Gênesis 47

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yoŧef aya du *Farawuna aji na a : « Paapa na babuk paapa bapënna uŧaak wi *Kanaan aban ţi na ŋnŧaam ŋi baka bŧi na iko bŧi yi bakaaŋ, bawo du Goşen. »
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Ajej kañeen ţi babuk aşin biki aţijuŋ aya yuuj Farawuna.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Kë uŋ ahepar baka : « we uwooŋ ulemp wi nan? »
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Bakak aji na Farawuna : « Ŋbi bi pyaanţ ţi uŧaak wi, ţiki ubon uweek uwo du Kanaan, kë pjaagal paankak awo pa itani yi balemparu. Ţenun hënkuŋ ŋya ŋfëţ du Goşen. »
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 Farawuna aji na Yoŧef : « Şaaş na babuk şaaş babi ţi iwi.
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 Hënkuŋ uŧaak wi Ejiptu wu wuŋ, tenan dko dannuurnaaniiŋ iwul da baka bafëţ. Bafëţan du Goşen. Ikale win ţi baka banhiniiŋ, kţu itani yi naan ţi iñen yi baka. »
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Wal mënţ kë Yoŧef aşë ţij Yakob aşin du Farawuna ayuuja a, kë Yakob awula mboş bnuura.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Farawuna kë aşë hepara aji : « Ika ŋşubal hum ba? »
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Kë aŧeem aji : « Ŋşubal ŋi nji kayaanţuŋ ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen ŋwajanţ (130). Ŋşubal ŋi naan ŋatiinkţi abot awo ŋi unoor, mënbanan ŋşubal ŋi başin naan wi bakyaanţuŋ. »
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Yakob awul kak Farawuna mboş bnuura aşë pën aya.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Kë hënk di Yoŧef adoluŋ kë aşin na babuk aşin bafëţ du uŧaak wi Ejiptu, awul baka dko dannuurnaaniiŋ ţi uŧaak du umbaŋ wi Ramŧeŧ di bakaaŋ aji bado Goşen jibi Farawuna ajakuluŋ.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Awul aşin na babuk aşin na bañaaŋ bŧi biki bawoonaanuŋ ŋdeey ŋankëşuŋ baka bŧi.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Ubon udëm maakan ţi Ejiptu na *Kanaan, nin uko ude uunwo ţi uŧaak bŧi, kë bañaaŋ banoor baamme jibi bakdoli.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Yoŧef awaap bañaaŋ biki Ejiptu na biki Kanaan ŋdeey, hënk ajej itaka yi baka bŧi awul *Farawuna.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Wal wi itaka yi biki Ejiptu na yi biki Kanaan ibaaŋ, bañaaŋ biki Ejiptu bŧi babi du Yoŧef aji na a : « Wulun ŋdeey! Ŋwo i kakeţ ţi kadunu wi ŋwooŋ ŋënkak awo na itaka yi? »
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 Kë aşë ji na baka : « Jibi nawooŋ naankak aka itaka, nawulan ŋnŧaam ŋi nan, nşë nwulan ŋdeey. »
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 Kë baţij ŋa Yoŧef kë awul baka ŋdeey. Baloŋ bawul ŋmpëlënŧ ayeenk ŋdeey, kë baloŋ babi na ŋkaneel, ŋpi, ŋgit, ŋbuuru ayeenk ŋdeey. Uşubal mënţ bañaaŋ bawula ŋnŧaam ŋi baka ahilna ade.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Wi uşubal wuŋ uţëpuŋ, kë bakak du a uşubal utëbanţën aji na a : « Iwi, naweek, ime kë ŋënkak aka itaka, kë ŋnŧaam ŋi nun bŧi ŋakak ŋi nu. Ŋënkak aka nin uko uloŋ uţiju wonţi mënţ ŋleefun ŋa këme ŋţeehun.
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Ŋwo i kakeţ ţi kadunu i? Ŋţeehun ŋabot ŋaŧoka i? Nugun na ŋţeeh ŋi nun na ŋdeey ŋi iwoonaanuŋ, ŋşë ŋkak balempar Farawuna. Wulun kak bŧepi ŋhilna ŋwo bajeb ŋwut kakeţ ubon, ŋţeeh ŋi nun ŋawut kadiiş. »
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 Hënk, kë Yoŧef anug pa Farawuna mboş mi Ejiptu bŧi, ţiki ubon udo kë bañaaŋ biki uŧaak bŧi bawaap ŋţeeh ŋi baka. Uŧaak ukak wal mënţan bŧi wi Farawuna.
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 Ado bañaaŋ kë bakak alempar naşih ţi uŧaak bŧi.
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Ŋţeeh ŋi baţeŋan ţañ ŋi ŋi awooŋ aannugi, ţiki Farawuna apiiŧ ţi bgah bi uŧaak aji ul akdooŋ kawul baka uko ude. Kë baji bayeenkna uko ude ţi a, ukaaŋ kë baanwaap ŋţeeh ŋi baka.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 Yoŧef aji na balemp biki uŧaak : « Natenan, dnugan, an na ŋţeeh ŋi nan, kë nakak biki Farawuna. Hënkuŋ nanje bŧepi,
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 woli nakiti, nado kafaaş ŋdeey kado ifah kañeen, kajej kaloŋ kawul ka Farawuna, ibaakër indukiiŋ iwo yi nan. Najej ţi ya uko uŧepi, uko ude wi nan na wi bañaaŋ biki katohan bŧi. »
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 Baŧeema aji : « Ibuuranun pkeţ. Jibi idoluŋ un bnuura, ŋkak balemp biki Farawuna. »
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Yoŧef kë aşë do kë bado ţi bgah bi baka uko wi bajaaŋ baţaş, bado ţaş wa te hënkuŋ. Baji bawul Farawuna kafah kañeenanţën ţi iko yi bakituŋ. Ŋţeeh ŋi baţeŋan ţañ ŋawooŋ ŋaankak ŋi Farawuna.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Hënk, kë bañaaŋ biki *Iŧrayel bafëţ du uŧaak wi Ejiptu du Goşen. Baka da ŋţeeh, kë kabuk kajoobëţ na baka kë bakak pntaali pweek.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Yakob awo du Ejiptu ado da ŋşubal iñeen na paaj na uloŋ (17). Ŋnuur ŋi nul bŧi ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen-ŋbaakër na paaj-na-uloŋ (147).
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 Wal wi pkeţ pañoguŋ ado kë badu'a Yoŧef abukul, kë aşë ji na a : « Woli iŋalën, kyuujën kë iţu'ën ţi uhaaş abot aji kŧiink ŋţup ŋi naan wi ikţuuŋ kañen ţi pnkant naan kamehna kahoŋën kë iinkmoyën ţi uŧaak wi Ejiptu.
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 Woli dkak du bajug naan, kjejën ţi Ejiptu kaya moy du ihër yi baka. »
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Kë aşë jaka : « Mehniin keeri. » Kë amehnaa, wal mënţ kë Iŧrayel aşë ŋup ţi kalişa ki nul.
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.