Gênesis 41
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 « Wi iko yaŋ iţëpuŋ udo ŋşubal ŋtëb kë *Farawuna naşih i Ejiptu aşë ţaafi. Aţaafi amara mara anaţ du kañog bdëk bi bajaaŋ bado Nil,
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 aşë win uko ji ŋngit paaj na uloŋ ŋnuura ŋmag kë ŋapënna du bdëk, abi afeer ţi kabaŋ ki ba.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Akak awin kë ŋngit paaj na uloŋ kë ŋapënna du bdëk abi ţi kafeţ ki ŋŧeek, ŋawo ŋwuţaan ŋbon maakan. Ŋabi anaţ ţi kañog ŋŧeek du kabaŋ ki bdëk bi Nil,
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 aşë doh ŋngit ŋnuura ŋmag paaj na uloŋ ŋuŋ. Wal mënţ kë Farawuna aşë lënk aten.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 « Aŋoyënţ kak aşë kak aţaafi. Aţaafi kë uko uwo wo ji ŋdeey ŋnuura ŋmag ŋapën ţi kantoliin kaloolan aŧag adoo do ŋyaaş paaj na uloŋ.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Uwo kak ji ŋdeey ŋwuţaan ŋi uyook wi umayar unuur utëruŋ ŋapën ţi kafeţ ki ŋŧeek aŧag ado do ŋyaaş paaj na uloŋ.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Ŋdeey ŋwuţaan ŋafiiklën ŋdeey ŋnuura ŋmag paaj na uloŋ ŋuŋ. Wal mënţ kë Farawuna aşë lënk aten, awin kë aţaafi ţaafi.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Na nfa ahaajalaa, aşë du baţeŋan na bañaaŋ bakowţaan bŧi ţi Ejiptu. Aţup baka ŋţaafi ŋi adoluŋ kë nin aloŋ aanhil pţupa ŋa.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Kë naweek i baboman Farawuna poot aşë ji na a : Dbaaŋ aleş uko wi mbiiŋ awo i kado.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Farawuna abi deebaţër balemparul, nji na naweek i bajuŋ. Ajejun awat ukalabuş du naşih i bayeŋ biki nul.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Ŋţaafi un batëb bŧi ţi uŧejan uloolan, kë uko wi ŋţaafi ŋi nun ujakuŋ uşë paţ.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Uka du ukalabuş naţaşa aloŋ nahebërë, anwooŋ nalemp i naşih i bayeŋ. Ŋkakalëşa ŋţaafi ŋi nun, kaşë ţupun uko wi ŋajaki. Aţup andoluŋ ŋţaafi ŋi nul.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Kë jibi aţupuŋ un, hënk di uţëpuŋ: bakakanaan du ulemp wi naan, kë undu başë yoonta. »
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Kë Farawuna aşë do kë badu Yoŧef, kë başë ŧaran apënana du ukalabuş. Bapuunka, aţëlëşa imişa aşë ţija ţi kadun ki Farawuna.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Farawuna aji na a : « Dţaafi, kë nin aloŋ aşë wo aanhil pţupën uko wi ŋajakuŋ. Kë başë ţupën aji iji kwin ŋţaafi. »
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Kë Yoŧef aşë ŧeema aji : « Mënţ nji dhiluŋ pdo uko mënţ! Naşibaţi akţupuŋ Farawuna uko wi ŋţaafi ŋi nul ŋajakuŋ. »
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Kë aşë ji na a : « Dţaafi kë uwo wo ji dnaţ ţi kabaŋ ki bdëk bi Nil,
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 aşë win ŋngit paaj na uloŋ ŋnuura ŋmag kë ŋapënna du bdëk bi Nil abi afeer ţi kabaŋ.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Dkak awin kak kë ŋngit paaj na uloŋ ŋwuţaan, ŋbon ŋkay maakan kë ŋapën ţi kafeţ ki ŋŧeek, mëmbaaŋ kawina ŋngit ŋanwuţi ji ŋaŋ ţi Ejiptu bŧi.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Ŋngit ŋwuţaan ŋbon ŋadoh ŋngit paaj na uloŋ ŋŧeek ŋanwooŋ ŋnuura.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Kë wi ŋayooruŋ ŋa, iindo ji kwin win me ŋayoor ŋundu, ţiki ŋabona bon awuţëţ ji kaŧeeku. Wal mënţ kë nşë lënk aten.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Dkak aŋoyënţ aşë ţaafi kak, dţaafi awin kë uwo wo ji ŋdeey ŋnuura ŋmag ŋapën ţi kantoliin kaloolan aŧag ado do ŋyaaş paaj na uloŋ.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Kë ŋdeey ŋwuţaan ŋkay ŋi uyook wi umayar unuur utëruŋ ŋakak apën ţi pntooliin mënţ aŧag ado do ŋyaaş paaj na uloŋ.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Ŋdeey ŋwuţaan ŋafiiklën ŋdeey ŋnuura paaj na uloŋ ŋuŋ. Dţup ŋţaafi ŋi baţeŋan, kë nin aloŋ aanhil pţupën uko wi nhiluŋ kaŧiink. »
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Yoŧef aji na Farawuna : « Ŋţaafi ŋi Farawuna adoluŋ ŋawo ŋloolan. Naşibaţi aţupa uko wi akdoluŋ.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Ŋngit paaj na uloŋ ŋnuura ŋawo ŋşubal paaj na uloŋ, ŋdeey ŋnuura ŋampënuŋ ţi pntooliin aŧag te ŋyaaş paaj na uloŋ ŋawo ŋşubal paaj na uloŋ: ŋţaafi ŋawo ŋloolan.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Kë ŋngit ŋbon ŋwuţaan paaj na uloŋ ŋankbiiŋ ţi kafeţ ki ŋŧeek na ŋdeey ŋwuţaan ŋanŧaguŋ ţi kantoliin te ŋyaaş paaj na uloŋ ŋi uyook wi umayar unuur utëruŋ ŋakak awo ŋşubal paaj na uloŋ. Uko mënţ uyuuj kë uka ŋşubal paaj na uloŋ ŋi ubon uweek.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 « Jibi nţupuŋ Farawuna, Naşibaţi ayuuja yuuj uko wi akdoluŋ.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 Udun aka ŋşubal paaj na uloŋ, pyok pweek pawo ţi uŧaak wi Ejiptu bŧi.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Woli ŋşubal mënţ ŋaţëpi, ŋşubal paaj na uloŋ ŋi ubon uweek ŋaşë bi. Bañaaŋ bado ţilma ţilma pyok pambiiŋ awo ţi uŧaak wi Ejiptu. Ubon mënţ unooran, uhajan uŧaak maakan.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Bañaaŋ bado ţilma ţilma pyok pambiiŋ awo ţi uŧaak, ubon mënţ uhajan wa maakan.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Woli iwin kë Farawuna aţaafi ŋyaaş ŋtëb uwo kë Naşibaţi ado uko mënţ na manjoonan, adoo ŧaran ŧaran kado wa.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 « Hënkuŋ Farawuna alaan ñaaŋ natit anwooŋ na uşal unŧuŋa aţu'a ţi bkow bi uŧaak wi Ejiptu bŧi.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Farawuna anaţiin, aţuun balemp biki nul ţi uŧaak, ţi ŋşubal paaj na aloŋ ŋi pyok, baţuun bañaaŋ badoki bafaş uko wi bakituŋ kado ifah kañeen kapënan kaloŋ kaluku.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Baţonkan ŋdeey bŧi ţi ŋşubal ŋi pyok. Farawuna aţuun baka pţu ŋdeey du inkuŧi du ŋbeeka bahank ŋa da.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Ŋdeey ŋuŋ bahank ŋa pa ŋşubal paaj na uloŋ ŋi ubon ţi uŧaak wi Ejiptu ; hënk bañaaŋ biki uŧaak bawutna kakeţ wal wi ubon ukbiiŋ kabi. »
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ŋţup ŋi Yoŧef ŋalil *Farawuna na banjaaŋ baţënka pşih bŧi.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Farawuna aji na baka : « Ŋhilan kawin ñaaŋ aloŋ aŧënţ i i? Anwooŋ na Uhaaş wi Naşibaţi? »
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Aji na Yoŧef : « Wi Naşibaţi adoliiŋ kë ime uko wi, uunka nin ñaaŋ antituŋ, anwooŋ na uşal unŧuŋa ji iwi.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Iwi ikwooŋ naweek i katoh ki naan, bañaaŋ biki uŧaak bŧi bado kado uko wi ijakuŋ, pţij pi pşih ţañ pakţuuŋ mpelu.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Dţu'u ţi kadun ki uŧaak wi Ejiptu bŧi. »
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Farawuna apënan wal mënţ paneel panwooŋ ţi kañen ki nul awoh Yoŧef. Awoharana imişa yi paŧenda pdaaŋ abot aţu'a bkitrën bi wuuru ţi kaţuţ.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Apayana ţi ukaaru wi nul utëbanţën wi ŋmpëlënŧ ŋakpuluŋ unwooŋ wi nalemparul aññognuluŋ. Kë başë huuran ţi kadunul aji : « Naţëpaana! » Kë hënk di di Farawuna aţu'u luŋ ţi kadun ki uŧaak wi Ejiptu bŧi.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Aji na Yoŧef : « Nji dwooŋ Farawuna, kë nin aloŋ ţi Ejiptu aşë wo aankdo uko wi iwooŋ iindinanii. »
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Wi wi aţu'uluŋ katim ki Şafnat Paneya aşë wula Aŧenat abuk Potifera naţeŋan i On kë aniimi. Kë Yoŧef aşë ñaay na uŧaak wi Ejiptu bŧi.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Yoŧef aka ŋşubal iñeen ŋwajanţ wi baţijuluŋ ţi kadun ki Farawuna naşih i Ejiptu. Apën aduk Farawuna aşë ñaay na uŧaak wi Ejiptu bŧi.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Ţi ŋşubal paaj na uloŋ ŋi pyok, mboş manwul ŋdeey ŋŧum maakan.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Kë Yoŧef ado kë baţoonkan ŋdeey ŋi ŋşubal paaj na uloŋ ŋuŋ aţu ŋa ţi ŋbeeka. Aji ţu ţi ubeeka undoli ŋdeey ŋi ŋţeeh ŋanfooyuŋ wa.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Ahank ŋdeey kë ŋaŧum ji pyiw pi bdëk, ŋaŧum pŧum paŋ kë badoo ţañan pniib ŋa, ţiki ŋaŧum pŧum pweek maakan.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Ji uşubal wi ubon udo kabi, Aŧenat abuk Potifera naţeŋan i On, abukar Yoŧef bapoţ biinţ batëb.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yoŧef awul naŧeek katim ki Manaŧe, aji : « Naşibaţi ado kë nţilma unoor wi naan bŧi, abot ado kë nţilma katoh ki paapa bŧi. »
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Awul natëbanţën katim ki Efrayim, aji : « Naşibaţi ado kë kabuk kajoobëţ na nji ţi uŧaak wi pjuuk pi naan. »
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Wal mënţan kë ŋşubal paaj na uloŋ ŋi pyok ţi Ejiptu kë ŋaşë ba,
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 kë ŋi paaj na uloŋ ŋi ubon uweek ŋaşë jun, jibi Yoŧef abiiŋ aţup. Ubon uwo ţi ŋŧaak bŧi, kë uko ude uşë wo ţi Ejiptu.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Wi bañaaŋ biki Ejiptu bawooŋ baankak aka uko ude, baya du *Farawuna ahuuran ahepara uko ude, kë aji na baka : « Nayaan du Yoŧef, nado uko wi akjakanaŋ. »
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Ubon uwo ţi uŧaak bŧi. Kë Yoŧef ahaabëş inkuŧi yi bahankuŋ ŋdeey aşë waap ŋa bañaaŋ biki Ejiptu. Ubon ubaa kak adëma dëm du uŧaak.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Bañaaŋ bapënna ŋŧaak bŧi abi Ejiptu pnug ŋdeey du Yoŧef ţiki ubon udëm ţi ŋŧaak bŧi.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.