Gênesis 44

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yoŧef aji na naweek i balemp : « Ŧumaan ŋşaaku ŋi bañaaŋ biki ŋdeey, bajejan ŋdeey bŧi ŋi bahilanuŋ kayaanaan, ţuun kak ţi uşaaku wi andoluŋ itaka yi nul.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Jejan pnkalame pi naan, panţaknuŋ unŧaam, iţu pa ţi uşaaku wi anwoonuŋ nampoţi, na itaka yi aluknuŋ ŋdeey. » Kë uŋ ado jibi Yoŧef ajakuluŋ.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Wi nfa mambanuŋ, bado babuk aşin Yoŧef kë badapa ŋbuuru ŋi baka aŧool pya.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Bapënaara pën ţi ubeeka, kë Yoŧef aşë ji na naweek i balemp : « Naţiin, idookan biinţ bukuŋ işë iji na baka : “we ukaaŋ kë nakakan bnuura bi badolanaŋ na buţaan ba?
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 We ukaaŋ kë nakiij pnkalame pi ajug naan ajaaŋ adaanna kabot kadolna pţoori ba? Uko wi nadoluŋ uwuţi.” »
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Aya amob baka aşë ţup baka ŋţup ŋaŋ.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Kë başë ŧeema aji : « we ukaaŋ kë ajugun akţiini hënk? Un balemparu ŋhil kado uko waŋ i?
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Iwin kë itaka yi ŋbiiŋ aţënk du ŋşaaku ŋi nun meeţ ŋţiju ya wi ŋpënnuŋ uŧaak wi Kanaan, hum di di ŋhiluŋ kakiij du katoh ki ajugun uwuuru këme iko yi unŧaam?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Tenan ţi iko yi nun, ţi nalemparu i bakţënkuŋ kako kankiijaniiŋ nafiŋana, un ţi ŋleefun, nakakanun bañaaŋ biki bakjuuknţënuŋ ţi ulemp. »
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Kë uŋ aji : « Uwooŋ jibi najakuŋ: ñaaŋ i bakwinuŋ ţi iko yi nul kako kankiijaniiŋ djuuknţëna ţi ulemp, kë bandukiiŋ bahil kaya na bgah bi baka. »
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Kë baŧaran, andoluŋ kë awalan uşaaku wi nul ahaabëş wa. Pnkalame pawinana ţi uşaaku wi Benyamin|src="CO00737c.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="44.11"
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Kë aten tenan ŋa ajunna du naweek aşë baañşaan du nampoţi, kë pnkalame pawinana ţi wi Benyamin.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Wi babuk aşin Benyamin bawinuŋ uko mënţ, batow imişa yi baka aţu ŋşaaku ţi ŋbuuru aşë kak ubeeka.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Wal wi bi Yuda na babuk aşin bakneejuŋ du uko Yoŧef, ahum da. Babi aŋup ţi kadunul afëţ kaara ţi mboş.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Ahepar baka aji : « we wi wi nabaaŋ ado hënk ba? Naamme kë ñaaŋ anwooŋ ji nji ahil pme iko immeniiŋ i? »
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Kë Yuda aŧeem aji : « Naweek, we wi ŋşaaŋ aji na iwi, we wi ŋbaaŋ aţup kaji wul ukaaŋ kë uko wi udolanaa, Naşibaţi ayuujuŋ pjuban pi balemparu. Un biki biki, kakanun bajuuk ţi ulemp un na i baţënkuŋ na pnkalame pankiijaniiŋ. »
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Kë Yoŧef aji : « Mënhil kado uko waŋ, ñaaŋ i bawinuŋ pnkalame ţi a i i nji kajuuknţënuŋ ţi ulemp. An, nakakan na iţëb ijoob du aşinan. »
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Kë Yuda aşë ya añoga aji na a : « Naweek, iwo ji *Farawuna, ţenaan dţupu uko uloŋ işë iwut kadeebaţër nalemparu!
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Ajug naan abi heparun me aşinun ahuma najeb abot aheparun me ŋka abuk aşinun aloŋ kak,
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 kë ŋŧeema aji aşinun awo naţaf kë ŋbot aka aţa'un aloŋ anwooŋ nabaaşa i nul i abukuŋ ţi pţaf pi nul. Abuk anin aŋ mënţan akeţ kë aduka aloolan ţi kayiŋ ki anin. Aşinun aŋala bnuura.
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 Kë iji na balemparu baţiju a itap pkëş.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Kë ŋŧeemu aji napoţ aanhil pduk aşin, woli aya aduka, aşin kakeţ.
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Kë işë mëbanaara mëban aţup aji ŋwut kakak ţi kadunu kë ŋënwo na a.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 « Kë wi ŋkakuŋ du aşinun nalemparu ŋţupa uko wi ijakuŋ.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 Wi ŋwal ŋloŋ ŋaţëpuŋ, kë aşinun ajakuŋ na un ŋkak ŋya ŋnug ŋdeey.
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 Ŋŧeema aji ŋënkya kë ŋëngakandër na aţa'un, ţiki ijakun aji woli ŋëmbi na a ŋënkhil pbi ţi kadunu.
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 Wal mënţ kë paapa nalemparu aşë jakun : “Name kë ahar naan awulaarën bapoţ batëb.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Aloŋ aneemi, uko uloŋ wi uţeeh uka pfiŋa ţiki aanwinana te nţa.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Kë woli naya na i, kë uko uloŋ uya dola, nado mnhaj manfiŋën nji ndooŋ abi ţaf ţaf.”
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 « Kë hënkuŋ woli dban du uko paapa nalemparu, awo mënwo na napoţ i uhaaş wi nul uwooŋ,
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 wi akwinaruŋ win kë aanwo na un, akeţ, un balemparu ŋkdoluŋ mnhaj manfiŋ aşinun andooŋ abi ţaf ţaf.
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Kë nji nalemparu nşë ji na aşinun aţu napoţ ţi kañen ki naan. Aji na a woli mënţija a, kajubana ŋnuur ŋi naan bŧi.
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Hënkuŋ, wutaan nji nalemparu nyeenkar aţa'naan, nwo i ikdooŋ kajuuknţën ţi ulemp. Ul aşë ya na babuk paapa.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Hum di di nhilanuŋ kaya du paapa kawo mënwo na napoţ? Mënŋal pwin pwuţan pi nul. »
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.