Gênesis 37

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kë Yakob ul aşë duka du uŧaak wi Kanaan wi aşin abiiŋ awo.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Uko wi katoh ki Yakob wii wi : Yoŧef aka ŋşubal iñeen na paaj na uloŋ aji yafan ŋkaneel na ŋpi na babuk aşin. Ado kpoţ ki nul na babuk Bila na Ŧilpa bahar aşin. Yoŧef abi ţup aşin baka aji baji bado iko iwuţaan.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Kë Yakob i bakakuŋ ado Iŧrayel aşë ŋal Yoŧef apelan babukul bŧi ţiki abuka wi awooŋ naţaf, ado kë badola kamişa kanuura.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Kë babuk aşin başë win kë aşin baka aŋala apel baka, kë başë şoor Yoŧef adoo wo baanji baţiini na a bnuura.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Unuur uloŋ, Yoŧef aţaafi aşë ţup ŋa babuk aşin, kë bukal babaa şoora şoor maakan apel.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Yoŧef aji na baka : « Naŧiinkan ŋţaafi ŋi ndoluŋ:
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Dţaafi kë ŋwo wo ji ŋwo ţi ptan intooliin du uţeeh, kë bdaaj bi intooliin bi naan başë mara mara awo bnaţ kë idaaj yi nan işë fooy ba aşë wo wo ji iko inŋupuŋ ţi kadun ki bi naan. »
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Babuk aşin baŧeema aji : « Woon işal aji iwo naşih i nun kë ŋwo i kado kado uko wi ijakuŋ? » Ŋţaafi ŋi nul na ŋţup ŋi nul ŋado kë başoora kak maakan.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Yoŧef akak aţaafi kak aţup babuk aşin aji : « Natenan, dkak aţaafi kak kë uwo wo ji bnuur, pli na ŋjah iñeen na uloolan ŋaŋup ţi kadun naan. »
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Aţup uko waŋ aşin kak, kë uŋ aşë ŋoman na a aji : « Kë ŋţaafi ŋuŋ ŋi idoluŋ! Nji, naan na babuk şaaş ŋbi kaŋup ţi kadunu i? »
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Babuk aşin bakuja maakan kë aşin aşë hank uko waŋ ţi uşal.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Unuur uloŋ, babuk aşin Yoŧef baya byafan bi batani bi aşin baka du Ŧikem.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Yakob aşin i bakakuŋ ado Iŧrayel aji na Yoŧef : « Babuk şaaş bawo du byafan du Ŧikem. Biin dyilu du baka. »
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Yakob akak aji na a : « Yaan iten jibi bawoori bukal na ŋnŧaam işë ibi iţupën. » Ayilna du dko danwooŋ du uţeeh wi inkuŋ du Hebroŋ kë Yoŧef aşë ya aban Ŧikem.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Ñiinţ aloŋ ayit na a, kë akñaay na uţeeh aşë hepara aji : « We wi iklaaŋ ba? »
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Kë aŧeem aji : « Dla babuk paapa. Dkooţu kooţ ţupaan dko di bakyafanaanuŋ ŋnŧaam ŋi baka. »
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Kë ñiinţ aji na a : « Bapën ţi, dŧiink kë baji baya Dotan. » Kë Yoŧef apën ala babuk aşin aya ţënk baka du Dotan.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Bawina kë akbi du kalowan aşë ŧiinkar ji abi ado kaban du baka aji bafiŋa.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Baţiini aji : « Natenan ajug ŋţaafi akbiiŋ hënk.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Hënkuŋ, najoh ŋfiŋa ŋşë ŋfëla du bhër bloŋ, ŋyale ŋya ji uko uloŋ ujooţ wi uţeeh udohuluŋ. Wal mënţ ŋten uko wi ŋţaafi ŋi nul ŋakkakuŋ. »
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Kë Ruben aşë ŧiink baka, aŋal pbuuran Yoŧef. Aji na baka : « Ŋwut kafiŋa.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Naktul pñaak! Nafëlana du bhër bloŋ du *pndiiş, nawutan kafiŋa këme kakoba. » Ruben ado do haŋ kahilna kabuurana kakakana du aşin.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Wi Yoŧef abanuŋ kë babuk aşin başë wohëşa kamişa kanuura ki awohuŋ aşë
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 jeja awat du bhër bloŋ. Bhër mënţ baanwo na meel.Bafël Yoŧef du bhër bweek|src="co00705c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="37.24"
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Baya wal mënţ aya aţo ade. Wi bakatuŋ këş aşë win pnŧuk pi bahişmayelit kë pakpëna Gilaad. Ŋnŧaam ŋi pnkunkaali ŋi baka ŋajij iko iŧum iŧaabanaani pde, ilil pţëkëñ na ikuraaraani yi baţijuŋ kaya kawaap du Ejiptu.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Kë Yuda aşë ji na babuk aşin : « We wi ŋkkaaŋ şëm ŋfiŋ abuk aşin nja abot amen pkeţ pi nul ba?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Nawulën ŋwaapa bahişmayelit, ŋwut kafiŋa. Awo abuk aşin nja, ŋwo biki pñaak ploolan. » Kë baŧiinka.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Kë bawaap bahişmayelit başë ţëp. Kë baweekul başë pënana ţi bhër, awaapa baka itaka inliŋuŋ na baluk bi ŋşubal ŋtëb na kli paaj bi nayafan, kë bukuŋ bañooţa Ejiptu.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Kë wi Ruben akakuŋ du bhër, aanţënk da Yoŧef. Atow imişa yi nul,
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 aşë kak du babuk aşin aji na baka : « Napoţ aanwo du bhër, hum di di nji kadoluŋ hënkuŋ? »
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Babuk aşin Yoŧef bajej wal mënţ upi udow afiŋ, aşë jej kamişa ki Yoŧef ayek ţi pñaak.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Bañooţ kamişa kanuura kuŋ aşin baka aşë ji na a : « Paap, uko wi ŋyaaŋ awin wii wi, tenan me kawo kamişa ki abuku. »
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Kë uŋ aten ka aşë ji : « Kamişa ki abuk naan ka. Uko uloŋ ujooţ wi uţeeh upitëş Yoŧef adoha. »
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Yakob atow imişa yi nul wal mënţ awohara iko yi puum. Aţëga pkeţ pi abukul ajon.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Babukul bŧi, biinţ na baaţ, babi pyompana, kë aşë pok aji : « A-a dţëga ţëga te kado kaluŋ kaya kaţënk abuk naan du mnkeţ. » Yakob awooni'ara wooni abukul.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Bahişmayelit baya waap Yoŧef ñiinţ aloŋ i katim ki Potifar du Ejiptu. Ñiinţ mënţ awo ţi baweek biki pşih pi Farawuna naşih i Ejiptu, ul awooŋ naşih i bayeŋ biki nul.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.