Gênesis 32
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 Laban anaţa na nfa kub, aya amook bababul na babukul añehandër baka bnuura aşë ţiiş katohul.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Yakob aya na bgahul, kë ŋwanjuŧ ŋi Naşibaţi ŋaşë bi ayit na a.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Kë wi awinaŋ win ŋa aşë ji : « Pnŧuk pi bañaaŋ biki Naşibaţi pii pi! » Adu dko mënţ Mahanayim.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Yakob ayil bañaaŋ du Eŧawu abuk aşin, bajota kadun, aya du a du inkuŋ yi Ŧeyir du uŧaak wi Edom.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Aji na baka : « Uko wi, wi nakyaaŋ kaţup Eŧawu ajug naan, najakana : “Uko wi, wi wi Yakob nalemparu ajakuŋ, aji : Dya du uko Laban aţo da te hënkuŋ.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Dya ka da ŋngit, ŋbuuru, ŋpi, ŋnkaneel na balemp biinţ na baaţ. Dŋal ajug naan ame wa nhilna nwinana bnuura ţi kadunul.” »
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Bayili bakak du Yakob aji na a : « Ŋpënna du Eŧawu abuk şaaş. Ul ţi uleeful abi pyit na iwi awo na biinţ iñeen uweek ŋbaakër (400). »
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Wal mënţ kë Yakob aşë lënk maakan abot ahaajala. Afaaş bañaaŋ banwooŋ na a, na ŋnkaneel na ŋpi na ŋngit na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali, ado ifah itëb.
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Aşal aji : « Woli Eŧawu aya jotna bañaaŋ biki kafah kaloŋ, bañaaŋ biki kandukiiŋ bahil kaţi na iko yi bawoonaanuŋ. »
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Añehan Naşibaţi aji : « Naşibaţi i Abraham ateem naan na i Iŧaak paapa bajaaŋ badëman, iwi *Yawe Nawat Kabuka ijakuŋ na nji : “Kakan du uŧaak wi başinu du bayiţu ddolu bnuura.”
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Dpoţëţ maakan pa uko na bnuura bŧi yi ikdolaaŋ do nalemparu. Wal wi mbiiŋ amuur bdëk bi Yordan bi, dwoha aloolan na pmul, kë hënkuŋ nşaaŋ awo na bañaaŋ ado hil afaaş baka ado knŧuk ktëb.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Dkooţu kooţ buranaan ţi Eŧawu abuk paapa. Dţi abi ajotnaan afiŋ baaţ biki naan na babuk baka.
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Kë iwi işaaŋ ajakën iwulën iko inuura kaŧuman kabot kado pntaali pankpënnuŋ ţi nji paŧum ji pyiw pi bdëk, pi nin ñaaŋ aloŋ awooŋ aanhil pfën. »
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Yakob afër ţi dko mënţ. Ajej uko wi ahilanuŋ kaţen Eŧawu abuk aşin ţi uko wi awoonaanuŋ.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Ajej ŋpi ŋwaaţ iñeen uweek ŋtëb (200) na ŋdow iñeen ŋtëb, na ŋnkaneel ŋwaaţ iñeen uweek ŋtëb (200) na ŋnkaş iñeen ŋtëb.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Ajej kak ŋnŧaam ŋi pnkunkaali iñeen ŋwajanţ na ŋmpoţi ŋankbootuŋ, ŋngit ŋwaaţ iñeen ŋbaakër na ŋnkaş iñeen, ŋbuuru ŋwaaţ iñeen ŋtëb na ŋnkaş iñeen.
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Apaţëş ŋnŧaam ŋandoli aşë wul ŋa balemparul aji na baka : « Najotan kadun, batani başë bado kaduk bŧënţ uko unţuuŋ kalow. »
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Uko wi aţuuŋ nalemparul naŧeek pdo wii wi, aji na a : « Woli iyit na Eŧawu abuk paapa, kë aheparu ñaaŋ iklemparuŋ, dko di ikyaaŋ, na anwooŋ ajug batani bi igakanuŋ,
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 kŧeema kaji : “Iwo yi Yakob nalemparu, aţenu ţen ya iwi Eŧawu ajug naan, ul ţi uleeful adoo bi, awo ţi kafeţun.” »
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Akak aţu natëbanţën na nawajanţën na banwooŋ na itani bŧi baţup uko wi ajakuŋ na naŧeek wi bakwinuŋ Eŧawu.
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Akak aji na baka baji : « Yakob nalemparu abi ţi kafeţun. » Aşal wal mënţ aji : « Ddo udeeb uwala na a na iko yi nji kaţenuluŋ, wal mënţ mbaa nhil nwinana ţi kadunul. Ahilan kamiirën. »
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Ajotan iko bŧi yi awooŋ i kaţen abuk aşin kadun, aşë duka du pnŧuk na bañaaŋ biki nul.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Na uŧejan mënţan wuŋ, Yakob anaţa ajej baaţ batëb biki nul, na balempar baka, Bila na Ŧilpa, na babukul biinţ iñeen na aloolan, amuur na baka kabuul ki Yabok.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Wi adoluŋ kë bamuuri, abot amuuran bka bi nul bŧi,
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 aduka aloolan. Kë ñiinţ aloŋ aşë bi apëtar na a te mnjinţ.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Wi uŋ mënţ awinuŋ kë aanhil pwata aşë koba ţi pnkuunŧ, kë pabuur na a.
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Aji na Yakob : « Wutanaan nya, mnjinţ mambani. »
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Ahepara aji : « Katimu kawo hum? »
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Kë aşë ji na a : « Baankak kado kadu'u Yakob, iwo Iŧrayel, ţiki ipëtar na Naşibaţi abot apëtar na bañaaŋ, kë iwi işaaŋ awat. »
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Yakob aji na a : « Dkooţu kooţ ţupaan katimu. »
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Yakob aţu dko mënţ katim ki Penuwel, ţiki aji : « Dwin Naşibaţi na këş naan aşë wo mënkeţi. »
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Wi unuur ujinţuŋ, aţëp kabuul du Penuwel aşë jiink.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
33 Uko mënţ ukaaŋ kë bañaaŋ biki Iŧrayel baanji bade kantaañ ki pnkuunŧ ţiki dul di Naşibaţi akobuŋ Yakob.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.