Gênesis 42
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC
1 Wi Yakob aŧiinkuŋ kë bawaap ŋdeey du Ejiptu, aji na babukul : « we wi naţooŋ atenar ba?
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Dŧiink kë baji bawaap ŋdeey du Ejiptu! Nayaan da naya nanug ŋdeey ŋwutna kakeţ ubon. »
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 Kë babuk aşin Yoŧef iñeen baya Ejiptu pnug ŋdeey.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Kë Yakob aşë wo aando kë baya na Benyamin aţa Yoŧef ţiki aji buţaan baanwo i kajotna.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Babuk *Iŧrayel baya wal mënţ pnug ŋdeey anaakiir na bañaaŋ bankyaaŋ kak pla ŋdeey, ţiki ubon uwo kak du uŧaak wi *Kanaan.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Wal mënţ Yoŧef aţijanuŋ uŧaak, ul ajaaŋ awaap biki uŧaak bŧi ŋdeey. Babuk aşin babi aŋup ţi kadunul afëţ kaara ţi mboş.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Wi Yoŧef awinaŋ win babuk aşin aşë yikrën baka, ado ji ñaaŋ anwooŋ aambaaŋ kawinara baka. Aţiini alëbar na baka aji : « Napënna ţuŋ? »
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yoŧef ayikrën babuk aşin kë bukal başë wo baanyikrëna.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Wal mënţ aleş ŋţaafi ŋi abiiŋ ado ţi baka aşë ji na baka : « An nawo bañaaŋ bammeniiŋ abi pten umbaŋ wi nahilanuŋ kakobna uŧaak woli nabi ugut. »
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 Kë başë pok aji : « Naweek, mënţ hënk da, ŋbi bi pnug ŋdeey.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Jibi ŋwooŋ hënk ñiinţ aloolan abukuŋ un, ŋwo bañaaŋ baŧool, un balemparu ŋënwo bañaaŋ biki ijakuŋ. »
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Kë ul aşë ji na baka : « Aa, nabi pten dko di nahilnuŋ kakobna uŧaak, woli nabi ugut. »
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Kë baŧeem aji : « Balemparu babi wo iñeen na batëb, awo bŧi babuk ñiinţ aloolan du uŧaak wi Kanaan : nampoţi aduka na aşinun kë aloŋ aneemi. »
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 Yoŧef kë aji na baka : « Dţijan ţi uko wi njakuŋ.
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 Uko unkţuuŋ nji naţup manjoonan wi : dmehna ţi bkow bi Farawuna kë naankpën ţi woli aţa'an aambi ţi.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Nahilan aloŋ ţi an aya aţija ; kë an naduka ţi kawo ukalabuş te ndo ten me ŋţup ŋi nan ŋajoonani, woli naandi wa kamehna kak ţi bkow bi Farawuna kaji nawo bañaaŋ biki njakuŋ aji nawoo. »
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Ajej baka bŧi awat ukalabuş, kë bado ŋnuur ŋwajanţ.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 Unuur uwajanţën Yoŧef aji na baka : « Nji dji kadëman Naşibaţi na manjoonan, ukaaŋ kë nji kaţupan uko wi nakdoluŋ kahilna kawo naankkeţ.
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Woli naţup manjoonan, aloŋ ţi an kaduka ţi, kawo ukalabuş, bandukiiŋ bayaan na ŋdeey ŋi banumiiŋ pa itoh yi baka inwooŋ na ubon.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 Naţijan aţa'an nhilna nwin kë ŋţup ŋi nan ŋajoonani. » Kë badinani.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Baţëlşër aji : « Na manjoonan, ŋwo ţi pluk uko wi ŋdoluŋ abuk aşin nja : ŋwin mñaga ţi këş ki nul wi akjakuŋ na nja ŋmiira, kë ŋşë wo ŋëndi pŧiinka. Ukaaŋ kë mñaga mënţ mamëb nja. »
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 Ruben aŧeem baka aji : « Mënjakan aji nawut kado napoţ buţaan i? Kë naşë wo naandii, hënkuŋ ŋluk pkeţ pi nul. »
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Baamme kë Yoŧef ate uko wi bajakuŋ, ţiki ado ñaaŋ aloŋ kë aji ţëlëş na uţup wi Ejiptu uko wi bajaaŋ baţup na uhebërë.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Yoŧef aya alow aşë wooni. Wi akakuŋ, aţiini na baka aşë do kë bamob Ŧimeoŋ atan ţi kadun ki baka.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Yoŧef ado kë baŧuman ŋşaaku ŋi babiinaanuŋ ŋdeey, abot ado kë bakakan andoluŋ itaka yi aţijuŋ ţi uşaaku wi nul wi ŋdeey. Awul baka uko uya kade na bgah.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Kë bapaf ŋdeey ţi ŋbuuru aşë ya.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Kë wi başaaŋ aya naţ du dko dloŋ kafër, aloŋ ţi baka ahaabëş uşaaku wi ŋdeey wi nul pa pwul ubuuru wi nul ude, aşë win itaka kë ipaf ţi ŋdeey duuţ.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Aji na babuk aşin : « Bakakanaan itaka yi naan, dwin ya du uşaaku naan meeţ. » Wal mënţ kë palënk pweek paşë mob baka kë bakkat kat aşë ji : « we wi Naşibaţi abaaŋ ado nja hënk ba? »
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Wi babanuŋ du Yakob aşin baka du uŧaak wi *Kanaan, baţupa uko bŧi unţëpuŋ, aji :
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 « Ñiinţ anwooŋ ajug uŧaak wi ŋyaaŋ, alëbar na un aji ŋwo bañaaŋ bammeniiŋ abi pten uŧaak wi baka kame dko di ŋkkobnuŋ wa woli ŋbi ugut.
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 Ŋji na a kë ŋwo bañaaŋ baŧool, kë ŋënwo bañaaŋ biki ajakuŋ.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Ŋjaka aji ŋbi wo bañaaŋ iñeen na batëb biki ñiinţ aloolan. Kë aloŋ aşë neem, kë aloŋ aduka du aşinun du uŧaak wi Kanaan.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Kë ñiinţ ajug uŧaak aşë ŧeemun aji uko unkkaaŋ ame kë ŋţup ŋi nun ŋajoonani uwo ŋdukara aloŋ ţi un, ŋjej ŋdeey ŋi ŋnumiiŋ pa itoh yi nun ŋya.
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 Kë ŋşë wo i kaţija aţa'un, wal mënţ ame kë ŋënwo bañaaŋ biki ajakuŋ aji ŋwoo, ŋwo bañaaŋ baŧool. Wal mënţ akakanun abuk aşinun, ŋbot ŋhil kado kañaay na uŧaak. »
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Kë jibi bakpënanuŋ ŋdeey ţi ŋşaaku ŋi baka, kë andoluŋ aşë win itaka yi nul ţi umbooţu wi atanuŋ ya, balënk maakan bukal na aşin baka.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Wal mënţ kë Yakob aşë ji na baka : « Naŋal pdo nwaaŋ babuk naan : Dneemandën Yoŧef, abot aneemandën Ŧimeoŋ, kë naşë ŋal kak kaya na Benyamin! Ţi nji i i iko yuŋ bŧi ikjotuŋ. »
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Kë Ruben aşë ji na aşin : « Ihilan kafiŋ babuk naan batëb woli mënţiju a. Ţu'ana ţi kañen ki naan, dkakanu a! »
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Kë aji : « Abuk naan aankya na an, abuk anin aneemi kë aduka aloolan. Woli buţaan daya jotna du bgah, mnhaj kafiŋën, nji ndooŋ abi ţaf ţaf. »
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.