Gênesis 44

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yoŧef aji na naweek i balemp : « Ŧumaan ŋşaaku ŋi bañaaŋ biki ŋdeey, bajejan ŋdeey bŧi ŋi bahilanuŋ kayaanaan, ţuun kak ţi uşaaku wi andoluŋ itaka yi nul.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Jejan pnkalame pi naan, panţaknuŋ unŧaam, iţu pa ţi uşaaku wi anwoonuŋ nampoţi, na itaka yi aluknuŋ ŋdeey. » Kë uŋ ado jibi Yoŧef ajakuluŋ.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Wi nfa mambanuŋ, bado babuk aşin Yoŧef kë badapa ŋbuuru ŋi baka aŧool pya.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Bapënaara pën ţi ubeeka, kë Yoŧef aşë ji na naweek i balemp : « Naţiin, idookan biinţ bukuŋ işë iji na baka : “we ukaaŋ kë nakakan bnuura bi badolanaŋ na buţaan ba?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 We ukaaŋ kë nakiij pnkalame pi ajug naan ajaaŋ adaanna kabot kadolna pţoori ba? Uko wi nadoluŋ uwuţi.” »
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Aya amob baka aşë ţup baka ŋţup ŋaŋ.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Kë başë ŧeema aji : « we ukaaŋ kë ajugun akţiini hënk? Un balemparu ŋhil kado uko waŋ i?
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Iwin kë itaka yi ŋbiiŋ aţënk du ŋşaaku ŋi nun meeţ ŋţiju ya wi ŋpënnuŋ uŧaak wi Kanaan, hum di di ŋhiluŋ kakiij du katoh ki ajugun uwuuru këme iko yi unŧaam?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Tenan ţi iko yi nun, ţi nalemparu i bakţënkuŋ kako kankiijaniiŋ nafiŋana, un ţi ŋleefun, nakakanun bañaaŋ biki bakjuuknţënuŋ ţi ulemp. »
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Kë uŋ aji : « Uwooŋ jibi najakuŋ: ñaaŋ i bakwinuŋ ţi iko yi nul kako kankiijaniiŋ djuuknţëna ţi ulemp, kë bandukiiŋ bahil kaya na bgah bi baka. »
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Kë baŧaran, andoluŋ kë awalan uşaaku wi nul ahaabëş wa. Pnkalame pawinana ţi uşaaku wi Benyamin|src="CO00737c.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="44.11"
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Kë aten tenan ŋa ajunna du naweek aşë baañşaan du nampoţi, kë pnkalame pawinana ţi wi Benyamin.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Wi babuk aşin Benyamin bawinuŋ uko mënţ, batow imişa yi baka aţu ŋşaaku ţi ŋbuuru aşë kak ubeeka.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Wal wi bi Yuda na babuk aşin bakneejuŋ du uko Yoŧef, ahum da. Babi aŋup ţi kadunul afëţ kaara ţi mboş.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Ahepar baka aji : « we wi wi nabaaŋ ado hënk ba? Naamme kë ñaaŋ anwooŋ ji nji ahil pme iko immeniiŋ i? »
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Kë Yuda aŧeem aji : « Naweek, we wi ŋşaaŋ aji na iwi, we wi ŋbaaŋ aţup kaji wul ukaaŋ kë uko wi udolanaa, Naşibaţi ayuujuŋ pjuban pi balemparu. Un biki biki, kakanun bajuuk ţi ulemp un na i baţënkuŋ na pnkalame pankiijaniiŋ. »
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Kë Yoŧef aji : « Mënhil kado uko waŋ, ñaaŋ i bawinuŋ pnkalame ţi a i i nji kajuuknţënuŋ ţi ulemp. An, nakakan na iţëb ijoob du aşinan. »
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Kë Yuda aşë ya añoga aji na a : « Naweek, iwo ji *Farawuna, ţenaan dţupu uko uloŋ işë iwut kadeebaţër nalemparu!
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Ajug naan abi heparun me aşinun ahuma najeb abot aheparun me ŋka abuk aşinun aloŋ kak,
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 kë ŋŧeema aji aşinun awo naţaf kë ŋbot aka aţa'un aloŋ anwooŋ nabaaşa i nul i abukuŋ ţi pţaf pi nul. Abuk anin aŋ mënţan akeţ kë aduka aloolan ţi kayiŋ ki anin. Aşinun aŋala bnuura.
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Kë iji na balemparu baţiju a itap pkëş.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Kë ŋŧeemu aji napoţ aanhil pduk aşin, woli aya aduka, aşin kakeţ.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Kë işë mëbanaara mëban aţup aji ŋwut kakak ţi kadunu kë ŋënwo na a.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 « Kë wi ŋkakuŋ du aşinun nalemparu ŋţupa uko wi ijakuŋ.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Wi ŋwal ŋloŋ ŋaţëpuŋ, kë aşinun ajakuŋ na un ŋkak ŋya ŋnug ŋdeey.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Ŋŧeema aji ŋënkya kë ŋëngakandër na aţa'un, ţiki ijakun aji woli ŋëmbi na a ŋënkhil pbi ţi kadunu.
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Wal mënţ kë paapa nalemparu aşë jakun : “Name kë ahar naan awulaarën bapoţ batëb.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Aloŋ aneemi, uko uloŋ wi uţeeh uka pfiŋa ţiki aanwinana te nţa.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Kë woli naya na i, kë uko uloŋ uya dola, nado mnhaj manfiŋën nji ndooŋ abi ţaf ţaf.”
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 « Kë hënkuŋ woli dban du uko paapa nalemparu, awo mënwo na napoţ i uhaaş wi nul uwooŋ,
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 wi akwinaruŋ win kë aanwo na un, akeţ, un balemparu ŋkdoluŋ mnhaj manfiŋ aşinun andooŋ abi ţaf ţaf.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Kë nji nalemparu nşë ji na aşinun aţu napoţ ţi kañen ki naan. Aji na a woli mënţija a, kajubana ŋnuur ŋi naan bŧi.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Hënkuŋ, wutaan nji nalemparu nyeenkar aţa'naan, nwo i ikdooŋ kajuuknţën ţi ulemp. Ul aşë ya na babuk paapa.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Hum di di nhilanuŋ kaya du paapa kawo mënwo na napoţ? Mënŋal pwin pwuţan pi nul. »
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.