Gênesis 33
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Yakob akat këş aşë win kë Eŧawu akbi, awo na biinţ iñeen uweek ŋbaakër (400), kë Yakob aşë jej bapoţ apaţëş, awul baka banin baka, Leya, Rakel, na balemp biki baka Bila na Ŧilpa.
1 Jacó, levantando os olhos, viu Esaú que avançava com quatrocentos homens. Repartiu então os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Aţu baaţ balemp na babuk baka ţi kadun, kë Leya ayeenk na biki nul, Rakel kë abaañşaan na Yoŧef.
2 Colocou as servas com seus filhos na frente, depois Lia com os seus, e, por último Raquel com José.
3 Ul kë aşë jot kadun, aya aşë ŋup adoo do ŋyaaş paaj na uloŋ aşë añog abuk aşin.
3 E ele, passando adiante, prostrou-se até a terra sete vezes antes de se aproximar do seu irmão.
4 Eŧawu aţi aya ayit na a, alut amooka, kë başë wo ţi ŋwooni.
4 Mas Esaú correu-lhe ao encontro e beijou-o; ele atirou-se ao seu pescoço e beijou-o; e puseram-se a chorar.
5 Eŧawu akat këş awin baaţ na bapoţ aşë hepara aji : « Bañaaŋ biki bawo bahoŋ ba? »
5 Levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e as crianças: "Quem são estes que tens contigo?", perguntou ele. "São, respondeu Jacó, os filhos que aprouve a Deus dar ao teu servo."
6 Balemp baaţ bañog na babuk baka, abi aŋup ţi kadun ki Eŧawu.
6 Aproximaram-se então as servas com seus filhos e prostraram-se.
7 Leya kë añog na biki nul, abi aŋup ţi kadunul. Kë Yoŧef akak añog na Rakel abi aŋup.
7 Lia com seus filhos adiantaram-se por sua vez e prostraram-se, e, enfim, José e Raquel, que se prostraram também.
8 Wal mënţ kë Eŧawu aşë ji na Yakob : « Kë we uwooŋ pnŧuk pi bañaaŋ na ŋnŧaam ŋi nyitanaanuŋ ba? »
8 Esaú disse: "Que significa todo esse acampamento que encontrei?" "E, disse Jacó, para ganhar o favor de meu senhor."
9 Kë Eŧawu aji na a : « Abuk paap, iko yi nwoonaanuŋ ikëşi, dukiin na bka bi nu. »
9 Esaú disse-lhe: "Possuo muitos bens, meu irmão, guarda o que te pertence."
10 Kë aŧeema aji : « A-a, woli dwinana bnuura ţi këş ki nu, kdinan kayeenk uko wi nwuliiŋ. Hënk di uwooŋ, dpën awinana ţi kadunu jibi ñaaŋ ajaaŋ apën kawinana ţi kadun ki Naşibaţi, kë iyeenkën na uhaaş ujinţ.
10 "Oh, suplico-te, replicou Jacó, se ganhei teu favor, aceita este presente de minhas mãos; porque te contemplei como se contempla Deus, e me fizeste bom acolhimento.
11 Keeri idinan iyeenk uko wi nwuliiŋ, wi nwinaniiŋ bnuura ţi këş ki Naşibaţi awo na uko bŧi wi nnumiiŋ. » Aţiini ţiini haŋ te kë uŋ adoo dinan.
11 Aceita o presente que te ofereço; pois Deus cumulou-me de seus favores, e nada me falta." E tanto insistiu que Esaú aceitou.
12 Wi babanuŋ ţuŋ, kë Eŧawu aşë ji na Yakob : « Joh ŋnaţa ŋya, ddo kapoş ţi kadun na bañaaŋ biki naan. »
12 Esaú disse: "Partamos, ponhamo-nos a caminho; eu te precederei."
13 Kë aŧeema aji : « Ajug naan ame kë bapoţ bañeeñëţi kë nkak awo i kaţu uşal ţi ŋnŧaam ŋankbootuŋ. Woli dmint mintan ŋa unuur uloolan ŋnŧaam bŧi kakeţ.
13 Jacó disse-lhe: "Tu vês, meu senhor, que os meninos são delicados; e tenho de cuidar das ovelhas e vacas que amamentam; se os fizer caminhar ainda um só dia, morrerá todo o rebanho.
14 Ajug naan akeeri jot nalemparul kadun, nji ddo kapoş btiişu na batani bi ŋgakanuŋ na bapoţ te kadoo kaban du ajug naan du Ŧeyir. »
14 Que o meu senhor vá, pois, adiante de seu servo; eu seguirei devagar, ao passo do rebanho que vai adiante de mim, e ao passo dos meninos, até que chegue à casa de meu senhor em Seir."
15 Kë Eŧawu aji na a : « Ddukaru bañaaŋ baloŋ ţi bangakandëruŋ na nji. »
15 "Permita-me ao menos, disse-lhe Esaú, deixar-te uma parte de meus homens." "Não é necessário, disse Jacó; basta-me ter achado graça aos olhos do meu senhor!"
16 Kë Eŧawu ajej unuur mënţ bgah aya Ŧeyir,
16 No mesmo dia, Esaú retomou o caminho de Seir.
17 kë Yakob, ul aşë ya Ŧukot. Aniw da katoh abot ado impen pa ŋnŧaam. Uko mënţ ukaaŋ kë baţu dko mënţ katim ki Ŧukot.
17 Jacó partiu para Socot, onde, tendo edificado uma casa, construiu também cabanas para o seu rebanho. Daí o nome de Socot dado a esse lugar.
18 Wi Yakob apënnuŋ Padan-Aram, aban najoob du ubeeka wi Ŧikem du uŧaak wi Kanaan. Afëţ aŧaaŋ na ubeeka.
18 De volta de Padã-Arã, Jacó chegou sem contratempos à cidade de Siquém, na terra de Canaã. E acampou diante da cidade.
19 Anug dko di atarnuŋ kaloona ţi babuk Hamor aşin Ŧikem. Anugar da ktaka iñeen uweek ki baţaknuŋ unŧaam.
19 Comprou por cem moedas de prata aos filhos de Hemor, pai de Siquém, o pedaço de terra onde havia levantado sua tenda.
20 Aboman da *bliit bi mngur, aşë ţu ba katim ki « El Elohe Iŧrayel. »
20 Levantou aí um altar, ao qual chamou El-Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.