Gênesis 37

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kë Yakob ul aşë duka du uŧaak wi Kanaan wi aşin abiiŋ awo.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Uko wi katoh ki Yakob wii wi : Yoŧef aka ŋşubal iñeen na paaj na uloŋ aji yafan ŋkaneel na ŋpi na babuk aşin. Ado kpoţ ki nul na babuk Bila na Ŧilpa bahar aşin. Yoŧef abi ţup aşin baka aji baji bado iko iwuţaan.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Kë Yakob i bakakuŋ ado Iŧrayel aşë ŋal Yoŧef apelan babukul bŧi ţiki abuka wi awooŋ naţaf, ado kë badola kamişa kanuura.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Kë babuk aşin başë win kë aşin baka aŋala apel baka, kë başë şoor Yoŧef adoo wo baanji baţiini na a bnuura.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Unuur uloŋ, Yoŧef aţaafi aşë ţup ŋa babuk aşin, kë bukal babaa şoora şoor maakan apel.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Yoŧef aji na baka : « Naŧiinkan ŋţaafi ŋi ndoluŋ:
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Dţaafi kë ŋwo wo ji ŋwo ţi ptan intooliin du uţeeh, kë bdaaj bi intooliin bi naan başë mara mara awo bnaţ kë idaaj yi nan işë fooy ba aşë wo wo ji iko inŋupuŋ ţi kadun ki bi naan. »
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Babuk aşin baŧeema aji : « Woon işal aji iwo naşih i nun kë ŋwo i kado kado uko wi ijakuŋ? » Ŋţaafi ŋi nul na ŋţup ŋi nul ŋado kë başoora kak maakan.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Yoŧef akak aţaafi kak aţup babuk aşin aji : « Natenan, dkak aţaafi kak kë uwo wo ji bnuur, pli na ŋjah iñeen na uloolan ŋaŋup ţi kadun naan. »
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Aţup uko waŋ aşin kak, kë uŋ aşë ŋoman na a aji : « Kë ŋţaafi ŋuŋ ŋi idoluŋ! Nji, naan na babuk şaaş ŋbi kaŋup ţi kadunu i? »
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Babuk aşin bakuja maakan kë aşin aşë hank uko waŋ ţi uşal.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Unuur uloŋ, babuk aşin Yoŧef baya byafan bi batani bi aşin baka du Ŧikem.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Yakob aşin i bakakuŋ ado Iŧrayel aji na Yoŧef : « Babuk şaaş bawo du byafan du Ŧikem. Biin dyilu du baka. »
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Yakob akak aji na a : « Yaan iten jibi bawoori bukal na ŋnŧaam işë ibi iţupën. » Ayilna du dko danwooŋ du uţeeh wi inkuŋ du Hebroŋ kë Yoŧef aşë ya aban Ŧikem.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Ñiinţ aloŋ ayit na a, kë akñaay na uţeeh aşë hepara aji : « We wi iklaaŋ ba? »
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Kë aŧeem aji : « Dla babuk paapa. Dkooţu kooţ ţupaan dko di bakyafanaanuŋ ŋnŧaam ŋi baka. »
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Kë ñiinţ aji na a : « Bapën ţi, dŧiink kë baji baya Dotan. » Kë Yoŧef apën ala babuk aşin aya ţënk baka du Dotan.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Bawina kë akbi du kalowan aşë ŧiinkar ji abi ado kaban du baka aji bafiŋa.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Baţiini aji : « Natenan ajug ŋţaafi akbiiŋ hënk.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Hënkuŋ, najoh ŋfiŋa ŋşë ŋfëla du bhër bloŋ, ŋyale ŋya ji uko uloŋ ujooţ wi uţeeh udohuluŋ. Wal mënţ ŋten uko wi ŋţaafi ŋi nul ŋakkakuŋ. »
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Kë Ruben aşë ŧiink baka, aŋal pbuuran Yoŧef. Aji na baka : « Ŋwut kafiŋa.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Naktul pñaak! Nafëlana du bhër bloŋ du *pndiiş, nawutan kafiŋa këme kakoba. » Ruben ado do haŋ kahilna kabuurana kakakana du aşin.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Wi Yoŧef abanuŋ kë babuk aşin başë wohëşa kamişa kanuura ki awohuŋ aşë
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 jeja awat du bhër bloŋ. Bhër mënţ baanwo na meel.Bafël Yoŧef du bhër bweek|src="co00705c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="37.24"
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Baya wal mënţ aya aţo ade. Wi bakatuŋ këş aşë win pnŧuk pi bahişmayelit kë pakpëna Gilaad. Ŋnŧaam ŋi pnkunkaali ŋi baka ŋajij iko iŧum iŧaabanaani pde, ilil pţëkëñ na ikuraaraani yi baţijuŋ kaya kawaap du Ejiptu.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Kë Yuda aşë ji na babuk aşin : « We wi ŋkkaaŋ şëm ŋfiŋ abuk aşin nja abot amen pkeţ pi nul ba?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Nawulën ŋwaapa bahişmayelit, ŋwut kafiŋa. Awo abuk aşin nja, ŋwo biki pñaak ploolan. » Kë baŧiinka.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Kë bawaap bahişmayelit başë ţëp. Kë baweekul başë pënana ţi bhër, awaapa baka itaka inliŋuŋ na baluk bi ŋşubal ŋtëb na kli paaj bi nayafan, kë bukuŋ bañooţa Ejiptu.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Kë wi Ruben akakuŋ du bhër, aanţënk da Yoŧef. Atow imişa yi nul,
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 aşë kak du babuk aşin aji na baka : « Napoţ aanwo du bhër, hum di di nji kadoluŋ hënkuŋ? »
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Babuk aşin Yoŧef bajej wal mënţ upi udow afiŋ, aşë jej kamişa ki Yoŧef ayek ţi pñaak.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Bañooţ kamişa kanuura kuŋ aşin baka aşë ji na a : « Paap, uko wi ŋyaaŋ awin wii wi, tenan me kawo kamişa ki abuku. »
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Kë uŋ aten ka aşë ji : « Kamişa ki abuk naan ka. Uko uloŋ ujooţ wi uţeeh upitëş Yoŧef adoha. »
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Yakob atow imişa yi nul wal mënţ awohara iko yi puum. Aţëga pkeţ pi abukul ajon.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Babukul bŧi, biinţ na baaţ, babi pyompana, kë aşë pok aji : « A-a dţëga ţëga te kado kaluŋ kaya kaţënk abuk naan du mnkeţ. » Yakob awooni'ara wooni abukul.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Bahişmayelit baya waap Yoŧef ñiinţ aloŋ i katim ki Potifar du Ejiptu. Ñiinţ mënţ awo ţi baweek biki pşih pi Farawuna naşih i Ejiptu, ul awooŋ naşih i bayeŋ biki nul.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.