Gênesis 45
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Wal mënţ kë Yoŧef aşë wo aanhil pmëban mnkuul mi nul ţi kadun ki bañaaŋ banwooŋ na a, ahuuran aji na bañaaŋ biki Ejiptu bŧi bapën bdig. Nin aloŋ nampaţi aanwo da, kë aşë ţup babuk aşin aji awo Yoŧef.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Awooni wal mënţ ado pdiim kë banwooŋ bdig badoo ŧiink. Uko unţëpuŋ wuŋ uya adoo ban du katoh ki *Farawuna.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Yoŧef aji na babuk aşin : « Nji Yoŧef a. Paapa ahum najeb i? » Kë baanhil pŧeema ţiki balënk maakan.
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Kë aşë ji na baka : « Nabiin nañogën. » Kë bañoga. Aji na baka : « Nji a, Yoŧef abuk aşinan i nawaapuŋ kë bañooţ Ejiptu.
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Nawutan kahaajala nabot nawut kadeebaţër ikowan ţi uko wi nawaapnuŋ ţi, ţiki Naşibaţi adolnuŋ kë njotan kadun ţi, nawutna kakeţ.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Natenan, hënk di uwooŋ, ŋşubal ŋtëb ŋii ŋi, ŋi ubon uwooŋ ţi uŧaak, ukak aka kak ŋşubal kañeen ŋi nin ñaaŋ awooŋ aankjaar këme kakit.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Naşibaţi ajotanaan kadun, pntaali pi nja pawutna kaba, baŧum ţi an babot babuur. Uko mënţ uwo mbuur mnweek.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Kë uwo hënk, mënţ an naţijnuŋ ţi, Naşibaţi a. Ul akaaŋ adolën kë nwo nalemp anwooŋ naweek ţi biki Farawuna naşih, naweek i katoh ki nul bŧi, abot aţu'ën ţi kadun ki uŧaak wi Ejiptu bŧi.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 « Hënkuŋ, naŧaraan nakak du uko paapa naşë najaka, uko wi Yoŧef abuku ajakuŋ wii wi : “Naşibaţi aţu'ën kë nwo anwoonuŋ naweek ţi uŧaak wi Ejiptu bŧi. Ŧaraan ibi ţi nji.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Dwulu dko ifëţ du uŧaak wi Goşen, ifëţ iñogën iwi na babuku, bababu, ŋnŧaam ŋi nu bŧi na bka bi ŧu bŧi.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Dhil wal mënţ kado kado kanuma ki nu, ihilna iwo iinkwaaŋ bka bi nu, iwi na biki katohu ţiki ubon ukak aţo te ŋşubal kañeen kak.” »
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Akak aji na babuk aşin : « Nawin na këş ki nan, kë Benyamin akak awin kë nji kaţiiniiŋ na mntum mi naan.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Nayaan du paapa naţupa mndëm bŧi mi nkaaŋ ţi Ejiptu na uko bŧi wi nawinuŋ. Naŧaraan naya nakak na paapa ţi. »
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Yoŧef alut amook Benyamin, kë bakwooni bukal batëb bŧi.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 Akak aya amook babuk aşin bŧi aşë wooni, wi ayompuŋ kë başë ţëlşër na a.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Uko unţëpuŋ uban du uko *Farawuna. Baţupa aji babuk aşin Yoŧef babii, kë ul na balemparul banjaaŋ baţënka pşih bawin kë uwo uko unuura.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Kë Farawuna aşë ji na Yoŧef : « Ţiiniin na babuk şaaş iji na baka : “Najijan ŋdeey ŋi nan ţi ŋbuuru ŋi nan naya uŧaak wi Kanaan.
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 Najejan aşinan na bañaaŋ biki nan nabi ţi nji. Dwulan mboş mannuurnaaniiŋ ţi uŧaak wi Ejiptu, nabot nado kade mnde mannuurnaaniiŋ ţi uŧaak.”
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 Kaki iji na baka bajej ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ baţijna şaaş, bapoţ bampoţi na baaţ.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Jakan na baka bawut kado katen iko yi badukuŋ, ţiki iko innuurnaaniiŋ ţi Ejiptu iwo yi baka. »
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Kë hënk di di babuk Yakob i bakakuŋ ado *Iŧrayel badoluŋ uko mënţ. Yoŧef ado jibi *Farawuna ajakuluŋ awul baka ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ na uko wi bakyaaŋ kade ţi bgah.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 Awul baka andoluŋ kamişa kahalu, aşë wul Benyamin itaka iŧum na imişa kañeen ihalu.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 Akak awul pa aşin ŋbuuru iñeen ŋanjijuŋ iko innuurnaaniiŋ ţi Ejiptu na ŋbuuru ŋwaaţ iñeen ŋanjijuŋ ŋdeey, na ipoom na iko ide pa bayaaş bi aşin.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Ado babuk aşin kë bayaa, aşë ji na baka : « Nawutan kadeebaţër ŋleefan ţi bgah. »
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Bapën du Ejiptu aya aban du uŧaak wi *Kanaan du Yakob aşin baka.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Baji na a : « Yoŧef awo najeb, ul adooŋ awo nanŧuŋa i Ejiptu bŧi. » Kë uhaaş wi ŧul uşë woha wo jibi uwooŋ ţiki aanfiyaar baka.
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Kë wi başaaŋ akakalëşa uko bŧi wi Yoŧef ajakuŋ, kë abot awin iko bŧi yi ayilbanuŋ pa pjijna kë uhaaş wi nul uşë jun plilan.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Kë aşë ji : « Ukëşi! Yoŧef abuk naan awo najeb. Dya kawina ji mbi ndo kakeţ. »
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.