Gênesis 42

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wi Yakob aŧiinkuŋ kë bawaap ŋdeey du Ejiptu, aji na babukul : « we wi naţooŋ atenar ba?
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Dŧiink kë baji bawaap ŋdeey du Ejiptu! Nayaan da naya nanug ŋdeey ŋwutna kakeţ ubon. »
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Kë babuk aşin Yoŧef iñeen baya Ejiptu pnug ŋdeey.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Kë Yakob aşë wo aando kë baya na Benyamin aţa Yoŧef ţiki aji buţaan baanwo i kajotna.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Babuk *Iŧrayel baya wal mënţ pnug ŋdeey anaakiir na bañaaŋ bankyaaŋ kak pla ŋdeey, ţiki ubon uwo kak du uŧaak wi *Kanaan.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Wal mënţ Yoŧef aţijanuŋ uŧaak, ul ajaaŋ awaap biki uŧaak bŧi ŋdeey. Babuk aşin babi aŋup ţi kadunul afëţ kaara ţi mboş.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Wi Yoŧef awinaŋ win babuk aşin aşë yikrën baka, ado ji ñaaŋ anwooŋ aambaaŋ kawinara baka. Aţiini alëbar na baka aji : « Napënna ţuŋ? »
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Yoŧef ayikrën babuk aşin kë bukal başë wo baanyikrëna.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Wal mënţ aleş ŋţaafi ŋi abiiŋ ado ţi baka aşë ji na baka : « An nawo bañaaŋ bammeniiŋ abi pten umbaŋ wi nahilanuŋ kakobna uŧaak woli nabi ugut. »
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 Kë başë pok aji : « Naweek, mënţ hënk da, ŋbi bi pnug ŋdeey.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Jibi ŋwooŋ hënk ñiinţ aloolan abukuŋ un, ŋwo bañaaŋ baŧool, un balemparu ŋënwo bañaaŋ biki ijakuŋ. »
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Kë ul aşë ji na baka : « Aa, nabi pten dko di nahilnuŋ kakobna uŧaak, woli nabi ugut. »
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Kë baŧeem aji : « Balemparu babi wo iñeen na batëb, awo bŧi babuk ñiinţ aloolan du uŧaak wi Kanaan : nampoţi aduka na aşinun kë aloŋ aneemi. »
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Yoŧef kë aji na baka : « Dţijan ţi uko wi njakuŋ.
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Uko unkţuuŋ nji naţup manjoonan wi : dmehna ţi bkow bi Farawuna kë naankpën ţi woli aţa'an aambi ţi.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Nahilan aloŋ ţi an aya aţija ; kë an naduka ţi kawo ukalabuş te ndo ten me ŋţup ŋi nan ŋajoonani, woli naandi wa kamehna kak ţi bkow bi Farawuna kaji nawo bañaaŋ biki njakuŋ aji nawoo. »
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Ajej baka bŧi awat ukalabuş, kë bado ŋnuur ŋwajanţ.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 Unuur uwajanţën Yoŧef aji na baka : « Nji dji kadëman Naşibaţi na manjoonan, ukaaŋ kë nji kaţupan uko wi nakdoluŋ kahilna kawo naankkeţ.
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Woli naţup manjoonan, aloŋ ţi an kaduka ţi, kawo ukalabuş, bandukiiŋ bayaan na ŋdeey ŋi banumiiŋ pa itoh yi baka inwooŋ na ubon.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Naţijan aţa'an nhilna nwin kë ŋţup ŋi nan ŋajoonani. » Kë badinani.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Baţëlşër aji : « Na manjoonan, ŋwo ţi pluk uko wi ŋdoluŋ abuk aşin nja : ŋwin mñaga ţi këş ki nul wi akjakuŋ na nja ŋmiira, kë ŋşë wo ŋëndi pŧiinka. Ukaaŋ kë mñaga mënţ mamëb nja. »
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Ruben aŧeem baka aji : « Mënjakan aji nawut kado napoţ buţaan i? Kë naşë wo naandii, hënkuŋ ŋluk pkeţ pi nul. »
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Baamme kë Yoŧef ate uko wi bajakuŋ, ţiki ado ñaaŋ aloŋ kë aji ţëlëş na uţup wi Ejiptu uko wi bajaaŋ baţup na uhebërë.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Yoŧef aya alow aşë wooni. Wi akakuŋ, aţiini na baka aşë do kë bamob Ŧimeoŋ atan ţi kadun ki baka.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Yoŧef ado kë baŧuman ŋşaaku ŋi babiinaanuŋ ŋdeey, abot ado kë bakakan andoluŋ itaka yi aţijuŋ ţi uşaaku wi nul wi ŋdeey. Awul baka uko uya kade na bgah.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Kë bapaf ŋdeey ţi ŋbuuru aşë ya.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Kë wi başaaŋ aya naţ du dko dloŋ kafër, aloŋ ţi baka ahaabëş uşaaku wi ŋdeey wi nul pa pwul ubuuru wi nul ude, aşë win itaka kë ipaf ţi ŋdeey duuţ.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Aji na babuk aşin : « Bakakanaan itaka yi naan, dwin ya du uşaaku naan meeţ. » Wal mënţ kë palënk pweek paşë mob baka kë bakkat kat aşë ji : « we wi Naşibaţi abaaŋ ado nja hënk ba? »
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Wi babanuŋ du Yakob aşin baka du uŧaak wi *Kanaan, baţupa uko bŧi unţëpuŋ, aji :
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 « Ñiinţ anwooŋ ajug uŧaak wi ŋyaaŋ, alëbar na un aji ŋwo bañaaŋ bammeniiŋ abi pten uŧaak wi baka kame dko di ŋkkobnuŋ wa woli ŋbi ugut.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Ŋji na a kë ŋwo bañaaŋ baŧool, kë ŋënwo bañaaŋ biki ajakuŋ.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Ŋjaka aji ŋbi wo bañaaŋ iñeen na batëb biki ñiinţ aloolan. Kë aloŋ aşë neem, kë aloŋ aduka du aşinun du uŧaak wi Kanaan.
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Kë ñiinţ ajug uŧaak aşë ŧeemun aji uko unkkaaŋ ame kë ŋţup ŋi nun ŋajoonani uwo ŋdukara aloŋ ţi un, ŋjej ŋdeey ŋi ŋnumiiŋ pa itoh yi nun ŋya.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Kë ŋşë wo i kaţija aţa'un, wal mënţ ame kë ŋënwo bañaaŋ biki ajakuŋ aji ŋwoo, ŋwo bañaaŋ baŧool. Wal mënţ akakanun abuk aşinun, ŋbot ŋhil kado kañaay na uŧaak. »
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Kë jibi bakpënanuŋ ŋdeey ţi ŋşaaku ŋi baka, kë andoluŋ aşë win itaka yi nul ţi umbooţu wi atanuŋ ya, balënk maakan bukal na aşin baka.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Wal mënţ kë Yakob aşë ji na baka : « Naŋal pdo nwaaŋ babuk naan : Dneemandën Yoŧef, abot aneemandën Ŧimeoŋ, kë naşë ŋal kak kaya na Benyamin! Ţi nji i i iko yuŋ bŧi ikjotuŋ. »
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Kë Ruben aşë ji na aşin : « Ihilan kafiŋ babuk naan batëb woli mënţiju a. Ţu'ana ţi kañen ki naan, dkakanu a! »
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Kë aji : « Abuk naan aankya na an, abuk anin aneemi kë aduka aloolan. Woli buţaan daya jotna du bgah, mnhaj kafiŋën, nji ndooŋ abi ţaf ţaf. »
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.