Gênesis 33
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Yakob akat këş aşë win kë Eŧawu akbi, awo na biinţ iñeen uweek ŋbaakër (400), kë Yakob aşë jej bapoţ apaţëş, awul baka banin baka, Leya, Rakel, na balemp biki baka Bila na Ŧilpa.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Aţu baaţ balemp na babuk baka ţi kadun, kë Leya ayeenk na biki nul, Rakel kë abaañşaan na Yoŧef.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Ul kë aşë jot kadun, aya aşë ŋup adoo do ŋyaaş paaj na uloŋ aşë añog abuk aşin.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Eŧawu aţi aya ayit na a, alut amooka, kë başë wo ţi ŋwooni.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Eŧawu akat këş awin baaţ na bapoţ aşë hepara aji : « Bañaaŋ biki bawo bahoŋ ba? »
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Balemp baaţ bañog na babuk baka, abi aŋup ţi kadun ki Eŧawu.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Leya kë añog na biki nul, abi aŋup ţi kadunul. Kë Yoŧef akak añog na Rakel abi aŋup.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Wal mënţ kë Eŧawu aşë ji na Yakob : « Kë we uwooŋ pnŧuk pi bañaaŋ na ŋnŧaam ŋi nyitanaanuŋ ba? »
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Kë Eŧawu aji na a : « Abuk paap, iko yi nwoonaanuŋ ikëşi, dukiin na bka bi nu. »
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Kë aŧeema aji : « A-a, woli dwinana bnuura ţi këş ki nu, kdinan kayeenk uko wi nwuliiŋ. Hënk di uwooŋ, dpën awinana ţi kadunu jibi ñaaŋ ajaaŋ apën kawinana ţi kadun ki Naşibaţi, kë iyeenkën na uhaaş ujinţ.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Keeri idinan iyeenk uko wi nwuliiŋ, wi nwinaniiŋ bnuura ţi këş ki Naşibaţi awo na uko bŧi wi nnumiiŋ. » Aţiini ţiini haŋ te kë uŋ adoo dinan.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Wi babanuŋ ţuŋ, kë Eŧawu aşë ji na Yakob : « Joh ŋnaţa ŋya, ddo kapoş ţi kadun na bañaaŋ biki naan. »
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Kë aŧeema aji : « Ajug naan ame kë bapoţ bañeeñëţi kë nkak awo i kaţu uşal ţi ŋnŧaam ŋankbootuŋ. Woli dmint mintan ŋa unuur uloolan ŋnŧaam bŧi kakeţ.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Ajug naan akeeri jot nalemparul kadun, nji ddo kapoş btiişu na batani bi ŋgakanuŋ na bapoţ te kadoo kaban du ajug naan du Ŧeyir. »
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Kë Eŧawu aji na a : « Ddukaru bañaaŋ baloŋ ţi bangakandëruŋ na nji. »
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Kë Eŧawu ajej unuur mënţ bgah aya Ŧeyir,
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 kë Yakob, ul aşë ya Ŧukot. Aniw da katoh abot ado impen pa ŋnŧaam. Uko mënţ ukaaŋ kë baţu dko mënţ katim ki Ŧukot.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Wi Yakob apënnuŋ Padan-Aram, aban najoob du ubeeka wi Ŧikem du uŧaak wi Kanaan. Afëţ aŧaaŋ na ubeeka.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Anug dko di atarnuŋ kaloona ţi babuk Hamor aşin Ŧikem. Anugar da ktaka iñeen uweek ki baţaknuŋ unŧaam.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Aboman da *bliit bi mngur, aşë ţu ba katim ki « El Elohe Iŧrayel. »
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.