Gênesis 44

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yoŧef aji na naweek i balemp : « Ŧumaan ŋşaaku ŋi bañaaŋ biki ŋdeey, bajejan ŋdeey bŧi ŋi bahilanuŋ kayaanaan, ţuun kak ţi uşaaku wi andoluŋ itaka yi nul.
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes varões, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada varão na boca do seu saco.
2 Jejan pnkalame pi naan, panţaknuŋ unŧaam, iţu pa ţi uşaaku wi anwoonuŋ nampoţi, na itaka yi aluknuŋ ŋdeey. » Kë uŋ ado jibi Yoŧef ajakuluŋ.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra de José, que tinha dito.
3 Wi nfa mambanuŋ, bado babuk aşin Yoŧef kë badapa ŋbuuru ŋi baka aŧool pya.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes varões, eles com os seus jumentos.
4 Bapënaara pën ţi ubeeka, kë Yoŧef aşë ji na naweek i balemp : « Naţiin, idookan biinţ bukuŋ işë iji na baka : “we ukaaŋ kë nakakan bnuura bi badolanaŋ na buţaan ba?
4 Saindo eles da cidade e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te e persegue aqueles varões; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 We ukaaŋ kë nakiij pnkalame pi ajug naan ajaaŋ adaanna kabot kadolna pţoori ba? Uko wi nadoluŋ uwuţi.” »
5 Não é este o copo por que bebe meu senhor? E em que ele bem adivinha? Fizestes mal no que fizestes.
6 Aya amob baka aşë ţup baka ŋţup ŋaŋ.
6 E alcançou-os e falou-lhes as mesmas palavras.
7 Kë başë ŧeema aji : « we ukaaŋ kë ajugun akţiini hënk? Un balemparu ŋhil kado uko waŋ i?
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Iwin kë itaka yi ŋbiiŋ aţënk du ŋşaaku ŋi nun meeţ ŋţiju ya wi ŋpënnuŋ uŧaak wi Kanaan, hum di di ŋhiluŋ kakiij du katoh ki ajugun uwuuru këme iko yi unŧaam?
8 Eis que o dinheiro que temos achado na boca dos nossos sacos te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Tenan ţi iko yi nun, ţi nalemparu i bakţënkuŋ kako kankiijaniiŋ nafiŋana, un ţi ŋleefun, nakakanun bañaaŋ biki bakjuuknţënuŋ ţi ulemp. »
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Kë uŋ aji : « Uwooŋ jibi najakuŋ: ñaaŋ i bakwinuŋ ţi iko yi nul kako kankiijaniiŋ djuuknţëna ţi ulemp, kë bandukiiŋ bahil kaya na bgah bi baka. »
10 E ele disse: Ora, seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 Kë baŧaran, andoluŋ kë awalan uşaaku wi nul ahaabëş wa. Pnkalame pawinana ţi uşaaku wi Benyamin|src="CO00737c.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="44.11"
11 E eles apressaram-se, e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 Kë aten tenan ŋa ajunna du naweek aşë baañşaan du nampoţi, kë pnkalame pawinana ţi wi Benyamin.
12 E buscou, começando no maior e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 Wi babuk aşin Benyamin bawinuŋ uko mënţ, batow imişa yi baka aţu ŋşaaku ţi ŋbuuru aşë kak ubeeka.
13 Então, rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Wal wi bi Yuda na babuk aşin bakneejuŋ du uko Yoŧef, ahum da. Babi aŋup ţi kadunul afëţ kaara ţi mboş.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 Ahepar baka aji : « we wi wi nabaaŋ ado hënk ba? Naamme kë ñaaŋ anwooŋ ji nji ahil pme iko immeniiŋ i? »
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que tal homem como eu bem adivinha?
16 Kë Yuda aŧeem aji : « Naweek, we wi ŋşaaŋ aji na iwi, we wi ŋbaaŋ aţup kaji wul ukaaŋ kë uko wi udolanaa, Naşibaţi ayuujuŋ pjuban pi balemparu. Un biki biki, kakanun bajuuk ţi ulemp un na i baţënkuŋ na pnkalame pankiijaniiŋ. »
16 Então, disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Kë Yoŧef aji : « Mënhil kado uko waŋ, ñaaŋ i bawinuŋ pnkalame ţi a i i nji kajuuknţënuŋ ţi ulemp. An, nakakan na iţëb ijoob du aşinan. »
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o varão em cuja mão o copo foi achado, aquele será meu servo; porém vós subi em paz para vosso pai.
18 Kë Yuda aşë ya añoga aji na a : « Naweek, iwo ji *Farawuna, ţenaan dţupu uko uloŋ işë iwut kadeebaţër nalemparu!
18 Então, Judá se chegou a ele e disse: Ai! Senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Ajug naan abi heparun me aşinun ahuma najeb abot aheparun me ŋka abuk aşinun aloŋ kak,
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai ou irmão?
20 kë ŋŧeema aji aşinun awo naţaf kë ŋbot aka aţa'un aloŋ anwooŋ nabaaşa i nul i abukuŋ ţi pţaf pi nul. Abuk anin aŋ mënţan akeţ kë aduka aloolan ţi kayiŋ ki anin. Aşinun aŋala bnuura.
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai e um moço da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Kë iji na balemparu baţiju a itap pkëş.
21 Então, tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 Kë ŋŧeemu aji napoţ aanhil pduk aşin, woli aya aduka, aşin kakeţ.
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Kë işë mëbanaara mëban aţup aji ŋwut kakak ţi kadunu kë ŋënwo na a.
23 Então, tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 « Kë wi ŋkakuŋ du aşinun nalemparu ŋţupa uko wi ijakuŋ.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo, meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 Wi ŋwal ŋloŋ ŋaţëpuŋ, kë aşinun ajakuŋ na un ŋkak ŋya ŋnug ŋdeey.
25 disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Ŋŧeema aji ŋënkya kë ŋëngakandër na aţa'un, ţiki ijakun aji woli ŋëmbi na a ŋënkhil pbi ţi kadunu.
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do varão, se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Wal mënţ kë paapa nalemparu aşë jakun : “Name kë ahar naan awulaarën bapoţ batëb.
27 Então, disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Aloŋ aneemi, uko uloŋ wi uţeeh uka pfiŋa ţiki aanwinana te nţa.
28 um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Kë woli naya na i, kë uko uloŋ uya dola, nado mnhaj manfiŋën nji ndooŋ abi ţaf ţaf.”
29 se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com dor à sepultura.
30 « Kë hënkuŋ woli dban du uko paapa nalemparu, awo mënwo na napoţ i uhaaş wi nul uwooŋ,
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está atada com a alma dele,
31 wi akwinaruŋ win kë aanwo na un, akeţ, un balemparu ŋkdoluŋ mnhaj manfiŋ aşinun andooŋ abi ţaf ţaf.
31 acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Kë nji nalemparu nşë ji na aşinun aţu napoţ ţi kañen ki naan. Aji na a woli mënţija a, kajubana ŋnuur ŋi naan bŧi.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se não to tornar, eu serei culpado a meu pai todos os dias.
33 Hënkuŋ, wutaan nji nalemparu nyeenkar aţa'naan, nwo i ikdooŋ kajuuknţën ţi ulemp. Ul aşë ya na babuk paapa.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Hum di di nhilanuŋ kaya du paapa kawo mënwo na napoţ? Mënŋal pwin pwuţan pi nul. »
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.