Gênesis 32
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVI
1 Laban anaţa na nfa kub, aya amook bababul na babukul añehandër baka bnuura aşë ţiiş katohul.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e anjos de Deus vieram ao encontro dele.
2 Yakob aya na bgahul, kë ŋwanjuŧ ŋi Naşibaţi ŋaşë bi ayit na a.
2 Quando Jacó os avistou, disse: "Este é o exército de Deus! " Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Kë wi awinaŋ win ŋa aşë ji : « Pnŧuk pi bañaaŋ biki Naşibaţi pii pi! » Adu dko mënţ Mahanayim.
3 Jacó mandou mensageiros adiante dele a seu irmão Esaú, na região de Seir, território de Edom.
4 Yakob ayil bañaaŋ du Eŧawu abuk aşin, bajota kadun, aya du a du inkuŋ yi Ŧeyir du uŧaak wi Edom.
4 E lhes ordenou: "Vocês dirão o seguinte ao meu senhor Esaú: assim diz teu servo Jacó: Morei na casa de Labão e com ele permaneci até agora.
5 Aji na baka : « Uko wi, wi nakyaaŋ kaţup Eŧawu ajug naan, najakana : “Uko wi, wi wi Yakob nalemparu ajakuŋ, aji : Dya du uko Laban aţo da te hënkuŋ.
5 Tenho bois e jumentos, ovelhas e cabras, servos e servas. Envio agora esta mensagem ao meu senhor, para que me recebas bem".
6 Dya ka da ŋngit, ŋbuuru, ŋpi, ŋnkaneel na balemp biinţ na baaţ. Dŋal ajug naan ame wa nhilna nwinana bnuura ţi kadunul.” »
6 Quando os mensageiros voltaram a Jacó, disseram-lhe: "Fomos até seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro, com quatrocentos homens".
7 Bayili bakak du Yakob aji na a : « Ŋpënna du Eŧawu abuk şaaş. Ul ţi uleeful abi pyit na iwi awo na biinţ iñeen uweek ŋbaakër (400). »
7 Jacó encheu-se de medo e foi tomado de angústia. Então dividiu em dois grupos todos os que estavam com ele, bem como as ovelhas, as cabras, os bois, e os camelos,
8 Wal mënţ kë Yakob aşë lënk maakan abot ahaajala. Afaaş bañaaŋ banwooŋ na a, na ŋnkaneel na ŋpi na ŋngit na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali, ado ifah itëb.
8 pois assim pensou: "Se Esaú vier e atacar um dos grupos, o outro poderá escapar".
9 Aşal aji : « Woli Eŧawu aya jotna bañaaŋ biki kafah kaloŋ, bañaaŋ biki kandukiiŋ bahil kaţi na iko yi bawoonaanuŋ. »
9 Então Jacó orou: "Ó Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor que me disseste: ‘Volte para a sua terra e para os seus parentes e eu o farei prosperar’;
10 Añehan Naşibaţi aji : « Naşibaţi i Abraham ateem naan na i Iŧaak paapa bajaaŋ badëman, iwi *Yawe Nawat Kabuka ijakuŋ na nji : “Kakan du uŧaak wi başinu du bayiţu ddolu bnuura.”
10 não sou digno de toda a bondade e lealdade com que trataste o teu servo. Quando atravessei o Jordão eu tinha apenas o meu cajado, mas agora possuo duas caravanas.
11 Dpoţëţ maakan pa uko na bnuura bŧi yi ikdolaaŋ do nalemparu. Wal wi mbiiŋ amuur bdëk bi Yordan bi, dwoha aloolan na pmul, kë hënkuŋ nşaaŋ awo na bañaaŋ ado hil afaaş baka ado knŧuk ktëb.
11 Livra-me, rogo-te, das mãos de meu irmão Esaú, porque tenho medo que ele venha nos atacar, tanto a mim como às mães e às crianças.
12 Dkooţu kooţ buranaan ţi Eŧawu abuk paapa. Dţi abi ajotnaan afiŋ baaţ biki naan na babuk baka.
12 Pois tu prometeste: ‘Esteja certo de que eu o farei prosperar e farei os seus descendentes tão numerosos como a areia do mar, que não se pode contar’ ".
13 Kë iwi işaaŋ ajakën iwulën iko inuura kaŧuman kabot kado pntaali pankpënnuŋ ţi nji paŧum ji pyiw pi bdëk, pi nin ñaaŋ aloŋ awooŋ aanhil pfën. »
13 Depois de passar ali a noite, escolheu entre os seus rebanhos um presente para o seu irmão Esaú:
14 Yakob afër ţi dko mënţ. Ajej uko wi ahilanuŋ kaţen Eŧawu abuk aşin ţi uko wi awoonaanuŋ.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Ajej ŋpi ŋwaaţ iñeen uweek ŋtëb (200) na ŋdow iñeen ŋtëb, na ŋnkaneel ŋwaaţ iñeen uweek ŋtëb (200) na ŋnkaş iñeen ŋtëb.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Ajej kak ŋnŧaam ŋi pnkunkaali iñeen ŋwajanţ na ŋmpoţi ŋankbootuŋ, ŋngit ŋwaaţ iñeen ŋbaakër na ŋnkaş iñeen, ŋbuuru ŋwaaţ iñeen ŋtëb na ŋnkaş iñeen.
16 Colocou cada rebanho sob o cuidado de um servo, e disse-lhes: "Vão à minha frente e mantenham certa distância entre um rebanho e outro".
17 Apaţëş ŋnŧaam ŋandoli aşë wul ŋa balemparul aji na baka : « Najotan kadun, batani başë bado kaduk bŧënţ uko unţuuŋ kalow. »
17 Ao que ia à frente deu a seguinte instrução: "Quando meu irmão Esaú encontrar-se com você e lhe perguntar: ‘A quem você pertence, para onde vai e de quem é todo este rebanho à sua frente? ’,
18 Uko wi aţuuŋ nalemparul naŧeek pdo wii wi, aji na a : « Woli iyit na Eŧawu abuk paapa, kë aheparu ñaaŋ iklemparuŋ, dko di ikyaaŋ, na anwooŋ ajug batani bi igakanuŋ,
18 você responderá: É do teu servo Jacó. É um presente para o meu senhor Esaú; e ele mesmo está vindo atrás de nós".
19 kŧeema kaji : “Iwo yi Yakob nalemparu, aţenu ţen ya iwi Eŧawu ajug naan, ul ţi uleeful adoo bi, awo ţi kafeţun.” »
19 Também instruiu o segundo, o terceiro e todos os outros que acompanhavam os rebanhos: "Digam também a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem.
20 Akak aţu natëbanţën na nawajanţën na banwooŋ na itani bŧi baţup uko wi ajakuŋ na naŧeek wi bakwinuŋ Eŧawu.
20 E acrescentem: Teu servo Jacó está vindo atrás de nós". Porque pensava: "Eu o apaziguarei com esses presentes que estou enviando antes de mim; mais tarde, quando eu o vir, talvez me receba".
21 Akak aji na baka baji : « Yakob nalemparu abi ţi kafeţun. » Aşal wal mënţ aji : « Ddo udeeb uwala na a na iko yi nji kaţenuluŋ, wal mënţ mbaa nhil nwinana ţi kadunul. Ahilan kamiirën. »
21 Assim os presentes de Jacó seguiram à sua frente; ele, porém, passou a noite no acampamento.
22 Ajotan iko bŧi yi awooŋ i kaţen abuk aşin kadun, aşë duka du pnŧuk na bañaaŋ biki nul.
22 Naquela noite Jacó levantou-se, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos para atravessar o lugar de passagem do Jaboque.
23 Na uŧejan mënţan wuŋ, Yakob anaţa ajej baaţ batëb biki nul, na balempar baka, Bila na Ŧilpa, na babukul biinţ iñeen na aloolan, amuur na baka kabuul ki Yabok.
23 Depois de havê-los feito atravessar o ribeiro, fez passar também tudo o que possuía.
24 Wi adoluŋ kë bamuuri, abot amuuran bka bi nul bŧi,
24 E Jacó ficou sozinho. Então veio um homem que se pôs a lutar com ele até o amanhecer.
25 aduka aloolan. Kë ñiinţ aloŋ aşë bi apëtar na a te mnjinţ.
25 Quando o homem viu que não poderia dominá-lo, tocou na articulação da coxa de Jacó, de forma que lhe deslocou a coxa, enquanto lutavam.
26 Wi uŋ mënţ awinuŋ kë aanhil pwata aşë koba ţi pnkuunŧ, kë pabuur na a.
26 Então o homem disse: "Deixe-me ir, pois o dia já desponta". Mas Jacó lhe respondeu: "Não te deixarei ir, a não ser que me abençoes".
27 Aji na Yakob : « Wutanaan nya, mnjinţ mambani. »
27 O homem lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Jacó", respondeu ele.
28 Ahepara aji : « Katimu kawo hum? »
28 Então disse o homem: "Seu nome não será mais Jacó, mas sim Israel, porque você lutou com Deus e com homens e venceu".
29 Kë aşë ji na a : « Baankak kado kadu'u Yakob, iwo Iŧrayel, ţiki ipëtar na Naşibaţi abot apëtar na bañaaŋ, kë iwi işaaŋ awat. »
29 Prosseguiu Jacó: "Peço-te que digas o teu nome". Mas ele respondeu: "Por que pergunta o meu nome? " E o abençoou ali.
30 Yakob aji na a : « Dkooţu kooţ ţupaan katimu. »
30 Jacó chamou àquele lugar Peniel, pois disse: "Vi a Deus face a face e, todavia, minha vida foi poupada".
31 Yakob aţu dko mënţ katim ki Penuwel, ţiki aji : « Dwin Naşibaţi na këş naan aşë wo mënkeţi. »
31 Ao nascer do sol atravessou Peniel, mancando por causa da coxa.
32 Wi unuur ujinţuŋ, aţëp kabuul du Penuwel aşë jiink.
32 Por isso, até o dia de hoje, os israelitas não comem o músculo ligado à articulação do quadril, porque nesse músculo Jacó foi ferido.
33 Uko mënţ ukaaŋ kë bañaaŋ biki Iŧrayel baanji bade kantaañ ki pnkuunŧ ţiki dul di Naşibaţi akobuŋ Yakob.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.