Gênesis 41
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 « Wi iko yaŋ iţëpuŋ udo ŋşubal ŋtëb kë *Farawuna naşih i Ejiptu aşë ţaafi. Aţaafi amara mara anaţ du kañog bdëk bi bajaaŋ bado Nil,
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 aşë win uko ji ŋngit paaj na uloŋ ŋnuura ŋmag kë ŋapënna du bdëk, abi afeer ţi kabaŋ ki ba.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Akak awin kë ŋngit paaj na uloŋ kë ŋapënna du bdëk abi ţi kafeţ ki ŋŧeek, ŋawo ŋwuţaan ŋbon maakan. Ŋabi anaţ ţi kañog ŋŧeek du kabaŋ ki bdëk bi Nil,
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 aşë doh ŋngit ŋnuura ŋmag paaj na uloŋ ŋuŋ. Wal mënţ kë Farawuna aşë lënk aten.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 « Aŋoyënţ kak aşë kak aţaafi. Aţaafi kë uko uwo wo ji ŋdeey ŋnuura ŋmag ŋapën ţi kantoliin kaloolan aŧag adoo do ŋyaaş paaj na uloŋ.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Uwo kak ji ŋdeey ŋwuţaan ŋi uyook wi umayar unuur utëruŋ ŋapën ţi kafeţ ki ŋŧeek aŧag ado do ŋyaaş paaj na uloŋ.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Ŋdeey ŋwuţaan ŋafiiklën ŋdeey ŋnuura ŋmag paaj na uloŋ ŋuŋ. Wal mënţ kë Farawuna aşë lënk aten, awin kë aţaafi ţaafi.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Na nfa ahaajalaa, aşë du baţeŋan na bañaaŋ bakowţaan bŧi ţi Ejiptu. Aţup baka ŋţaafi ŋi adoluŋ kë nin aloŋ aanhil pţupa ŋa.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Kë naweek i baboman Farawuna poot aşë ji na a : Dbaaŋ aleş uko wi mbiiŋ awo i kado.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Farawuna abi deebaţër balemparul, nji na naweek i bajuŋ. Ajejun awat ukalabuş du naşih i bayeŋ biki nul.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Ŋţaafi un batëb bŧi ţi uŧejan uloolan, kë uko wi ŋţaafi ŋi nun ujakuŋ uşë paţ.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Uka du ukalabuş naţaşa aloŋ nahebërë, anwooŋ nalemp i naşih i bayeŋ. Ŋkakalëşa ŋţaafi ŋi nun, kaşë ţupun uko wi ŋajaki. Aţup andoluŋ ŋţaafi ŋi nul.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Kë jibi aţupuŋ un, hënk di uţëpuŋ: bakakanaan du ulemp wi naan, kë undu başë yoonta. »
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Kë Farawuna aşë do kë badu Yoŧef, kë başë ŧaran apënana du ukalabuş. Bapuunka, aţëlëşa imişa aşë ţija ţi kadun ki Farawuna.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Farawuna aji na a : « Dţaafi, kë nin aloŋ aşë wo aanhil pţupën uko wi ŋajakuŋ. Kë başë ţupën aji iji kwin ŋţaafi. »
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Kë Yoŧef aşë ŧeema aji : « Mënţ nji dhiluŋ pdo uko mënţ! Naşibaţi akţupuŋ Farawuna uko wi ŋţaafi ŋi nul ŋajakuŋ. »
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Kë aşë ji na a : « Dţaafi kë uwo wo ji dnaţ ţi kabaŋ ki bdëk bi Nil,
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 aşë win ŋngit paaj na uloŋ ŋnuura ŋmag kë ŋapënna du bdëk bi Nil abi afeer ţi kabaŋ.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Dkak awin kak kë ŋngit paaj na uloŋ ŋwuţaan, ŋbon ŋkay maakan kë ŋapën ţi kafeţ ki ŋŧeek, mëmbaaŋ kawina ŋngit ŋanwuţi ji ŋaŋ ţi Ejiptu bŧi.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Ŋngit ŋwuţaan ŋbon ŋadoh ŋngit paaj na uloŋ ŋŧeek ŋanwooŋ ŋnuura.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Kë wi ŋayooruŋ ŋa, iindo ji kwin win me ŋayoor ŋundu, ţiki ŋabona bon awuţëţ ji kaŧeeku. Wal mënţ kë nşë lënk aten.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Dkak aŋoyënţ aşë ţaafi kak, dţaafi awin kë uwo wo ji ŋdeey ŋnuura ŋmag ŋapën ţi kantoliin kaloolan aŧag ado do ŋyaaş paaj na uloŋ.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Kë ŋdeey ŋwuţaan ŋkay ŋi uyook wi umayar unuur utëruŋ ŋakak apën ţi pntooliin mënţ aŧag ado do ŋyaaş paaj na uloŋ.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Ŋdeey ŋwuţaan ŋafiiklën ŋdeey ŋnuura paaj na uloŋ ŋuŋ. Dţup ŋţaafi ŋi baţeŋan, kë nin aloŋ aanhil pţupën uko wi nhiluŋ kaŧiink. »
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Yoŧef aji na Farawuna : « Ŋţaafi ŋi Farawuna adoluŋ ŋawo ŋloolan. Naşibaţi aţupa uko wi akdoluŋ.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Ŋngit paaj na uloŋ ŋnuura ŋawo ŋşubal paaj na uloŋ, ŋdeey ŋnuura ŋampënuŋ ţi pntooliin aŧag te ŋyaaş paaj na uloŋ ŋawo ŋşubal paaj na uloŋ: ŋţaafi ŋawo ŋloolan.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Kë ŋngit ŋbon ŋwuţaan paaj na uloŋ ŋankbiiŋ ţi kafeţ ki ŋŧeek na ŋdeey ŋwuţaan ŋanŧaguŋ ţi kantoliin te ŋyaaş paaj na uloŋ ŋi uyook wi umayar unuur utëruŋ ŋakak awo ŋşubal paaj na uloŋ. Uko mënţ uyuuj kë uka ŋşubal paaj na uloŋ ŋi ubon uweek.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 « Jibi nţupuŋ Farawuna, Naşibaţi ayuuja yuuj uko wi akdoluŋ.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Udun aka ŋşubal paaj na uloŋ, pyok pweek pawo ţi uŧaak wi Ejiptu bŧi.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 Woli ŋşubal mënţ ŋaţëpi, ŋşubal paaj na uloŋ ŋi ubon uweek ŋaşë bi. Bañaaŋ bado ţilma ţilma pyok pambiiŋ awo ţi uŧaak wi Ejiptu. Ubon mënţ unooran, uhajan uŧaak maakan.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Bañaaŋ bado ţilma ţilma pyok pambiiŋ awo ţi uŧaak, ubon mënţ uhajan wa maakan.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Woli iwin kë Farawuna aţaafi ŋyaaş ŋtëb uwo kë Naşibaţi ado uko mënţ na manjoonan, adoo ŧaran ŧaran kado wa.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 « Hënkuŋ Farawuna alaan ñaaŋ natit anwooŋ na uşal unŧuŋa aţu'a ţi bkow bi uŧaak wi Ejiptu bŧi.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Farawuna anaţiin, aţuun balemp biki nul ţi uŧaak, ţi ŋşubal paaj na aloŋ ŋi pyok, baţuun bañaaŋ badoki bafaş uko wi bakituŋ kado ifah kañeen kapënan kaloŋ kaluku.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Baţonkan ŋdeey bŧi ţi ŋşubal ŋi pyok. Farawuna aţuun baka pţu ŋdeey du inkuŧi du ŋbeeka bahank ŋa da.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Ŋdeey ŋuŋ bahank ŋa pa ŋşubal paaj na uloŋ ŋi ubon ţi uŧaak wi Ejiptu ; hënk bañaaŋ biki uŧaak bawutna kakeţ wal wi ubon ukbiiŋ kabi. »
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Ŋţup ŋi Yoŧef ŋalil *Farawuna na banjaaŋ baţënka pşih bŧi.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Farawuna aji na baka : « Ŋhilan kawin ñaaŋ aloŋ aŧënţ i i? Anwooŋ na Uhaaş wi Naşibaţi? »
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Aji na Yoŧef : « Wi Naşibaţi adoliiŋ kë ime uko wi, uunka nin ñaaŋ antituŋ, anwooŋ na uşal unŧuŋa ji iwi.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Iwi ikwooŋ naweek i katoh ki naan, bañaaŋ biki uŧaak bŧi bado kado uko wi ijakuŋ, pţij pi pşih ţañ pakţuuŋ mpelu.
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Dţu'u ţi kadun ki uŧaak wi Ejiptu bŧi. »
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Farawuna apënan wal mënţ paneel panwooŋ ţi kañen ki nul awoh Yoŧef. Awoharana imişa yi paŧenda pdaaŋ abot aţu'a bkitrën bi wuuru ţi kaţuţ.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Apayana ţi ukaaru wi nul utëbanţën wi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ unwooŋ wi nalemparul aññognuluŋ. Kë başë huuran ţi kadunul aji : « Naţëpaana! » Kë hënk di di Farawuna aţu'u luŋ ţi kadun ki uŧaak wi Ejiptu bŧi.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Aji na Yoŧef : « Nji dwooŋ Farawuna, kë nin aloŋ ţi Ejiptu aşë wo aankdo uko wi iwooŋ iindinanii. »
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Wi wi aţu'uluŋ katim ki Şafnat Paneya aşë wula Aŧenat abuk Potifera naţeŋan i On kë aniimi. Kë Yoŧef aşë ñaay na uŧaak wi Ejiptu bŧi.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Yoŧef aka ŋşubal iñeen ŋwajanţ wi baţijuluŋ ţi kadun ki Farawuna naşih i Ejiptu. Apën aduk Farawuna aşë ñaay na uŧaak wi Ejiptu bŧi.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Ţi ŋşubal paaj na uloŋ ŋi pyok, mboş manwul ŋdeey ŋŧum maakan.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Kë Yoŧef ado kë baţoonkan ŋdeey ŋi ŋşubal paaj na uloŋ ŋuŋ aţu ŋa ţi ŋbeeka. Aji ţu ţi ubeeka undoli ŋdeey ŋi ŋţeeh ŋanfooyuŋ wa.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Ahank ŋdeey kë ŋaŧum ji pyiw pi bdëk, ŋaŧum pŧum paŋ kë badoo ţañan pniib ŋa, ţiki ŋaŧum pŧum pweek maakan.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Ji uşubal wi ubon udo kabi, Aŧenat abuk Potifera naţeŋan i On, abukar Yoŧef bapoţ biinţ batëb.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Yoŧef awul naŧeek katim ki Manaŧe, aji : « Naşibaţi ado kë nţilma unoor wi naan bŧi, abot ado kë nţilma katoh ki paapa bŧi. »
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Awul natëbanţën katim ki Efrayim, aji : « Naşibaţi ado kë kabuk kajoobëţ na nji ţi uŧaak wi pjuuk pi naan. »
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Wal mënţan kë ŋşubal paaj na uloŋ ŋi pyok ţi Ejiptu kë ŋaşë ba,
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 kë ŋi paaj na uloŋ ŋi ubon uweek ŋaşë jun, jibi Yoŧef abiiŋ aţup. Ubon uwo ţi ŋŧaak bŧi, kë uko ude uşë wo ţi Ejiptu.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Wi bañaaŋ biki Ejiptu bawooŋ baankak aka uko ude, baya du *Farawuna ahuuran ahepara uko ude, kë aji na baka : « Nayaan du Yoŧef, nado uko wi akjakanaŋ. »
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Ubon uwo ţi uŧaak bŧi. Kë Yoŧef ahaabëş inkuŧi yi bahankuŋ ŋdeey aşë waap ŋa bañaaŋ biki Ejiptu. Ubon ubaa kak adëma dëm du uŧaak.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Bañaaŋ bapënna ŋŧaak bŧi abi Ejiptu pnug ŋdeey du Yoŧef ţiki ubon udëm ţi ŋŧaak bŧi.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.