Gênesis 37

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kë Yakob ul aşë duka du uŧaak wi Kanaan wi aşin abiiŋ awo.
1 Habitou Jacó na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Uko wi katoh ki Yakob wii wi : Yoŧef aka ŋşubal iñeen na paaj na uloŋ aji yafan ŋkaneel na ŋpi na babuk aşin. Ado kpoţ ki nul na babuk Bila na Ŧilpa bahar aşin. Yoŧef abi ţup aşin baka aji baji bado iko iwuţaan.
2 Esta é a história de Jacó. Tendo José dezessete anos, apascentava os rebanhos com seus irmãos; sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Kë Yakob i bakakuŋ ado Iŧrayel aşë ŋal Yoŧef apelan babukul bŧi ţiki abuka wi awooŋ naţaf, ado kë badola kamişa kanuura.
3 Ora, Israel amava mais a José que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica talar de mangas compridas.
4 Kë babuk aşin başë win kë aşin baka aŋala apel baka, kë başë şoor Yoŧef adoo wo baanji baţiini na a bnuura.
4 Vendo, pois, seus irmãos que o pai o amava mais que a todos os outros filhos, odiaram-no e já não lhe podiam falar pacificamente.
5 Unuur uloŋ, Yoŧef aţaafi aşë ţup ŋa babuk aşin, kë bukal babaa şoora şoor maakan apel.
5 Teve José um sonho e o relatou a seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Yoŧef aji na baka : « Naŧiinkan ŋţaafi ŋi ndoluŋ:
6 Pois lhes disse: Rogo-vos, ouvi este sonho que tive:
7 Dţaafi kë ŋwo wo ji ŋwo ţi ptan intooliin du uţeeh, kë bdaaj bi intooliin bi naan başë mara mara awo bnaţ kë idaaj yi nan işë fooy ba aşë wo wo ji iko inŋupuŋ ţi kadun ki bi naan. »
7 Atávamos feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé; e os vossos feixes o rodeavam e se inclinavam perante o meu.
8 Babuk aşin baŧeema aji : « Woon işal aji iwo naşih i nun kë ŋwo i kado kado uko wi ijakuŋ? » Ŋţaafi ŋi nul na ŋţup ŋi nul ŋado kë başoora kak maakan.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Reinarás, com efeito, sobre nós? E sobre nós dominarás realmente? E com isso tanto mais o odiavam, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Yoŧef akak aţaafi kak aţup babuk aşin aji : « Natenan, dkak aţaafi kak kë uwo wo ji bnuur, pli na ŋjah iñeen na uloolan ŋaŋup ţi kadun naan. »
9 Teve ainda outro sonho e o referiu a seus irmãos, dizendo: Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Aţup uko waŋ aşin kak, kë uŋ aşë ŋoman na a aji : « Kë ŋţaafi ŋuŋ ŋi idoluŋ! Nji, naan na babuk şaaş ŋbi kaŋup ţi kadunu i? »
10 Contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o o pai e lhe disse: Que sonho é esse que tiveste? Acaso, viremos, eu e tua mãe e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Babuk aşin bakuja maakan kë aşin aşë hank uko waŋ ţi uşal.
11 Seus irmãos lhe tinham ciúmes; o pai, no entanto, considerava o caso consigo mesmo.
12 Unuur uloŋ, babuk aşin Yoŧef baya byafan bi batani bi aşin baka du Ŧikem.
12 E, como foram os irmãos apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Yakob aşin i bakakuŋ ado Iŧrayel aji na Yoŧef : « Babuk şaaş bawo du byafan du Ŧikem. Biin dyilu du baka. »
13 perguntou Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Yakob akak aji na a : « Yaan iten jibi bawoori bukal na ŋnŧaam işë ibi iţupën. » Ayilna du dko danwooŋ du uţeeh wi inkuŋ du Hebroŋ kë Yoŧef aşë ya aban Ŧikem.
14 Disse-lhe Israel: Vai, agora, e vê se vão bem teus irmãos e o rebanho; e traze-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Ñiinţ aloŋ ayit na a, kë akñaay na uţeeh aşë hepara aji : « We wi iklaaŋ ba? »
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: Que procuras?
16 Kë aŧeem aji : « Dla babuk paapa. Dkooţu kooţ ţupaan dko di bakyafanaanuŋ ŋnŧaam ŋi baka. »
16 Respondeu: Procuro meus irmãos; dize-me: Onde apascentam eles o rebanho?
17 Kë ñiinţ aji na a : « Bapën ţi, dŧiink kë baji baya Dotan. » Kë Yoŧef apën ala babuk aşin aya ţënk baka du Dotan.
17 Disse-lhe o homem: Foram-se daqui, pois ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. Então, seguiu José atrás dos irmãos e os achou em Dotã.
18 Bawina kë akbi du kalowan aşë ŧiinkar ji abi ado kaban du baka aji bafiŋa.
18 De longe o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Baţiini aji : « Natenan ajug ŋţaafi akbiiŋ hënk.
19 E dizia um ao outro: Vem lá o tal sonhador!
20 Hënkuŋ, najoh ŋfiŋa ŋşë ŋfëla du bhër bloŋ, ŋyale ŋya ji uko uloŋ ujooţ wi uţeeh udohuluŋ. Wal mënţ ŋten uko wi ŋţaafi ŋi nul ŋakkakuŋ. »
20 Vinde, pois, agora, matemo-lo e lancemo-lo numa destas cisternas; e diremos: Um animal selvagem o comeu; e vejamos em que lhe darão os sonhos.
21 Kë Ruben aşë ŧiink baka, aŋal pbuuran Yoŧef. Aji na baka : « Ŋwut kafiŋa.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Naktul pñaak! Nafëlana du bhër bloŋ du *pndiiş, nawutan kafiŋa këme kakoba. » Ruben ado do haŋ kahilna kabuurana kakakana du aşin.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cisterna que está no deserto, e não ponhais mão sobre ele; isto disse para o livrar deles, a fim de o restituir ao pai.
23 Wi Yoŧef abanuŋ kë babuk aşin başë wohëşa kamişa kanuura ki awohuŋ aşë
23 Mas, logo que chegou José a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia.
24 jeja awat du bhër bloŋ. Bhër mënţ baanwo na meel.Bafël Yoŧef du bhër bweek|src="co00705c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="37.24"
24 E, tomando-o, o lançaram na cisterna, vazia, sem água.
25 Baya wal mënţ aya aţo ade. Wi bakatuŋ këş aşë win pnŧuk pi bahişmayelit kë pakpëna Gilaad. Ŋnŧaam ŋi pnkunkaali ŋi baka ŋajij iko iŧum iŧaabanaani pde, ilil pţëkëñ na ikuraaraani yi baţijuŋ kaya kawaap du Ejiptu.
25 Ora, sentando-se para comer pão, olharam e viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade; seus camelos traziam arômatas, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Kë Yuda aşë ji na babuk aşin : « We wi ŋkkaaŋ şëm ŋfiŋ abuk aşin nja abot amen pkeţ pi nul ba?
26 Então, disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar o nosso irmão e esconder-lhe o sangue?
27 Nawulën ŋwaapa bahişmayelit, ŋwut kafiŋa. Awo abuk aşin nja, ŋwo biki pñaak ploolan. » Kë baŧiinka.
27 Vinde, vendamo-lo aos ismaelitas; não ponhamos sobre ele a mão, pois é nosso irmão e nossa carne. Seus irmãos concordaram.
28 Kë bawaap bahişmayelit başë ţëp. Kë baweekul başë pënana ţi bhër, awaapa baka itaka inliŋuŋ na baluk bi ŋşubal ŋtëb na kli paaj bi nayafan, kë bukuŋ bañooţa Ejiptu.
28 E, passando os mercadores midianitas, os irmãos de José o alçaram, e o tiraram da cisterna, e o venderam por vinte siclos de prata aos ismaelitas; estes levaram José ao Egito.
29 Kë wi Ruben akakuŋ du bhër, aanţënk da Yoŧef. Atow imişa yi nul,
29 Tendo Rúben voltado à cisterna, eis que José não estava nela; então, rasgou as suas vestes.
30 aşë kak du babuk aşin aji na baka : « Napoţ aanwo du bhër, hum di di nji kadoluŋ hënkuŋ? »
30 E, voltando a seus irmãos, disse: Não está lá o menino; e, eu, para onde irei?
31 Babuk aşin Yoŧef bajej wal mënţ upi udow afiŋ, aşë jej kamişa ki Yoŧef ayek ţi pñaak.
31 Então, tomaram a túnica de José, mataram um bode e a molharam no sangue.
32 Bañooţ kamişa kanuura kuŋ aşin baka aşë ji na a : « Paap, uko wi ŋyaaŋ awin wii wi, tenan me kawo kamişa ki abuku. »
32 E enviaram a túnica talar de mangas compridas, fizeram-na levar a seu pai e lhe disseram: Achamos isto; vê se é ou não a túnica de teu filho.
33 Kë uŋ aten ka aşë ji : « Kamişa ki abuk naan ka. Uko uloŋ ujooţ wi uţeeh upitëş Yoŧef adoha. »
33 Ele a reconheceu e disse: É a túnica de meu filho; um animal selvagem o terá comido, certamente José foi despedaçado.
34 Yakob atow imişa yi nul wal mënţ awohara iko yi puum. Aţëga pkeţ pi abukul ajon.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e se cingiu de pano de saco, e lamentou o filho por muitos dias.
35 Babukul bŧi, biinţ na baaţ, babi pyompana, kë aşë pok aji : « A-a dţëga ţëga te kado kaluŋ kaya kaţënk abuk naan du mnkeţ. » Yakob awooni'ara wooni abukul.
35 Levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado e disse: Chorando, descerei a meu filho até à sepultura. E de fato o chorou seu pai.
36 Bahişmayelit baya waap Yoŧef ñiinţ aloŋ i katim ki Potifar du Ejiptu. Ñiinţ mënţ awo ţi baweek biki pşih pi Farawuna naşih i Ejiptu, ul awooŋ naşih i bayeŋ biki nul.
36 Entrementes, os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.