Gênesis 45

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wal mënţ kë Yoŧef aşë wo aanhil pmëban mnkuul mi nul ţi kadun ki bañaaŋ banwooŋ na a, ahuuran aji na bañaaŋ biki Ejiptu bŧi bapën bdig. Nin aloŋ nampaţi aanwo da, kë aşë ţup babuk aşin aji awo Yoŧef.
1 Então, José, não se podendo conter diante de todos os que estavam com ele, bradou: Fazei sair a todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Awooni wal mënţ ado pdiim kë banwooŋ bdig badoo ŧiink. Uko unţëpuŋ wuŋ uya adoo ban du katoh ki *Farawuna.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Yoŧef aji na babuk aşin : « Nji Yoŧef a. Paapa ahum najeb i? » Kë baanhil pŧeema ţiki balënk maakan.
3 E disse a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque ficaram atemorizados perante ele.
4 Kë aşë ji na baka : « Nabiin nañogën. » Kë bañoga. Aji na baka : « Nji a, Yoŧef abuk aşinan i nawaapuŋ kë bañooţ Ejiptu.
4 Disse José a seus irmãos: Agora, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Nawutan kahaajala nabot nawut kadeebaţër ikowan ţi uko wi nawaapnuŋ ţi, ţiki Naşibaţi adolnuŋ kë njotan kadun ţi, nawutna kakeţ.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos irriteis contra vós mesmos por me haverdes vendido para aqui; porque, para conservação da vida, Deus me enviou adiante de vós.
6 Natenan, hënk di uwooŋ, ŋşubal ŋtëb ŋii ŋi, ŋi ubon uwooŋ ţi uŧaak, ukak aka kak ŋşubal kañeen ŋi nin ñaaŋ awooŋ aankjaar këme kakit.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Naşibaţi ajotanaan kadun, pntaali pi nja pawutna kaba, baŧum ţi an babot babuur. Uko mënţ uwo mbuur mnweek.
7 Deus me enviou adiante de vós, para conservar vossa sucessão na terra e para vos preservar a vida por um grande livramento.
8 Kë uwo hënk, mënţ an naţijnuŋ ţi, Naşibaţi a. Ul akaaŋ adolën kë nwo nalemp anwooŋ naweek ţi biki Farawuna naşih, naweek i katoh ki nul bŧi, abot aţu'ën ţi kadun ki uŧaak wi Ejiptu bŧi.
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, e sim Deus, que me pôs por pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 « Hënkuŋ, naŧaraan nakak du uko paapa naşë najaka, uko wi Yoŧef abuku ajakuŋ wii wi : “Naşibaţi aţu'ën kë nwo anwoonuŋ naweek ţi uŧaak wi Ejiptu bŧi. Ŧaraan ibi ţi nji.
9 Apressai-vos, subi a meu pai e dizei-lhe: Assim manda dizer teu filho José: Deus me pôs por senhor em toda terra do Egito; desce a mim, não te demores.
10 Dwulu dko ifëţ du uŧaak wi Goşen, ifëţ iñogën iwi na babuku, bababu, ŋnŧaam ŋi nu bŧi na bka bi ŧu bŧi.
10 Habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu, teus filhos, os filhos de teus filhos, os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens.
11 Dhil wal mënţ kado kado kanuma ki nu, ihilna iwo iinkwaaŋ bka bi nu, iwi na biki katohu ţiki ubon ukak aţo te ŋşubal kañeen kak.” »
11 Aí te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome; para que não te empobreças, tu e tua casa e tudo o que tens.
12 Akak aji na babuk aşin : « Nawin na këş ki nan, kë Benyamin akak awin kë nji kaţiiniiŋ na mntum mi naan.
12 Eis que vedes por vós mesmos, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem vos fala.
13 Nayaan du paapa naţupa mndëm bŧi mi nkaaŋ ţi Ejiptu na uko bŧi wi nawinuŋ. Naŧaraan naya nakak na paapa ţi. »
13 Anunciai a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; apressai-vos e fazei descer meu pai para aqui.
14 Yoŧef alut amook Benyamin, kë bakwooni bukal batëb bŧi.
14 E, lançando-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, chorou; e, abraçado com ele, chorou também Benjamim.
15 Akak aya amook babuk aşin bŧi aşë wooni, wi ayompuŋ kë başë ţëlşër na a.
15 José beijou a todos os seus irmãos e chorou sobre eles; depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Uko unţëpuŋ uban du uko *Farawuna. Baţupa aji babuk aşin Yoŧef babii, kë ul na balemparul banjaaŋ baţënka pşih bawin kë uwo uko unuura.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: São vindos os irmãos de José; e isto foi agradável a Faraó e a seus oficiais.
17 Kë Farawuna aşë ji na Yoŧef : « Ţiiniin na babuk şaaş iji na baka : “Najijan ŋdeey ŋi nan ţi ŋbuuru ŋi nan naya uŧaak wi Kanaan.
17 Disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti; tornai à terra de Canaã,
18 Najejan aşinan na bañaaŋ biki nan nabi ţi nji. Dwulan mboş mannuurnaaniiŋ ţi uŧaak wi Ejiptu, nabot nado kade mnde mannuurnaaniiŋ ţi uŧaak.”
18 tomai a vosso pai e a vossas famílias e vinde para mim; dar-vos-ei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 Kaki iji na baka bajej ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ baţijna şaaş, bapoţ bampoţi na baaţ.
19 Ordena-lhes também: Fazei isto: levai da terra do Egito carros para vossos filhinhos e para vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde.
20 Jakan na baka bawut kado katen iko yi badukuŋ, ţiki iko innuurnaaniiŋ ţi Ejiptu iwo yi baka. »
20 Não vos preocupeis com coisa alguma dos vossos haveres, porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Kë hënk di di babuk Yakob i bakakuŋ ado *Iŧrayel badoluŋ uko mënţ. Yoŧef ado jibi *Farawuna ajakuluŋ awul baka ŋkaaru ŋi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ na uko wi bakyaaŋ kade ţi bgah.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu provisão para o caminho.
22 Awul baka andoluŋ kamişa kahalu, aşë wul Benyamin itaka iŧum na imişa kañeen ihalu.
22 A cada um de todos eles deu vestes festivais, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco vestes festivais.
23 Akak awul pa aşin ŋbuuru iñeen ŋanjijuŋ iko innuurnaaniiŋ ţi Ejiptu na ŋbuuru ŋwaaţ iñeen ŋanjijuŋ ŋdeey, na ipoom na iko ide pa bayaaş bi aşin.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de cereais e pão, e provisão para o seu pai, para o caminho.
24 Ado babuk aşin kë bayaa, aşë ji na baka : « Nawutan kadeebaţër ŋleefan ţi bgah. »
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Bapën du Ejiptu aya aban du uŧaak wi *Kanaan du Yakob aşin baka.
25 Então, subiram do Egito, e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Baji na a : « Yoŧef awo najeb, ul adooŋ awo nanŧuŋa i Ejiptu bŧi. » Kë uhaaş wi ŧul uşë woha wo jibi uwooŋ ţiki aanfiyaar baka.
26 e lhe disseram: José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem palpitar, porque não lhes deu crédito.
27 Kë wi başaaŋ akakalëşa uko bŧi wi Yoŧef ajakuŋ, kë abot awin iko bŧi yi ayilbanuŋ pa pjijna kë uhaaş wi nul uşë jun plilan.
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reviveu-se-lhe o espírito.
28 Kë aşë ji : « Ukëşi! Yoŧef abuk naan awo najeb. Dya kawina ji mbi ndo kakeţ. »
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.