Hebreus 11
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 Woli ŋfiyaar Naşibaţi, ŋji ŋme na manjoonan kë ŋluŋ kayeenk uko wi ŋhaţuŋ, ŋme bnuura kë iko yi ŋwooŋ ŋënwini, iwoo abot ajoonan.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Pfiyaar pakaaŋ kë bateem nja babi winana bnuura ţi këş ki Naşibaţi.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Kë pfiyaar pi nja pakaaŋ kë ŋyikrën kë Uţup wi Naşibaţi upaşuŋ umundu, hënk di di iko yi ŋjaaŋ ŋwin ipënnuŋ ţi iko inwooŋ iinwinanaa.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Ţi pfiyaar pi nul, *Abel awul Naşibaţi bţeŋan bannuuriiŋ apel bi *Kayin. Pfiyaar mënţ pakaaŋ kë awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi, Naşibaţi ţi uleeful adinan ayeenk uţen wi nul ; kë pul pakaaŋ kë bakţiiniyaan uko wi nul wi adooŋ akeţ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Pfiyaar pakaaŋ kë *Henok aya du Naşibaţi bë aanţëpna ţi pkeţ ; nin aloŋ aankak awina win, Naşibaţi adeeŋuluŋ añooţ du a. Upiiŧana ţi *Ulibra wi Naşibaţi aji Henok ado bi lilaara lil ji abi ado kadeeŋa.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Kë nin aloŋ aşë wo aanhil kalil Naşibaţi bë aanfiyaara. Na manjoonan, ñaaŋ ankñoguŋ Naşibaţi aji wo kafiyaar kë awoo abot aji tuum banjaaŋ bala'a.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Pfiyaar pakaaŋ kë *Nowe aŧiink uko wi Naşibaţi aţupuluŋ unwooŋ uundo bi winana. Amëban bnuura uko wi Naşibaţi ajakuŋ, aboman upuur abuuranaan biki katohul bŧi. Pfiyaar mënţ pakaaŋ kë adiiman kë umundu uduknaanaa, aţëpna ţi pa, awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Pfiyaar pakaaŋ kë Abraham ado uko wi Naşibaţi ajakuluŋ wi adu'uluŋ ayila, kë aya du uŧaak wi Naşibaţi ahoŋuluŋ bë aamme dko di akyaaŋ.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Ţi pfiyaar mënţ aya awo ji nayaanţ du uŧaak wi Naşibaţi ahoŋuluŋ, afëţ ţi iloona. Iŧaak na Yakob bado haŋ kak, wi Naşibaţi ahoŋuŋ baka uŧaak mënţ ji a.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham abi wo wo ţi pyoonk kafëţ ţi ubeeka wi Naşibaţi aşaluŋ abot aniw, wi ŋniw ŋankëmuŋ.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Pfiyaar pakaaŋ kë Abraham ahil abuk wi adooŋ aţaf maakan kë *Ŧaara aharul akak aţañan kañowa, afiyaar na manjoonan kë Naşibaţi ado uko wi ahoŋuŋ.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Uko mënţ ukaaŋ kë pntaali pweek papënna ţi ñiinţ aloolan, andooŋ abi ţaf ţaf aduka duka ayoonk pkeţ. Pntaali mënţ paŧum ji ŋjah ŋi baţi na pyiw panwooŋ ţi kabaŋ ki bdëk pi nin ñaaŋ aloŋ awooŋ aanhil pfën.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Bañaaŋ bakaŋ mënţ bŧi bafiyaar adoo keţ bë baanyeenk iko yi Naşibaţi ahoŋuŋ, aşë winaara ya du kalowan akuţ alilandër ya. Badinan ţi kadun ki bañaaŋ aji bawo wo bayaanţ ţi mboş mi, baanwo biki umundu wi.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Na manjoonan, banknţiiniŋ haŋ badiiman bnuura kë bawo wo ţi pla uŧaak.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Woli banuh nuh lah wi bawoonuŋ, bahinan kakak da.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Kë başë bi ŋal uŧaak unnuurnaaniiŋ, uwooŋ uŧaak wi baţi. Uko mënţ ukaaŋ kë Naşibaţi aankowa pdo kadu'ana Naşibaţi i baka, aboman baka ubeeka.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Pfiyaar pakaaŋ kë *Abraham abomandër pjej *Iŧaak abukul kafiŋar Naşibaţi, wi Naşibaţi aŋaluŋ pten me afiyaara. Abukul aloolan ţañ i akaaŋ i i ajejuŋ kaţeŋan te Naşibaţi ado bi hoŋaara hoŋ,
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 ajaka aji : « Ţi Iŧaak i i pntaali pi nji nhoŋiiŋ pakpënnuŋ. »
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Abraham afiyaar kë Naşibaţi aka mnhina mi pnaţan bañaaŋ ţi pkeţ ; uko mënţ ukaaŋ kë Naşibaţi akakana abukul, kë uko mënţ uwo wo ji Naşibaţi anaţan Iŧaak ţi pkeţ.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Ţi pfiyaar, *Iŧaak añehan Naşibaţi awul *Yakob na *Eŧawu bnuura ţi uko unwooŋ i kaluŋ kabi.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Ţi pfiyaar, *Yakob wi añoganuŋ pkeţ, añehan Naşibaţi awul bnuura andoli ţi babuk *Yoŧef aşë mëban ţi pjuuţi pi nul aŋup adëman Naşibaţi.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Ţi pfiyaar, *Yoŧef wi añoganuŋ pkeţ aţiiniyaan wal wi babuk Iŧrayel bakluŋ kapën ţi *Ejiptu, aţup babukul hum di bakluŋ kado na imoh yi nul.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Ţi pfiyaar bajug *Moyiŧ bamena kli kwajanţ wi abukiiŋ. Bawin kë napoţ anuura aşë pok pdo uko wi naşih ajakuŋ bë baanlënki.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Pfiyaar pakaaŋ kë *Moyiŧ abi pok pdu'ana abuk ñaaţ abuk Farawuna naşih wi abiiŋ akak naţaşa.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Ahokan phaj na bañaaŋ biki Naşibaţi kë di pwo ţi iko ilil yi pekadu inwooŋ iinji ijon.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Afiyaar kë pwut bakowandëna ji *Kriŧtu paka udooni apel pyok bŧi panwooŋ ţi *Ejiptu, aten alowan aşal katuum kankluŋ kayeenkana.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Pfiyaar pakaaŋ kë apën du Ejiptu, awo aanţo aten udeeb wi naşih, amëban aliinŧ ji ñaaŋ anwinuŋ Naşibaţi anwooŋ aanhil kawinana.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Pfiyaar pakaaŋ kë ado *Ufeŧtu wi Mbuur alëŧ pñaak ţi ilëman yi itoh uwanjuŧ wi pkeţ uwutna kafiŋ bapoţ bajeen biki bañaaŋ biki *Iŧrayel.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Pfiyaar pakaaŋ kë babuk *Iŧrayel bamuur *bdëk bjeenkal awo wo ji bawo ţi dko dkay ; kë wi bañaaŋ biki *Ejiptu bakdooŋ na pmuur ba, bayooraa.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Pfiyaar pakaaŋ kë ŋniw ŋi Yeriko ŋajot wi babuk *Iŧrayel bafooyuŋ ŋa ŋnuur paaj na uloŋ.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Pfiyaar pakaaŋ kë *Rahab naţuunk ayeenk bnuura babuk Iŧrayel bambiiŋ amena abi pten ubeeka. Hënk, aankeţ na bandekuŋ Naşibaţi kafeţ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 We wi nkaaŋ aţup? Mënkka bwal bţiiniyaan bi Gedeyon na Barak na Ŧamŧon na Yefte na *Dayiţ na *Ŧamiyel na baţupar Naşibaţi bandukiiŋ.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Pfiyaar pi bukuŋ mënţan pakaaŋ kë bawat ŋŧaak, aşih bañaaŋ bnuura, abot ayeenk uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ baka. Pfiyaar pakaaŋ kë badëŧ mntum mi ŋnlihu,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 awo ţi bdoo aşë wo baanyiki, abuur pkeţ pi kej. Babi maak aşë kak ajeb ; babi tam ugut adookar na bangoli biki ŋŧaak ŋyaanţ.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Ţi pfiyaar, baaţ baloŋ bawin kë banaţan biki bakeţandënuŋ akakan baka.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Baloŋ kak babeŋ baka akob baka na itinŧël, baloŋ kë batan baka awat ukalabuş.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Baloŋ batap baka mnlaak afiŋ, baloŋ kë bamob baka afal ţi pŧoof, baloŋ kë bafiŋ baka na kej. Baloŋ baji bañaay na dko kawohara injan yi ŋkaneel, këme yi ŋpi, awo bajuuk, kë baknooran baka ahajan baka.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Bañaaŋ mënţ babi nuura ŋhaaş maakan adoo wo baanhil pfëţ ţi umundu wi. Babi ñaay na *pndiiş na inkuŋ, awo ţi injiir na ihër.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Pfiyaar pakaaŋ kë bukal bŧi bawinana bnuura ţi këş ki Naşibaţi te baando bi yeenk uko wi abiiŋ ahoŋ.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Na manjoonan, Naşibaţi abi ţu ţu ţi uşal pboman nja uko unnuurnaaniiŋ bawutna kawo bajinţ ţi këş ki Naşibaţi kaduk nja.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.