Gênesis 43
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC
1 Ubon udëma dëm pya ţi uŧaak.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Wi Yakob na babukul babaaŋ ŋdeey ŋi baţijnuŋ Ejiptu, kë aşë ji na baka : « Nakakan naya nanug ŋdeey ŋloŋ. »
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Tornai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Kë Yuda aşë ŧeem aji : « Ñiinţ i uŧaak wi Ejiptu aţup na mntumul aji : “Nawutan kabi ţi kadun naan kë naanwo na aţa'an.”
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele varão, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Woli iwutun kë ŋya na aţa'un, ŋya kaya nug ŋdeey,
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 kë işale wo iinwuta, ŋënkya, ţiki ñiinţ aji : “Nawutan kabi ţi kadun naan kë naanwo na aţa'an.” »
5 mas, se não o enviares, não desceremos, porquanto aquele varão nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Yakob i bakakuŋ adu *Iŧrayel aji na baka : « we ukaaŋ kë najaka naţaa ba? Nji i i najubanuŋ. »
6 E disse Israel: Por que me fizestes tal mal, fazendo saber àquele varão que tínheis ainda outro irmão?
7 Kë baŧeem aji : « Ñiinţ aheparaarun hepar iko iŧum ţi biki katohun, aji na un : “Aşinan ahuma najeb i?” “Naka aţa an aloŋ i?” Hënk kë ŋţupa, ŋënhilan kame kë abi kajakun ŋţija aţa'un. »
7 E eles disseram: Aquele varão particularmente nos perguntou por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Kë Yuda aşë ji na aşin : « Wutan napoţ abi na nji. Ŋya, ŋhilna ŋwo ŋënkkeţ un na iwi na babukun.
8 Então, disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Djej uko wi napoţ ţi bkow naan, nji i i ikheparuluŋ woli mënkak na a, aţija ţi kadunu. Uko mënţ uwole kajubanu te unuur wi nji kakeţuŋ.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não to trouxer e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Woli ŋënjon lah hënk, ŋndooŋ abi ya kadobi kak utëbanţën. »
10 E, se nós não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Kë Iŧrayel aşin baka aşë ji : « Jibi uwooŋ haŋ nadoon uko wi : naţijan iko iloŋ ţi inuurnaaniiŋ ţi uŧaak naţij ñiinţ mënţ, iko iŧaabanaani pde, ilil pţëkën, na ikuraaraani, mnob na mbuk mnloŋ mndoh.
11 Então, disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos sacos e levai ao varão um presente: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias, mirra, terebinto e amêndoas.
12 Nakaan najej itaka nahoţan ţi yi nabiiŋ aţënk ţi ŋşaaku ŋi nan, uhinan kawo baamme kë baţu ya da.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro dobrado; e o dinheiro que tornou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Najejan aţa'an nakak du ñiinţ mënţ.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos, e voltai àquele varão.
14 Dñehan *El Şaday, Naşibaţi Anhiniiŋ iko bŧi ado ñiinţ mënţ ajoob bkow na an adoo wutan nakak na abuk aşinan undu na Benyamin. Kë nji woli dwo kawaaŋ babuk naan uwo haŋ. »
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do varão, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Kë bajej iko yi bawooŋ i kaya kaţen, ajej itaka yi banumiiŋ ado ŋyaaş ŋtëb aşë ya na Benyamin. Baya wal mënţ Ejiptu aya du uko Yoŧef.
15 E os varões tomaram aquele presente e tomaram dinheiro dobrado em suas mãos e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante da face de José.
16 Yoŧef awin Benyamin kë agakandër na babuk aşin aşë ji na naweek i balemp biki nul : « Ñooţan bañaaŋ biki du katoh, ifiŋ unŧaam iboman, bade nţa blant na nji. »
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes varões à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes varões comerão comigo ao meio-dia.
17 Kë ñiinţ ado jibi Yoŧef ajakuŋ añooţ baka du katohul.
17 E o varão fez como José dissera e o varão levou aqueles varões à casa de José.
18 Balënk wi bañooţuŋ baka du uko Yoŧef aşë ji : « Itaka yi ŋţënkuŋ du ŋşaaku ŋi nja uyaaş uŧeek iţuuŋ kë bakñooţ nja, bajotna nja, kamob kado kajuuknţën ţi ulemp. Bajej kak ŋbuuru ŋi nja. »
18 Então, temeram aqueles varões, porquanto foram levados à casa de José e diziam: Por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos e a nossos jumentos.
19 Baya añog naweek i balemp biki Yoŧef du plëman pi katoh aşë ji na a :
19 Por isso, chegaram-se ao varão que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa.
20 « Naweek, miirun! Ŋbi uyaaş uŧeek pnug ŋdeey.
20 E disseram: Ai! Senhor meu, certamente descemos, dantes, a comprar mantimento;
21 Kë wi ŋşaaŋ aban du dko di ŋnaţuŋ kafër, ŋhaabëş ŋşaaku, aşë win kë itaka yi andoluŋ ţi un kë iwo du ŋa meeţ, afënana aliŋ na itaka yi ŋlukuŋ. Ŋţij ya, yi yi.
21 e aconteceu que, chegando nós à venda e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada varão estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos.
22 Ŋkak aţij itaka pa pnug ŋdeey kak. Ŋëmme anţuuŋ ya du ŋşaaku ŋi nun. »
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Kë uŋ aşë ŧeem baka aji : « Natëŋţënën, nawut kalënk! Naşibaţi, i an na aşinan najaaŋ nadëman aţuuŋ itaka mënţ ţi ŋşaaku ŋi nan. Nji ţi uleef naan dyeenk itaka yi nan. » Wi wi aşaaŋ aţij baka Ŧimeoŋ.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Aneejan baka du katoh awul baka meel kë bañow ihoţ abot awul ŋbuuru ŋi baka ujaagal.
24 Depois, levou o varão aqueles varões à casa de José e deu- lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Bapënan iko yi bawooŋ i pţen Yoŧef abëkan ayoonka abi pde blant ţiki baţup baka kë badeena da.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Wi Yoŧef aţiişuŋ du katoh, bawula iko yi baţijuŋ aşë ŋup afëţ kaara ţi mboş.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que estava na sua mão; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Kë uŋ aşë wul baka mboş aşë hepar baka aji : « Hum di uleef uwooŋ na aşinan naţaf i nabiiŋ ajakën ba, ahuma da i? »
27 E ele lhes perguntou como estavam e disse: Vosso pai, o velho de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Baŧeema aji : « Aşinun, nalemparu, awo da, uleef uwo bnuura na a. » Bakak aŋup afëţ kaara ţi mboş.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça e inclinaram-se.
29 Wi Yoŧef akatuŋ këş aşë win Benyamin aţa'ul, abuk anin, aşë hepar aji : « I, awooŋ aţa'an i najaknuŋ i? »
29 E ele levantou os olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? Depois, ele disse: Deus te abençoe, meu filho.
30 Aŧaran apën ţiki pñaak paţi na a, kë mnkuul mañogi. Aya aneej du meeţ di nul aşë jun ŋwooni.
30 E José apressou-se, porque o seu íntimo moveu-se para o seu irmão; e procurou onde chorar, e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Wi abaaŋ, añow kaara akaŋ mnkuul aşë pën aji na balemparul baţij pde.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; e conteve-se e disse: Ponde pão.
32 Bayişa mpaţ, ayiş babuk aşin mpaţ abot ayiş bañaaŋ biki Ejiptu ţiki biki Ejiptu baanhil pde ţi dko dloolan na biki Iŧrayel : bapok uko mënţ bnuura.
32 E puseram-lhe a ele à parte, e a eles à parte, e aos egípcios que comiam com ele à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Ado babuk aşin kë baţo aŧaaŋ na a, andoluŋ na dko di awooŋ i kaţo, ajunna du bajeen te du nabaaşa, kë bukal başë ñoŋar awo ţi ptenar.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o menor segundo a sua menoridade; do que os varões se maravilhavam entre si.
34 Ul kë aşë do kë bapënan ţi kayiş ki nul idaaş innuuriiŋ awul baka. Dko di Benyamin dapel di bandukiiŋ ŋyaaş kañeen. Badaan na a, alilan akuj.
34 E apresentou-lhe as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.