Hebreus 11

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Woli ŋfiyaar Naşibaţi, ŋji ŋme na manjoonan kë ŋluŋ kayeenk uko wi ŋhaţuŋ, ŋme bnuura kë iko yi ŋwooŋ ŋënwini, iwoo abot ajoonan.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Pfiyaar pakaaŋ kë bateem nja babi winana bnuura ţi këş ki Naşibaţi.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Kë pfiyaar pi nja pakaaŋ kë ŋyikrën kë Uţup wi Naşibaţi upaşuŋ umundu, hënk di di iko yi ŋjaaŋ ŋwin ipënnuŋ ţi iko inwooŋ iinwinanaa.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ţi pfiyaar pi nul, *Abel awul Naşibaţi bţeŋan bannuuriiŋ apel bi *Kayin. Pfiyaar mënţ pakaaŋ kë awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi, Naşibaţi ţi uleeful adinan ayeenk uţen wi nul ; kë pul pakaaŋ kë bakţiiniyaan uko wi nul wi adooŋ akeţ.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Pfiyaar pakaaŋ kë *Henok aya du Naşibaţi bë aanţëpna ţi pkeţ ; nin aloŋ aankak awina win, Naşibaţi adeeŋuluŋ añooţ du a. Upiiŧana ţi *Ulibra wi Naşibaţi aji Henok ado bi lilaara lil ji abi ado kadeeŋa.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Kë nin aloŋ aşë wo aanhil kalil Naşibaţi bë aanfiyaara. Na manjoonan, ñaaŋ ankñoguŋ Naşibaţi aji wo kafiyaar kë awoo abot aji tuum banjaaŋ bala'a.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Pfiyaar pakaaŋ kë *Nowe aŧiink uko wi Naşibaţi aţupuluŋ unwooŋ uundo bi winana. Amëban bnuura uko wi Naşibaţi ajakuŋ, aboman upuur abuuranaan biki katohul bŧi. Pfiyaar mënţ pakaaŋ kë adiiman kë umundu uduknaanaa, aţëpna ţi pa, awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Pfiyaar pakaaŋ kë Abraham ado uko wi Naşibaţi ajakuluŋ wi adu'uluŋ ayila, kë aya du uŧaak wi Naşibaţi ahoŋuluŋ bë aamme dko di akyaaŋ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Ţi pfiyaar mënţ aya awo ji nayaanţ du uŧaak wi Naşibaţi ahoŋuluŋ, afëţ ţi iloona. Iŧaak na Yakob bado haŋ kak, wi Naşibaţi ahoŋuŋ baka uŧaak mënţ ji a.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham abi wo wo ţi pyoonk kafëţ ţi ubeeka wi Naşibaţi aşaluŋ abot aniw, wi ŋniw ŋankëmuŋ.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Pfiyaar pakaaŋ kë Abraham ahil abuk wi adooŋ aţaf maakan kë *Ŧaara aharul akak aţañan kañowa, afiyaar na manjoonan kë Naşibaţi ado uko wi ahoŋuŋ.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Uko mënţ ukaaŋ kë pntaali pweek papënna ţi ñiinţ aloolan, andooŋ abi ţaf ţaf aduka duka ayoonk pkeţ. Pntaali mënţ paŧum ji ŋjah ŋi baţi na pyiw panwooŋ ţi kabaŋ ki bdëk pi nin ñaaŋ aloŋ awooŋ aanhil pfën.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Bañaaŋ bakaŋ mënţ bŧi bafiyaar adoo keţ bë baanyeenk iko yi Naşibaţi ahoŋuŋ, aşë winaara ya du kalowan akuţ alilandër ya. Badinan ţi kadun ki bañaaŋ aji bawo wo bayaanţ ţi mboş mi, baanwo biki umundu wi.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Na manjoonan, banknţiiniŋ haŋ badiiman bnuura kë bawo wo ţi pla uŧaak.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Woli banuh nuh lah wi bawoonuŋ, bahinan kakak da.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Kë başë bi ŋal uŧaak unnuurnaaniiŋ, uwooŋ uŧaak wi baţi. Uko mënţ ukaaŋ kë Naşibaţi aankowa pdo kadu'ana Naşibaţi i baka, aboman baka ubeeka.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Pfiyaar pakaaŋ kë *Abraham abomandër pjej *Iŧaak abukul kafiŋar Naşibaţi, wi Naşibaţi aŋaluŋ pten me afiyaara. Abukul aloolan ţañ i akaaŋ i i ajejuŋ kaţeŋan te Naşibaţi ado bi hoŋaara hoŋ,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 ajaka aji : « Ţi Iŧaak i i pntaali pi nji nhoŋiiŋ pakpënnuŋ. »
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abraham afiyaar kë Naşibaţi aka mnhina mi pnaţan bañaaŋ ţi pkeţ ; uko mënţ ukaaŋ kë Naşibaţi akakana abukul, kë uko mënţ uwo wo ji Naşibaţi anaţan Iŧaak ţi pkeţ.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ţi pfiyaar, *Iŧaak añehan Naşibaţi awul *Yakob na *Eŧawu bnuura ţi uko unwooŋ i kaluŋ kabi.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ţi pfiyaar, *Yakob wi añoganuŋ pkeţ, añehan Naşibaţi awul bnuura andoli ţi babuk *Yoŧef aşë mëban ţi pjuuţi pi nul aŋup adëman Naşibaţi.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ţi pfiyaar, *Yoŧef wi añoganuŋ pkeţ aţiiniyaan wal wi babuk Iŧrayel bakluŋ kapën ţi *Ejiptu, aţup babukul hum di bakluŋ kado na imoh yi nul.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Ţi pfiyaar bajug *Moyiŧ bamena kli kwajanţ wi abukiiŋ. Bawin kë napoţ anuura aşë pok pdo uko wi naşih ajakuŋ bë baanlënki.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Pfiyaar pakaaŋ kë *Moyiŧ abi pok pdu'ana abuk ñaaţ abuk Farawuna naşih wi abiiŋ akak naţaşa.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Ahokan phaj na bañaaŋ biki Naşibaţi kë di pwo ţi iko ilil yi pekadu inwooŋ iinji ijon.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Afiyaar kë pwut bakowandëna ji *Kriŧtu paka udooni apel pyok bŧi panwooŋ ţi *Ejiptu, aten alowan aşal katuum kankluŋ kayeenkana.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Pfiyaar pakaaŋ kë apën du Ejiptu, awo aanţo aten udeeb wi naşih, amëban aliinŧ ji ñaaŋ anwinuŋ Naşibaţi anwooŋ aanhil kawinana.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Pfiyaar pakaaŋ kë ado *Ufeŧtu wi Mbuur alëŧ pñaak ţi ilëman yi itoh uwanjuŧ wi pkeţ uwutna kafiŋ bapoţ bajeen biki bañaaŋ biki *Iŧrayel.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Pfiyaar pakaaŋ kë babuk *Iŧrayel bamuur *bdëk bjeenkal awo wo ji bawo ţi dko dkay ; kë wi bañaaŋ biki *Ejiptu bakdooŋ na pmuur ba, bayooraa.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Pfiyaar pakaaŋ kë ŋniw ŋi Yeriko ŋajot wi babuk *Iŧrayel bafooyuŋ ŋa ŋnuur paaj na uloŋ.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Pfiyaar pakaaŋ kë *Rahab naţuunk ayeenk bnuura babuk Iŧrayel bambiiŋ amena abi pten ubeeka. Hënk, aankeţ na bandekuŋ Naşibaţi kafeţ.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 We wi nkaaŋ aţup? Mënkka bwal bţiiniyaan bi Gedeyon na Barak na Ŧamŧon na Yefte na *Dayiţ na *Ŧamiyel na baţupar Naşibaţi bandukiiŋ.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Pfiyaar pi bukuŋ mënţan pakaaŋ kë bawat ŋŧaak, aşih bañaaŋ bnuura, abot ayeenk uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ baka. Pfiyaar pakaaŋ kë badëŧ mntum mi ŋnlihu,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 awo ţi bdoo aşë wo baanyiki, abuur pkeţ pi kej. Babi maak aşë kak ajeb ; babi tam ugut adookar na bangoli biki ŋŧaak ŋyaanţ.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Ţi pfiyaar, baaţ baloŋ bawin kë banaţan biki bakeţandënuŋ akakan baka.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Baloŋ kak babeŋ baka akob baka na itinŧël, baloŋ kë batan baka awat ukalabuş.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Baloŋ batap baka mnlaak afiŋ, baloŋ kë bamob baka afal ţi pŧoof, baloŋ kë bafiŋ baka na kej. Baloŋ baji bañaay na dko kawohara injan yi ŋkaneel, këme yi ŋpi, awo bajuuk, kë baknooran baka ahajan baka.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Bañaaŋ mënţ babi nuura ŋhaaş maakan adoo wo baanhil pfëţ ţi umundu wi. Babi ñaay na *pndiiş na inkuŋ, awo ţi injiir na ihër.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Pfiyaar pakaaŋ kë bukal bŧi bawinana bnuura ţi këş ki Naşibaţi te baando bi yeenk uko wi abiiŋ ahoŋ.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Na manjoonan, Naşibaţi abi ţu ţu ţi uşal pboman nja uko unnuurnaaniiŋ bawutna kawo bajinţ ţi këş ki Naşibaţi kaduk nja.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.