Gênesis 50
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Kë Yoŧef aşë mook aşin, awooni añowana na mnkuul aboot bootana.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Aji na bapiinţan banwooŋ da baboman puum jibi bajaaŋ baboman muum mi baweek biki baka. Kë bukuŋ bado Yakob i bakakuŋ adu Iŧrayel uko wi Yoŧef ajakuŋ.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Bado ŋnuur iñeen ŋbaakër ji udolade wi baka, awo ţi pboman puum. Bañaaŋ biki Ejiptu bawooni puum ŋnuur iñeen paaj na uloŋ (70).
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Wi ŋnuur ŋi ŋwooni ŋabaaŋ, Yoŧef aji na baweek banjaaŋ baţënk *Farawuna pşih : « Woli dwinana bnuura ţi këş ki nan, naya kaji na Farawuna,
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 Paapa aji na nji añogan pkeţ aşë dolën kë mehnaa aji dluŋ kamoya du bhër bi ajipanuŋ du Kanaan. Farawuna aţenaan keeri nya moy paapa, nşë kak. »
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Farawuna aji na a : « Yaan imoy şaaş ido uko wi aţu'iiŋ kë imehnaa. »
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Yoŧef kë ayaa, kaya kamoy aşin, kë baweek bŧi banjaaŋ baţënk Farawuna naşih, baweek biki katoh ki Farawuna, na baweek bŧi biki uŧaak bañooţana.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Baya na biki katoh ki Yoŧef bŧi na babuk aşin, na biki katoh ki aşin bŧi. Bapoţ na ŋnŧaam ţañ badukiiŋ du Goşen.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ ŋanwooŋ na bañaaŋ ŋakak aya na baka. Bawo pnŧuk pweek maakan.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Baban du plut pi Yordan du dko di bajaaŋ bado Gored-Ha-Atad. Banaţ da awooni aţëga maakan, kë Yoŧef awo da ŋnuur paaj na uloŋ awooni aşin.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Bañaaŋ biki Kanaan bawin kë bañaaŋ bakwooni maakan du Gored-Ha-Atad aşë ji : « Puum pi biki Ejiptu pi pawo pi ñaaŋ naweek. » Ukaaŋ kë bakak ado dko mënţ danwooŋ du plut pi Yordan aji Abel Miŧrayim.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Babuk Yakob bado uko wi abiiŋ aji na baka.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Baya na a du uŧaak wi Kanaan, aya amoya du bhër banwooŋ du uţeeh wi Makpela unŧaaŋuŋ na Mamre, wi Abraham abiiŋ anug du Efron nahitit kado kamoyna bañaaŋ biki nul.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Yoŧef akak du Ejiptu na babuk aşin na bañaaŋ bŧi banyaaŋ na a wi akyaaŋ pmoy aşin.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Babuk aşin Yoŧef bawin kë aşin baka akeţi aşë ţiini aji : « In ameeŋ ba? Yoŧef ahilan kakak kaşoor nja, kakakan nja buţaan bŧi bi ŋdoluluŋ. »
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Wal mënţ kë başë yil kë baya ji na a : « Ji şaaş abi ado kakeţ aji na un
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 “Najakan na Yoŧef amiir babuk aşin pjuban na pekadu di baka, amiir baka buţaan bŧi bi badoluŋ.” Kë hënkuŋ, miirun ipekadu yi nun, un balempar Naşibaţi i şaaş ajaaŋ adëman. »
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Babuk aşin babi bukal ţi ŋleef ŋi baka agëntla ţi ihoţul aşë ji : « Un biki biki ţi kadunu, kakanun balemparu. »
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Kë Yoŧef aşë ŧeem baka aji : « Naklënk, dwo Naşibaţi i?
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Buţaan bi naţuuŋ pdolën Naşibaţi akakan ba kë bawo bnuura, uko unwooŋ nţa wi uhilna udolana : uko mënţ uwo mbuur mi bañaaŋ baŧum.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Hënkuŋ naklënk, nji kadooŋ kawulan uko wi nanumiiŋ, an na babukan. » Aţiini na baka bnuura aţooran baka iţëb.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Yoŧef na biki katoh ki aşin kë bawo du Ejiptu. Ŋşubal ŋi Yoŧef adoluŋ ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen (110).
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Awin babuk bababul, biki Efrayim abukul, abot ahup biki Manakir ababul i Manaŧe abukul.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Unuur uloŋ, Yoŧef aji na babuk aşin : « Dñogan pkeţ, kë Naşibaţi aşë bi ţi an kapënanan ţi uŧaak wi, kañooţan du uŧaak wi abiiŋ amehna ahoŋ bi Abraham, Iŧaak na Yakob. »
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Yoŧef ado babuk Iŧrayel kë bamehnaa, aji na baka : « Wal wi Naşibaţi akluŋ kabi ţi an, najejan imoh yi naan, napënan ya ţi uŧaak wi. »
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Yoŧef akeţ wi akaaŋ ŋşubal iñeen-week na iñeen (110). Baboman puum pi nul jibi bajaaŋ baboman muum mi baweek biki Ejiptu, aţu'a ţi btuur aşë moya ţi Ejiptu.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.