Gênesis 45
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Wal mënţ kë Yoŧef aşë wo aanhil pmëban mnkuul mi nul ţi kadun ki bañaaŋ banwooŋ na a, ahuuran aji na bañaaŋ biki Ejiptu bŧi bapën bdig. Nin aloŋ nampaţi aanwo da, kë aşë ţup babuk aşin aji awo Yoŧef.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Awooni wal mënţ ado pdiim kë banwooŋ bdig badoo ŧiink. Uko unţëpuŋ wuŋ uya adoo ban du katoh ki *Farawuna.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Yoŧef aji na babuk aşin : « Nji Yoŧef a. Paapa ahum najeb i? » Kë baanhil pŧeema ţiki balënk maakan.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Kë aşë ji na baka : « Nabiin nañogën. » Kë bañoga. Aji na baka : « Nji a, Yoŧef abuk aşinan i nawaapuŋ kë bañooţ Ejiptu.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Nawutan kahaajala nabot nawut kadeebaţër ikowan ţi uko wi nawaapnuŋ ţi, ţiki Naşibaţi adolnuŋ kë njotan kadun ţi, nawutna kakeţ.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Natenan, hënk di uwooŋ, ŋşubal ŋtëb ŋii ŋi, ŋi ubon uwooŋ ţi uŧaak, ukak aka kak ŋşubal kañeen ŋi nin ñaaŋ awooŋ aankjaar këme kakit.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Naşibaţi ajotanaan kadun, pntaali pi nja pawutna kaba, baŧum ţi an babot babuur. Uko mënţ uwo mbuur mnweek.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Kë uwo hënk, mënţ an naţijnuŋ ţi, Naşibaţi a. Ul akaaŋ adolën kë nwo nalemp anwooŋ naweek ţi biki Farawuna naşih, naweek i katoh ki nul bŧi, abot aţu'ën ţi kadun ki uŧaak wi Ejiptu bŧi.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 « Hënkuŋ, naŧaraan nakak du uko paapa naşë najaka, uko wi Yoŧef abuku ajakuŋ wii wi : “Naşibaţi aţu'ën kë nwo anwoonuŋ naweek ţi uŧaak wi Ejiptu bŧi. Ŧaraan ibi ţi nji.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Dwulu dko ifëţ du uŧaak wi Goşen, ifëţ iñogën iwi na babuku, bababu, ŋnŧaam ŋi nu bŧi na bka bi ŧu bŧi.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Dhil wal mënţ kado kado kanuma ki nu, ihilna iwo iinkwaaŋ bka bi nu, iwi na biki katohu ţiki ubon ukak aţo te ŋşubal kañeen kak.” »
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Akak aji na babuk aşin : « Nawin na këş ki nan, kë Benyamin akak awin kë nji kaţiiniiŋ na mntum mi naan.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Nayaan du paapa naţupa mndëm bŧi mi nkaaŋ ţi Ejiptu na uko bŧi wi nawinuŋ. Naŧaraan naya nakak na paapa ţi. »
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Yoŧef alut amook Benyamin, kë bakwooni bukal batëb bŧi.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Akak aya amook babuk aşin bŧi aşë wooni, wi ayompuŋ kë başë ţëlşër na a.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Uko unţëpuŋ uban du uko *Farawuna. Baţupa aji babuk aşin Yoŧef babii, kë ul na balemparul banjaaŋ baţënka pşih bawin kë uwo uko unuura.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Kë Farawuna aşë ji na Yoŧef : « Ţiiniin na babuk şaaş iji na baka : “Najijan ŋdeey ŋi nan ţi ŋbuuru ŋi nan naya uŧaak wi Kanaan.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Najejan aşinan na bañaaŋ biki nan nabi ţi nji. Dwulan mboş mannuurnaaniiŋ ţi uŧaak wi Ejiptu, nabot nado kade mnde mannuurnaaniiŋ ţi uŧaak.”
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Kaki iji na baka bajej ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ baţijna şaaş, bapoţ bampoţi na baaţ.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Jakan na baka bawut kado katen iko yi badukuŋ, ţiki iko innuurnaaniiŋ ţi Ejiptu iwo yi baka. »
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Kë hënk di di babuk Yakob i bakakuŋ ado *Iŧrayel badoluŋ uko mënţ. Yoŧef ado jibi *Farawuna ajakuluŋ awul baka ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ na uko wi bakyaaŋ kade ţi bgah.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Awul baka andoluŋ kamişa kahalu, aşë wul Benyamin itaka iŧum na imişa kañeen ihalu.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Akak awul pa aşin ŋbuuru iñeen ŋanjijuŋ iko innuurnaaniiŋ ţi Ejiptu na ŋbuuru ŋwaaţ iñeen ŋanjijuŋ ŋdeey, na ipoom na iko ide pa bayaaş bi aşin.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Ado babuk aşin kë bayaa, aşë ji na baka : « Nawutan kadeebaţër ŋleefan ţi bgah. »
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Bapën du Ejiptu aya aban du uŧaak wi *Kanaan du Yakob aşin baka.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Baji na a : « Yoŧef awo najeb, ul adooŋ awo nanŧuŋa i Ejiptu bŧi. » Kë uhaaş wi ŧul uşë woha wo jibi uwooŋ ţiki aanfiyaar baka.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Kë wi başaaŋ akakalëşa uko bŧi wi Yoŧef ajakuŋ, kë abot awin iko bŧi yi ayilbanuŋ pa pjijna kë uhaaş wi nul uşë jun plilan.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Kë aşë ji : « Ukëşi! Yoŧef abuk naan awo najeb. Dya kawina ji mbi ndo kakeţ. »
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.