Gênesis 47
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA
1 Yoŧef aya du *Farawuna aji na a : « Paapa na babuk paapa bapënna uŧaak wi *Kanaan aban ţi na ŋnŧaam ŋi baka bŧi na iko bŧi yi bakaaŋ, bawo du Goşen. »
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ajej kañeen ţi babuk aşin biki aţijuŋ aya yuuj Farawuna.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Kë uŋ ahepar baka : « we uwooŋ ulemp wi nan? »
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Bakak aji na Farawuna : « Ŋbi bi pyaanţ ţi uŧaak wi, ţiki ubon uweek uwo du Kanaan, kë pjaagal paankak awo pa itani yi balemparu. Ţenun hënkuŋ ŋya ŋfëţ du Goşen. »
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Farawuna aji na Yoŧef : « Şaaş na babuk şaaş babi ţi iwi.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Hënkuŋ uŧaak wi Ejiptu wu wuŋ, tenan dko dannuurnaaniiŋ iwul da baka bafëţ. Bafëţan du Goşen. Ikale win ţi baka banhiniiŋ, kţu itani yi naan ţi iñen yi baka. »
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Wal mënţ kë Yoŧef aşë ţij Yakob aşin du Farawuna ayuuja a, kë Yakob awula mboş bnuura.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Farawuna kë aşë hepara aji : « Ika ŋşubal hum ba? »
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Kë aŧeem aji : « Ŋşubal ŋi nji kayaanţuŋ ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen ŋwajanţ (130). Ŋşubal ŋi naan ŋatiinkţi abot awo ŋi unoor, mënbanan ŋşubal ŋi başin naan wi bakyaanţuŋ. »
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Yakob awul kak Farawuna mboş bnuura aşë pën aya.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Kë hënk di Yoŧef adoluŋ kë aşin na babuk aşin bafëţ du uŧaak wi Ejiptu, awul baka dko dannuurnaaniiŋ ţi uŧaak du umbaŋ wi Ramŧeŧ di bakaaŋ aji bado Goşen jibi Farawuna ajakuluŋ.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Awul aşin na babuk aşin na bañaaŋ bŧi biki bawoonaanuŋ ŋdeey ŋankëşuŋ baka bŧi.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Ubon udëm maakan ţi Ejiptu na *Kanaan, nin uko ude uunwo ţi uŧaak bŧi, kë bañaaŋ banoor baamme jibi bakdoli.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Yoŧef awaap bañaaŋ biki Ejiptu na biki Kanaan ŋdeey, hënk ajej itaka yi baka bŧi awul *Farawuna.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Wal wi itaka yi biki Ejiptu na yi biki Kanaan ibaaŋ, bañaaŋ biki Ejiptu bŧi babi du Yoŧef aji na a : « Wulun ŋdeey! Ŋwo i kakeţ ţi kadunu wi ŋwooŋ ŋënkak awo na itaka yi? »
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Kë aşë ji na baka : « Jibi nawooŋ naankak aka itaka, nawulan ŋnŧaam ŋi nan, nşë nwulan ŋdeey. »
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Kë baţij ŋa Yoŧef kë awul baka ŋdeey. Baloŋ bawul ŋmpëlënŧ ayeenk ŋdeey, kë baloŋ babi na ŋkaneel, ŋpi, ŋgit, ŋbuuru ayeenk ŋdeey. Uşubal mënţ bañaaŋ bawula ŋnŧaam ŋi baka ahilna ade.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Wi uşubal wuŋ uţëpuŋ, kë bakak du a uşubal utëbanţën aji na a : « Iwi, naweek, ime kë ŋënkak aka itaka, kë ŋnŧaam ŋi nun bŧi ŋakak ŋi nu. Ŋënkak aka nin uko uloŋ uţiju wonţi mënţ ŋleefun ŋa këme ŋţeehun.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Ŋwo i kakeţ ţi kadunu i? Ŋţeehun ŋabot ŋaŧoka i? Nugun na ŋţeeh ŋi nun na ŋdeey ŋi iwoonaanuŋ, ŋşë ŋkak balempar Farawuna. Wulun kak bŧepi ŋhilna ŋwo bajeb ŋwut kakeţ ubon, ŋţeeh ŋi nun ŋawut kadiiş. »
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Hënk, kë Yoŧef anug pa Farawuna mboş mi Ejiptu bŧi, ţiki ubon udo kë bañaaŋ biki uŧaak bŧi bawaap ŋţeeh ŋi baka. Uŧaak ukak wal mënţan bŧi wi Farawuna.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Ado bañaaŋ kë bakak alempar naşih ţi uŧaak bŧi.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Ŋţeeh ŋi baţeŋan ţañ ŋi ŋi awooŋ aannugi, ţiki Farawuna apiiŧ ţi bgah bi uŧaak aji ul akdooŋ kawul baka uko ude. Kë baji bayeenkna uko ude ţi a, ukaaŋ kë baanwaap ŋţeeh ŋi baka.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Yoŧef aji na balemp biki uŧaak : « Natenan, dnugan, an na ŋţeeh ŋi nan, kë nakak biki Farawuna. Hënkuŋ nanje bŧepi,
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 woli nakiti, nado kafaaş ŋdeey kado ifah kañeen, kajej kaloŋ kawul ka Farawuna, ibaakër indukiiŋ iwo yi nan. Najej ţi ya uko uŧepi, uko ude wi nan na wi bañaaŋ biki katohan bŧi. »
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Baŧeema aji : « Ibuuranun pkeţ. Jibi idoluŋ un bnuura, ŋkak balemp biki Farawuna. »
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Yoŧef kë aşë do kë bado ţi bgah bi baka uko wi bajaaŋ baţaş, bado ţaş wa te hënkuŋ. Baji bawul Farawuna kafah kañeenanţën ţi iko yi bakituŋ. Ŋţeeh ŋi baţeŋan ţañ ŋawooŋ ŋaankak ŋi Farawuna.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Hënk, kë bañaaŋ biki *Iŧrayel bafëţ du uŧaak wi Ejiptu du Goşen. Baka da ŋţeeh, kë kabuk kajoobëţ na baka kë bakak pntaali pweek.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yakob awo du Ejiptu ado da ŋşubal iñeen na paaj na uloŋ (17). Ŋnuur ŋi nul bŧi ţi mboş ŋawo iñeen-week na iñeen-ŋbaakër na paaj-na-uloŋ (147).
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Wal wi pkeţ pañoguŋ ado kë badu'a Yoŧef abukul, kë aşë ji na a : « Woli iŋalën, kyuujën kë iţu'ën ţi uhaaş abot aji kŧiink ŋţup ŋi naan wi ikţuuŋ kañen ţi pnkant naan kamehna kahoŋën kë iinkmoyën ţi uŧaak wi Ejiptu.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Woli dkak du bajug naan, kjejën ţi Ejiptu kaya moy du ihër yi baka. »
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Kë aşë jaka : « Mehniin keeri. » Kë amehnaa, wal mënţ kë Iŧrayel aşë ŋup ţi kalişa ki nul.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.