Gênesis 50
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Kë Yoŧef aşë mook aşin, awooni añowana na mnkuul aboot bootana.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Aji na bapiinţan banwooŋ da baboman puum jibi bajaaŋ baboman muum mi baweek biki baka. Kë bukuŋ bado Yakob i bakakuŋ adu Iŧrayel uko wi Yoŧef ajakuŋ.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Bado ŋnuur iñeen ŋbaakër ji udolade wi baka, awo ţi pboman puum. Bañaaŋ biki Ejiptu bawooni puum ŋnuur iñeen paaj na uloŋ (70).
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Wi ŋnuur ŋi ŋwooni ŋabaaŋ, Yoŧef aji na baweek banjaaŋ baţënk *Farawuna pşih : « Woli dwinana bnuura ţi këş ki nan, naya kaji na Farawuna,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 Paapa aji na nji añogan pkeţ aşë dolën kë mehnaa aji dluŋ kamoya du bhër bi ajipanuŋ du Kanaan. Farawuna aţenaan keeri nya moy paapa, nşë kak. »
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Farawuna aji na a : « Yaan imoy şaaş ido uko wi aţu'iiŋ kë imehnaa. »
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Yoŧef kë ayaa, kaya kamoy aşin, kë baweek bŧi banjaaŋ baţënk Farawuna naşih, baweek biki katoh ki Farawuna, na baweek bŧi biki uŧaak bañooţana.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Baya na biki katoh ki Yoŧef bŧi na babuk aşin, na biki katoh ki aşin bŧi. Bapoţ na ŋnŧaam ţañ badukiiŋ du Goşen.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ ŋanwooŋ na bañaaŋ ŋakak aya na baka. Bawo pnŧuk pweek maakan.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Baban du plut pi Yordan du dko di bajaaŋ bado Gored-Ha-Atad. Banaţ da awooni aţëga maakan, kë Yoŧef awo da ŋnuur paaj na uloŋ awooni aşin.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Bañaaŋ biki Kanaan bawin kë bañaaŋ bakwooni maakan du Gored-Ha-Atad aşë ji : « Puum pi biki Ejiptu pi pawo pi ñaaŋ naweek. » Ukaaŋ kë bakak ado dko mënţ danwooŋ du plut pi Yordan aji Abel Miŧrayim.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Babuk Yakob bado uko wi abiiŋ aji na baka.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Baya na a du uŧaak wi Kanaan, aya amoya du bhër banwooŋ du uţeeh wi Makpela unŧaaŋuŋ na Mamre, wi Abraham abiiŋ anug du Efron nahitit kado kamoyna bañaaŋ biki nul.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Yoŧef akak du Ejiptu na babuk aşin na bañaaŋ bŧi banyaaŋ na a wi akyaaŋ pmoy aşin.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Babuk aşin Yoŧef bawin kë aşin baka akeţi aşë ţiini aji : « In ameeŋ ba? Yoŧef ahilan kakak kaşoor nja, kakakan nja buţaan bŧi bi ŋdoluluŋ. »
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Wal mënţ kë başë yil kë baya ji na a : « Ji şaaş abi ado kakeţ aji na un
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 “Najakan na Yoŧef amiir babuk aşin pjuban na pekadu di baka, amiir baka buţaan bŧi bi badoluŋ.” Kë hënkuŋ, miirun ipekadu yi nun, un balempar Naşibaţi i şaaş ajaaŋ adëman. »
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Babuk aşin babi bukal ţi ŋleef ŋi baka agëntla ţi ihoţul aşë ji : « Un biki biki ţi kadunu, kakanun balemparu. »
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Kë Yoŧef aşë ŧeem baka aji : « Naklënk, dwo Naşibaţi i?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Buţaan bi naţuuŋ pdolën Naşibaţi akakan ba kë bawo bnuura, uko unwooŋ nţa wi uhilna udolana : uko mënţ uwo mbuur mi bañaaŋ baŧum.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Hënkuŋ naklënk, nji kadooŋ kawulan uko wi nanumiiŋ, an na babukan. » Aţiini na baka bnuura aţooran baka iţëb.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yoŧef na biki katoh ki aşin kë bawo du Ejiptu. Ŋşubal ŋi Yoŧef adoluŋ ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Awin babuk bababul, biki Efrayim abukul, abot ahup biki Manakir ababul i Manaŧe abukul.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Unuur uloŋ, Yoŧef aji na babuk aşin : « Dñogan pkeţ, kë Naşibaţi aşë bi ţi an kapënanan ţi uŧaak wi, kañooţan du uŧaak wi abiiŋ amehna ahoŋ bi Abraham, Iŧaak na Yakob. »
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yoŧef ado babuk Iŧrayel kë bamehnaa, aji na baka : « Wal wi Naşibaţi akluŋ kabi ţi an, najejan imoh yi naan, napënan ya ţi uŧaak wi. »
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Yoŧef akeţ wi akaaŋ ŋşubal iñeen-week na iñeen (110). Baboman puum pi nul jibi bajaaŋ baboman muum mi baweek biki Ejiptu, aţu'a ţi btuur aşë moya ţi Ejiptu.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.