Gênesis 33
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 Yakob akat këş aşë win kë Eŧawu akbi, awo na biinţ iñeen uweek ŋbaakër (400), kë Yakob aşë jej bapoţ apaţëş, awul baka banin baka, Leya, Rakel, na balemp biki baka Bila na Ŧilpa.
1 Quando Jacó ergueu os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então repartiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Aţu baaţ balemp na babuk baka ţi kadun, kë Leya ayeenk na biki nul, Rakel kë abaañşaan na Yoŧef.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por último.
3 Ul kë aşë jot kadun, aya aşë ŋup adoo do ŋyaaş paaj na uloŋ aşë añog abuk aşin.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se em terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Eŧawu aţi aya ayit na a, alut amooka, kë başë wo ţi ŋwooni.
4 Então Esaú correu ao encontro dele e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço dele e o beijou; e choraram.
5 Eŧawu akat këş awin baaţ na bapoţ aşë hepara aji : « Bañaaŋ biki bawo bahoŋ ba? »
5 Daí, levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e os meninos e disse: — Quem são estes que estão com você? Jacó respondeu: — Os filhos com que Deus agraciou este seu servo.
6 Balemp baaţ bañog na babuk baka, abi aŋup ţi kadun ki Eŧawu.
6 Então se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Leya kë añog na biki nul, abi aŋup ţi kadunul. Kë Yoŧef akak añog na Rakel abi aŋup.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram. Por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Wal mënţ kë Eŧawu aşë ji na Yakob : « Kë we uwooŋ pnŧuk pi bañaaŋ na ŋnŧaam ŋi nyitanaanuŋ ba? »
8 Esaú perguntou: — Qual é o seu propósito com todos esses grupos que encontrei? Jacó respondeu: — É para obter favor na presença de meu senhor.
9 Kë Eŧawu aji na a : « Abuk paap, iko yi nwoonaanuŋ ikëşi, dukiin na bka bi nu. »
9 Então Esaú disse: — Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarde o que você tem.
10 Kë aŧeema aji : « A-a, woli dwinana bnuura ţi këş ki nu, kdinan kayeenk uko wi nwuliiŋ. Hënk di uwooŋ, dpën awinana ţi kadunu jibi ñaaŋ ajaaŋ apën kawinana ţi kadun ki Naşibaţi, kë iyeenkën na uhaaş ujinţ.
10 Mas Jacó insistiu: — Não recuse. Se alcancei favor na sua presença, peço que aceite o meu presente, porque ver o seu rosto é como contemplar o semblante de Deus; e você me acolheu tão bem.
11 Keeri idinan iyeenk uko wi nwuliiŋ, wi nwinaniiŋ bnuura ţi këş ki Naşibaţi awo na uko bŧi wi nnumiiŋ. » Aţiini ţiini haŋ te kë uŋ adoo dinan.
11 Portanto, aceite o meu presente, que eu lhe trouxe. Porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E insistiu com ele, até que o aceitou.
12 Wi babanuŋ ţuŋ, kë Eŧawu aşë ji na Yakob : « Joh ŋnaţa ŋya, ddo kapoş ţi kadun na bañaaŋ biki naan. »
12 Então Esaú disse: — Vamos partir e seguir viagem. Eu irei à sua frente.
13 Kë aŧeema aji : « Ajug naan ame kë bapoţ bañeeñëţi kë nkak awo i kaţu uşal ţi ŋnŧaam ŋankbootuŋ. Woli dmint mintan ŋa unuur uloolan ŋnŧaam bŧi kakeţ.
13 Porém Jacó lhe disse: — Meu senhor sabe que estes meninos são fracos, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite. Se forçados a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Ajug naan akeeri jot nalemparul kadun, nji ddo kapoş btiişu na batani bi ŋgakanuŋ na bapoţ te kadoo kaban du ajug naan du Ŧeyir. »
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei aos poucos, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Kë Eŧawu aji na a : « Ddukaru bañaaŋ baloŋ ţi bangakandëruŋ na nji. »
15 Esaú respondeu: — Então permita que eu deixe com você alguns dessa gente que está comigo. Jacó respondeu: — Para quê? Basta que eu alcance favor aos olhos de meu senhor.
16 Kë Eŧawu ajej unuur mënţ bgah aya Ŧeyir,
16 Assim, naquele dia Esaú voltou para Seir, pelo caminho por onde tinha vindo.
17 kë Yakob, ul aşë ya Ŧukot. Aniw da katoh abot ado impen pa ŋnŧaam. Uko mënţ ukaaŋ kë baţu dko mënţ katim ki Ŧukot.
17 E Jacó foi para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez cabanas para o seu gado. Por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Wi Yakob apënnuŋ Padan-Aram, aban najoob du ubeeka wi Ŧikem du uŧaak wi Kanaan. Afëţ aŧaaŋ na ubeeka.
18 Voltando de Padã-Arã, Jacó chegou são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Anug dko di atarnuŋ kaloona ţi babuk Hamor aşin Ŧikem. Anugar da ktaka iñeen uweek ki baţaknuŋ unŧaam.
19 A parte do campo, onde tinha armado a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Aboman da *bliit bi mngur, aşë ţu ba katim ki « El Elohe Iŧrayel. »
20 E levantou ali um altar e lhe deu o nome de “Deus, o Deus de Israel”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.