Gênesis 47
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Yoŧef aya du *Farawuna aji na a : « Paapa na babuk paapa bapënna uŧaak wi *Kanaan aban ţi na ŋnŧaam ŋi baka bŧi na iko bŧi yi bakaaŋ, bawo du Goşen. »
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Ajej kañeen ţi babuk aşin biki aţijuŋ aya yuuj Farawuna.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Kë uŋ ahepar baka : « we uwooŋ ulemp wi nan? »
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Bakak aji na Farawuna : « Ŋbi bi pyaanţ ţi uŧaak wi, ţiki ubon uweek uwo du Kanaan, kë pjaagal paankak awo pa itani yi balemparu. Ţenun hënkuŋ ŋya ŋfëţ du Goşen. »
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Farawuna aji na Yoŧef : « Şaaş na babuk şaaş babi ţi iwi.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Hënkuŋ uŧaak wi Ejiptu wu wuŋ, tenan dko dannuurnaaniiŋ iwul da baka bafëţ. Bafëţan du Goşen. Ikale win ţi baka banhiniiŋ, kţu itani yi naan ţi iñen yi baka. »
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Wal mënţ kë Yoŧef aşë ţij Yakob aşin du Farawuna ayuuja a, kë Yakob awula mboş bnuura.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Farawuna kë aşë hepara aji : « Ika ŋşubal hum ba? »
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Kë aŧeem aji : « Ŋşubal ŋi nji kayaanţuŋ ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen ŋwajanţ (130). Ŋşubal ŋi naan ŋatiinkţi abot awo ŋi unoor, mënbanan ŋşubal ŋi başin naan wi bakyaanţuŋ. »
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Yakob awul kak Farawuna mboş bnuura aşë pën aya.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Kë hënk di Yoŧef adoluŋ kë aşin na babuk aşin bafëţ du uŧaak wi Ejiptu, awul baka dko dannuurnaaniiŋ ţi uŧaak du umbaŋ wi Ramŧeŧ di bakaaŋ aji bado Goşen jibi Farawuna ajakuluŋ.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Awul aşin na babuk aşin na bañaaŋ bŧi biki bawoonaanuŋ ŋdeey ŋankëşuŋ baka bŧi.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Ubon udëm maakan ţi Ejiptu na *Kanaan, nin uko ude uunwo ţi uŧaak bŧi, kë bañaaŋ banoor baamme jibi bakdoli.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yoŧef awaap bañaaŋ biki Ejiptu na biki Kanaan ŋdeey, hënk ajej itaka yi baka bŧi awul *Farawuna.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Wal wi itaka yi biki Ejiptu na yi biki Kanaan ibaaŋ, bañaaŋ biki Ejiptu bŧi babi du Yoŧef aji na a : « Wulun ŋdeey! Ŋwo i kakeţ ţi kadunu wi ŋwooŋ ŋënkak awo na itaka yi? »
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Kë aşë ji na baka : « Jibi nawooŋ naankak aka itaka, nawulan ŋnŧaam ŋi nan, nşë nwulan ŋdeey. »
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Kë baţij ŋa Yoŧef kë awul baka ŋdeey. Baloŋ bawul ŋmpëlënŧ ayeenk ŋdeey, kë baloŋ babi na ŋkaneel, ŋpi, ŋgit, ŋbuuru ayeenk ŋdeey. Uşubal mënţ bañaaŋ bawula ŋnŧaam ŋi baka ahilna ade.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Wi uşubal wuŋ uţëpuŋ, kë bakak du a uşubal utëbanţën aji na a : « Iwi, naweek, ime kë ŋënkak aka itaka, kë ŋnŧaam ŋi nun bŧi ŋakak ŋi nu. Ŋënkak aka nin uko uloŋ uţiju wonţi mënţ ŋleefun ŋa këme ŋţeehun.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ŋwo i kakeţ ţi kadunu i? Ŋţeehun ŋabot ŋaŧoka i? Nugun na ŋţeeh ŋi nun na ŋdeey ŋi iwoonaanuŋ, ŋşë ŋkak balempar Farawuna. Wulun kak bŧepi ŋhilna ŋwo bajeb ŋwut kakeţ ubon, ŋţeeh ŋi nun ŋawut kadiiş. »
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Hënk, kë Yoŧef anug pa Farawuna mboş mi Ejiptu bŧi, ţiki ubon udo kë bañaaŋ biki uŧaak bŧi bawaap ŋţeeh ŋi baka. Uŧaak ukak wal mënţan bŧi wi Farawuna.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Ado bañaaŋ kë bakak alempar naşih ţi uŧaak bŧi.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Ŋţeeh ŋi baţeŋan ţañ ŋi ŋi awooŋ aannugi, ţiki Farawuna apiiŧ ţi bgah bi uŧaak aji ul akdooŋ kawul baka uko ude. Kë baji bayeenkna uko ude ţi a, ukaaŋ kë baanwaap ŋţeeh ŋi baka.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Yoŧef aji na balemp biki uŧaak : « Natenan, dnugan, an na ŋţeeh ŋi nan, kë nakak biki Farawuna. Hënkuŋ nanje bŧepi,
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 woli nakiti, nado kafaaş ŋdeey kado ifah kañeen, kajej kaloŋ kawul ka Farawuna, ibaakër indukiiŋ iwo yi nan. Najej ţi ya uko uŧepi, uko ude wi nan na wi bañaaŋ biki katohan bŧi. »
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Baŧeema aji : « Ibuuranun pkeţ. Jibi idoluŋ un bnuura, ŋkak balemp biki Farawuna. »
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Yoŧef kë aşë do kë bado ţi bgah bi baka uko wi bajaaŋ baţaş, bado ţaş wa te hënkuŋ. Baji bawul Farawuna kafah kañeenanţën ţi iko yi bakituŋ. Ŋţeeh ŋi baţeŋan ţañ ŋawooŋ ŋaankak ŋi Farawuna.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Hënk, kë bañaaŋ biki *Iŧrayel bafëţ du uŧaak wi Ejiptu du Goşen. Baka da ŋţeeh, kë kabuk kajoobëţ na baka kë bakak pntaali pweek.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Yakob awo du Ejiptu ado da ŋşubal iñeen na paaj na uloŋ (17). Ŋnuur ŋi nul bŧi ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen-ŋbaakër na paaj-na-uloŋ (147).
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Wal wi pkeţ pañoguŋ ado kë badu'a Yoŧef abukul, kë aşë ji na a : « Woli iŋalën, kyuujën kë iţu'ën ţi uhaaş abot aji kŧiink ŋţup ŋi naan wi ikţuuŋ kañen ţi pnkant naan kamehna kahoŋën kë iinkmoyën ţi uŧaak wi Ejiptu.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Woli dkak du bajug naan, kjejën ţi Ejiptu kaya moy du ihër yi baka. »
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Kë aşë jaka : « Mehniin keeri. » Kë amehnaa, wal mënţ kë Iŧrayel aşë ŋup ţi kalişa ki nul.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.