Hënk, wi ŋkyeenkuŋ uŧaak unwooŋ uunkşinţar, nawulën ŋbeeb Naşibaţi, ŋdëmana na pfiyaar na palënk, uko mënţ ulila.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Na manjoonan, Naşibaţi i nja awo bdoo banjaaŋ batër kaŧok.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.