Gênesis 43

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ubon udëma dëm pya ţi uŧaak.
1 E a fome era grave na terra.
2 Wi Yakob na babukul babaaŋ ŋdeey ŋi baţijnuŋ Ejiptu, kë aşë ji na baka : « Nakakan naya nanug ŋdeey ŋloŋ. »
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Kë Yuda aşë ŧeem aji : « Ñiinţ i uŧaak wi Ejiptu aţup na mntumul aji : “Nawutan kabi ţi kadun naan kë naanwo na aţa'an.”
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Woli iwutun kë ŋya na aţa'un, ŋya kaya nug ŋdeey,
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 kë işale wo iinwuta, ŋënkya, ţiki ñiinţ aji : “Nawutan kabi ţi kadun naan kë naanwo na aţa'an.” »
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Yakob i bakakuŋ adu *Iŧrayel aji na baka : « we ukaaŋ kë najaka naţaa ba? Nji i i najubanuŋ. »
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Kë baŧeem aji : « Ñiinţ aheparaarun hepar iko iŧum ţi biki katohun, aji na un : “Aşinan ahuma najeb i?” “Naka aţa an aloŋ i?” Hënk kë ŋţupa, ŋënhilan kame kë abi kajakun ŋţija aţa'un. »
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Kë Yuda aşë ji na aşin : « Wutan napoţ abi na nji. Ŋya, ŋhilna ŋwo ŋënkkeţ un na iwi na babukun.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Djej uko wi napoţ ţi bkow naan, nji i i ikheparuluŋ woli mënkak na a, aţija ţi kadunu. Uko mënţ uwole kajubanu te unuur wi nji kakeţuŋ.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Woli ŋënjon lah hënk, ŋndooŋ abi ya kadobi kak utëbanţën. »
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Kë Iŧrayel aşin baka aşë ji : « Jibi uwooŋ haŋ nadoon uko wi : naţijan iko iloŋ ţi inuurnaaniiŋ ţi uŧaak naţij ñiinţ mënţ, iko iŧaabanaani pde, ilil pţëkën, na ikuraaraani, mnob na mbuk mnloŋ mndoh.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Nakaan najej itaka nahoţan ţi yi nabiiŋ aţënk ţi ŋşaaku ŋi nan, uhinan kawo baamme kë baţu ya da.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Najejan aţa'an nakak du ñiinţ mënţ.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Dñehan *El Şaday, Naşibaţi Anhiniiŋ iko bŧi ado ñiinţ mënţ ajoob bkow na an adoo wutan nakak na abuk aşinan undu na Benyamin. Kë nji woli dwo kawaaŋ babuk naan uwo haŋ. »
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Kë bajej iko yi bawooŋ i kaya kaţen, ajej itaka yi banumiiŋ ado ŋyaaş ŋtëb aşë ya na Benyamin. Baya wal mënţ Ejiptu aya du uko Yoŧef.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Yoŧef awin Benyamin kë agakandër na babuk aşin aşë ji na naweek i balemp biki nul : « Ñooţan bañaaŋ biki du katoh, ifiŋ unŧaam iboman, bade nţa blant na nji. »
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Kë ñiinţ ado jibi Yoŧef ajakuŋ añooţ baka du katohul.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Balënk wi bañooţuŋ baka du uko Yoŧef aşë ji : « Itaka yi ŋţënkuŋ du ŋşaaku ŋi nja uyaaş uŧeek iţuuŋ kë bakñooţ nja, bajotna nja, kamob kado kajuuknţën ţi ulemp. Bajej kak ŋbuuru ŋi nja. »
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Baya añog naweek i balemp biki Yoŧef du plëman pi katoh aşë ji na a :
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 « Naweek, miirun! Ŋbi uyaaş uŧeek pnug ŋdeey.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Kë wi ŋşaaŋ aban du dko di ŋnaţuŋ kafër, ŋhaabëş ŋşaaku, aşë win kë itaka yi andoluŋ ţi un kë iwo du ŋa meeţ, afënana aliŋ na itaka yi ŋlukuŋ. Ŋţij ya, yi yi.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Ŋkak aţij itaka pa pnug ŋdeey kak. Ŋëmme anţuuŋ ya du ŋşaaku ŋi nun. »
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Kë uŋ aşë ŧeem baka aji : « Natëŋţënën, nawut kalënk! Naşibaţi, i an na aşinan najaaŋ nadëman aţuuŋ itaka mënţ ţi ŋşaaku ŋi nan. Nji ţi uleef naan dyeenk itaka yi nan. » Wi wi aşaaŋ aţij baka Ŧimeoŋ.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Aneejan baka du katoh awul baka meel kë bañow ihoţ abot awul ŋbuuru ŋi baka ujaagal.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Bapënan iko yi bawooŋ i pţen Yoŧef abëkan ayoonka abi pde blant ţiki baţup baka kë badeena da.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Wi Yoŧef aţiişuŋ du katoh, bawula iko yi baţijuŋ aşë ŋup afëţ kaara ţi mboş.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Kë uŋ aşë wul baka mboş aşë hepar baka aji : « Hum di uleef uwooŋ na aşinan naţaf i nabiiŋ ajakën ba, ahuma da i? »
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Baŧeema aji : « Aşinun, nalemparu, awo da, uleef uwo bnuura na a. » Bakak aŋup afëţ kaara ţi mboş.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Wi Yoŧef akatuŋ këş aşë win Benyamin aţa'ul, abuk anin, aşë hepar aji : « I, awooŋ aţa'an i najaknuŋ i? »
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Aŧaran apën ţiki pñaak paţi na a, kë mnkuul mañogi. Aya aneej du meeţ di nul aşë jun ŋwooni.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Wi abaaŋ, añow kaara akaŋ mnkuul aşë pën aji na balemparul baţij pde.
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Bayişa mpaţ, ayiş babuk aşin mpaţ abot ayiş bañaaŋ biki Ejiptu ţiki biki Ejiptu baanhil pde ţi dko dloolan na biki Iŧrayel : bapok uko mënţ bnuura.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Ado babuk aşin kë baţo aŧaaŋ na a, andoluŋ na dko di awooŋ i kaţo, ajunna du bajeen te du nabaaşa, kë bukal başë ñoŋar awo ţi ptenar.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Ul kë aşë do kë bapënan ţi kayiş ki nul idaaş innuuriiŋ awul baka. Dko di Benyamin dapel di bandukiiŋ ŋyaaş kañeen. Badaan na a, alilan akuj.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.